نیلوفر در شرق باستان همانقدر اهمیت دارد که گل رز در غرب در مصر نماد باروری، تولد دوباره، نیروی سلطنتی و علامت مشخصه نیل علیا بود، در فرهنگ سومری و سامی در کنار ایزدان و ایزدبانوان دیده میشود و به عنوان نیروی مولد و آفریننده شناخته میشد. در فرهنگ چینی نشانه پاکی، صلح، تجسم زنانه و باروری است. آنها گل نیلوفر را مظهر گذشته و حال و آینده میدانند،، در فرهنگ هندو، نماد خودزایی، نامیرایی، نوزایی ازلی، شکفتن همه ممکنات، پاکی، زیبایی، سلامتی، طول عمر و بخت است. نیلوفر جزو هشت علامت فرخندگی در کف پای بودا است نیلوفر در اسطورههای یونانی، رومی علامت مشخصه آفرردیت ـ ونوس است مظهر همه روشنگریها، آفرینش، باروری، تجدید حیات و بیمرگی است. نیلوفر، نماد کمال است نیلوفر یعنی شکفتن معنوی نیلوفر نماد زیبایی نیز به شمار میرود. ریشه های نیلوفر مظهرماندگاری نیلوفر نماد انسان فوق العاده یا تولد الهی است زیرا بدون هیچ ناپاکی از آبهای گل آلود خارج میشود. همینطور نماد نجابت است، به این دلیل که از آبهای آلوده بیرون میآید اما آلودگی آن را نمیپذیرد. نیلوفر در ایران نماد نور است. در مورد گل نیلوفر باید بگم که دوره ی زندگی کوتاهی داره . فقط سه روز ! اما همون سه روز رو زیبا و متفاوت زندگی می کنه . نیلوفر از اب برمیاد . روز اول به رنگ سفیده . شب هنگام گلبرگش بسته می شن و با طلوع خورشید باز می شن و اینک روز دومه و رنگ گل نیلوفر به صورتی کمرنگ و زیبایی تغییر کرده این اتفاق برای بار سوم هم میفته و نیلوفر در روز سوم از زندگیش به رنگ صورتی تقریباً پر رنگ در میاد اما در شب سوم دیگه گلبرگش بسته نمی شن . نیلوفر هرگز طلوع روز چهارم رو نمی بینه و جالب اینجاست که دوباره به آب بر می گرده . یعنی به همون شکل عمودی به عمق آب فرو می رود . زیباست مگه نه ؟!
