هواي تو تويي که هيچوقت هوايم را نداشتي.....!!!!

دل است ديگر
خســـته ميشود، بــــي حوصله ميشود
از روزگار، از آدمــــــها، از خودش، از اين قابها،از اثبات،
از توضيح...
از کلماتي که رابطه ها را به تلخي ميکشد
از اين همه مهـــرباني كردن و نا مهرباني ديدن
سلام تصـــنعي شنيدن
از سنگ صبـــور بودن و آخر هم مُهر سنگ بودن خوردن
از زهــــــر حرف هايي
که تا آخـــــــر عمر آدم را مي آزارد.
كــم آورده‌ام
خسته‌ام
از اين همه خواستن ها و نشدن ها
از اين كه ديگر توان قـــــــــوي ماندن نيست
آرامش ميخواهم...
قــرار مي خواهم...



نتـــــــــرس. . .
اگـــــــر همــــــــ بخـــــواهمــــــــ
از ایـــن دیــــــــوانـه تـر
نمیــشومـــــــــ!
گفـــــته بودمــــــــ بی تـــو سخــــت
میگــــــذرد بـی انـصـافــــــــ!
حـــــرفمــــــ را پس میگــیرمـــــــــ
بــی تــــــو انگـــــــار اصـلانمـیگــــــذرد.. . .


تـنـــهــايي ...ســـکـوت ...
انتـــــظار ...
ابهام ...
و سوالهاي بي جواب
تـــورا نميــدانم امـــــا حـــــال هـــــر روز من ايـنـــســـت
و هـمـــچنان راه را بـــــــدون تـــو مي پيمــــايم
کاش هـــمــيــن حــــــوالي به من ملحق شوي .



گاهي بي هوا
دلم هوايت را مي کند
هواي توتويي که هيچوقت هوايم را نداشتي.....!!!!


مي داني..؟

آدم هاي ساده...

ساده هم عاشق مي شوند...

ساده صبوري مي کنند...

ساده عشق مي وَرزَند...

ساده مي مانند...

اما سَخت دِل مي کنند...

آن وقت که دل مي کنند...

جان مي دَهند...

آدم هاي ساده.....


ميـــان هــر نفســي کـه مي کِشــم

همهمـــــــــه اي ستــــــــــ

کــه از همــه پنهــــــان ...

از تــــــو چـه پنهــــــان

ميـــان هــر نفســي کـه مي کِشــم

تــــــــــــــــــــــــ و هستـــي!

کــه مي کِشــم تــــــــو را

کــه مي کُشـــي مـــــــرا!!

به تو که فکر مي کنم
بي اختيار
به حماقت خود لبخند مي زنم
سياه لشکري بودم
در عشق تو
و فکر مي کردم بازيگر نقش اولم ...
افسوس...