گاهی حس میکنم متعلق به این دنیا نیستم..هیچ چیزش با من جور نیست دوست دارم همه رو دوست داشته باشم و به همه اعتماد کنم اما این تو دنیای ما این غیر ممکنه دوست دارم همیشه خودم باشم بدون اینکه کسی ازم سو استفاده کنه اما به ناچار باید برای غریبه ها اخم کنم و ازش دور شم چون اعتماد نیست بعضیا فکر میکنن من خیلی مومن و مقید هستم! من هم مثل همه گناهانی کردم و توبه کردم و سعی میکنم فقط مومن باشم و هنوز یه مومن واقعی نیستم.. اما الف همیشه بهم میگه سحر تو یه فرشته ای انقدر پاک و مهربونی بهش میگم نه خودم قبول ندارم...فقط سعی میکنم که باشم ولی هنوز نیستم میگه نه تو فرشته ی پاک منی ! باید کارای گذشته رو برای خدا جبران کنم گناهانی که از مهربونیه زیادم سرچشمه گرفت و اعتماد بی دلیلم تکمیلش کرد.. یارب قسمت میدم به این ماه عزیزت که .... التماس دعا
