گاهی باید رفت...گاهی باید چمدانی كوچك به اندازه یك تكه از دلت كه هنوز در دستانت باقیست ؛ انتخاب كرد... باید گذاشت و گذشت... چشم ها را بست و رفت... دور شد از قضاوت های یكطرفه و قصه های تكراری این موجودات دوپای مدعی احساس... باید رفت به نقطه ای برای آرامش... آرامشی هر چند كوتاه و موقتی... باید برای پیدا كردن چاهی عمیق برای دفن خاطرات تلاش كرد... باید رفت