[FONT=arial, helvetica, sans-serif]نشود فاش کسی آنچه میان من وتوست[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]تا اشارات نظر نامه رسان منو توست[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]گوش کن با لب خاموش سخن میگویم[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]پاسخم گو به نگاهی که زبان منو توست[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]حالیا چشم جهانی نگران منو توست[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]گر چه در خلوت راز دل ما کس نرسید[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]همه جا زمزمه ی عشق نهان منو توست[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]گو بهار دل و جان باش و خزان باش،ارنه[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]ای صبا باغ و بهاران که خزان منو توست[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]این همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]گفتگویی و خیالی ز جهان منو توست[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]نقش ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]هر کجا نامه ی عشق است نشان منو توست[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]سایه زآتشکده ی ماست فروع مد و مهر[/FONT][FONT=arial, helvetica, sans-serif]وه از این آتش روشن که به جان منو توست[/FONT]
