نقد و بررسی بازیPrince Of Persia: Forgotten Sands

نام بازی:Prince Of Persia:The Forgotten Sandsبه فارسی:شاهزاده ی ایرانی:شن های فراموش شدهسازنده:ubisoft montrealناشر:Ubisoftپلتفورمها:PC,PS3,Xbox 360,Wii,PSP,DSدرجه ی سنی:Tنمره ی Grand Gamesبه این بازی:8.7/10مقدمه:شنهای زمان...9 سال پیش,یوبی سافت امتیاز سری محبوب POP را از جردن مکنر,سازنده ی بازی گرفت و سبکی جدید را پایه گذاری کرد.سبکی که بعد ها با POP2 و GOW2 به اوج رسید.یوبی سافت سه شماره از بازی را با داستانی درگیرکننده که برداشتی آزاد از یکی از داستان های هزار و یک شب بود ساخت.سه شماره ای که با نام مجموعه ی شن های زمان شناخته می شد.که داستان شاهزاده ای را می گفت,که در نسخه ی یک,شن های زمان را اشتباهی آزاد کرد و موجودات زیادی را به شن تبدیل کرد.هر چند زمان را دوباره به قبل برگرداند و همه چیز را درست کرد.قسمت دوم هفت سال بعد را روایت کرد که پرنس در تلاش شکست دادن محافظ زمان و امپراطور زمان و در نتیجه تغییر سرنوشتش بود و در قسمت سوم بازی به ماجرا خاتمه داد و دشمن همیشگی اش را کشت.البته فکر می کرد که دشمن همیشگی اش وزیر هند بود,ر حالی که کسی که قصد جانش را داشت,نیمه ی تاریکی خود او بود که او را هم شکست داد.سه سال بعد یوبی نسخه ای را از pop ساخت که سری جدیدبا پرنس جدید بود.اما دو سال بعدش,دیگه آن را ادامه نداد و در عوض قسمت چهارم سری شن های زمان را وارد بازار کرد,با نام شن های فراموش شده که داستان هفت سال خالی بین دو نسخه ی یک و دو را روایت می کند,که چطور پرنس شوخ ما تبدیل به آن پرنس خشن شد...unleash your destinyداستان:مالک,این دیوانگیه...داستان بازی همچنان از نقاط قوت بازی است.یوبی سافت باز هم حکومت خود را بر داستان سرایی در بازی ها به اثبات رسانید.داستان بازی به هفت سال بین نسخه ی اول(sands of time)و نسخه ی دوم(warrior within)می پردازد.در این قسمت,پدر پرنس به او می گوید که به امپراطوری آزاد برود و از برادرش(نام برادرش مالک است) که رهبر آنجاست,تجربه کسب کند,چون بعد ها او قرار است امپراطور آزاد شود.اما وقتی پرنس به آزاد می رسد,آنجا را در نبردی سهمگین می بیند.او خودش را به مالک می رساند,مالک قصد دارد سپاه شنهای زمان را برای کمک بیدار کند,اما پرنس که قدرت شنها را دیده و می داند آنها غیر قابل کنترل هستند,می خواهد جلویش را بگیرد اما مالک شنها را بیدار می کند.و اینکار را به وسیله ی یک مدال دو تکه انجام می دهد که بعد از بیداری شن ها,دو تکه ی آن جدا می شود . یکی را پرنس و دیگری را مالک برمی دارد.با آزاد کردن شنها,راتاش(که ظاهرا از جن های خبیث است و مدت ها توسط شنها گرفتار بود)آزادمی شود.پرنس به دنبال راه چاره مکانی مخفی را پیدا می کند که در آن یکی از جن های خوب را ملاقات می کنه به نام راضیه.راضیه به او می گوید که باید دو تکه ی مدال را به هم بچسباند تا دوباره شن ها را به جایشان برگرداند.مدالها می توانند قدرت شنها را در اختیار گیرند,پس آیا مالک که فردی قدرت دوست است,از قدرت شن ها می گذرد و تکه ی مدال خود را به پرنس می دهد...نمره ی بخش داستان:9.5/10درگاه مکان مخفی راضیه...گرافیک:متوسط...خوب یوبی مدت زیادی روی گرافیک بازی کار نکرده بود و فوقش یکسال روی آن کار کرده باشد.گرافیک بازی در کل در سطح متوسطی است.محیط های بازی بیشتر به محیط های ایرانی نزدیک شده اما هنوز تم عربی دارند.طراحی شخصیت های اصلی بازی خوب است.اما دشمنان بازی تکراری هستند و روی آنها و انیمشنهایشان کار نشده.نورردازی بازی بهترین مورد گرافیک است.طراحی صورت پرنس هم از کارهای خوب یوبی سافت است.یوبی سافت مانند کپکام که هر سری قیافه ی دانته را عوض میکند عمل نکرده.صورت پرنس تقریبا مانند صورت نسخه ی اول است و موهایش مانند نسخه ی دوم است.و دو نکته همیشگی صورت پرنس بازی رعایت شده,یکی چشمهای آبی و دیگری بریدگی ابروی سمت چپ!بازی دارای کات سنس های زیادی است که باز هم مانند سه گانه ی قبلیعالی کار شده اند.البته کات سنس اول بازی بازی بازی انسان هاست و سینماتیک است و کاملا فیلمی!(باید کات سنس را ببینید تا متوجه شوید)در کل,با توجه به اینکه برای گرافی بازی از موتور anvil استفاده شده که گرافیک قدرتمند AC را در کارنامه دارد,انتظار بیشتری از گرافیک بازی می رفت...نمره ی بخش گرافیک:8/10پلتفورمینگ,بخش اساسیه گیم پلی بازی را تشکیل می دهد...گیم پلی:مبارزه یا پلتفورمینگ,مسئله این است...خوب گیم پلی بازی را به دو بخش پلتفورمینگ و مبارزات تقسیم می کنیم.اول به بخش مبارزات می پردازیم که آنهم به دو بخش مبارزات معمولی و باس فایت ها تقسیم می شود.اول مبارزات معمولی بازی,مهمترین مشکل مبارزات بازی,تعداد کم کمبو های آن است.دیگر شاهد آن مبارزات تن به تن نسخه ی 2008 نخواهید بود . در مبارزات حداقل 5 و حداکثر 50 دشمن خواهید داشت.دشمنان بازی را بجز مراحل اول که آدم هستند,سربازان ارتش شنها تشکیل می دهد.که بیشتر آنها اسکلت هستند.اما دشمنان بزرگتر هم در بازی وجود دارند.یکی از کارهای خوب یوبی سافت در مبارزات,توانای لگد زدن هست که جالب هست و برای برخی دشمنان که سپر دارند بسیار بدرد می خورد.همیچنی می توانید از چهار قدرت طبیعی در بازی استفاده کنید,می توانید طوفان بوجود آورید,یا تیغ های یخی درست کنید یا زمین را آتش بزنید,یا سپری از سنگ درست کنید.اما مبارزت با باس ها از وضعیت بهتری بهره می برند.چون باس های بازی قوی تر هستند.اما بهترین باس فایت بازی نبرد با راتاش است که خیلی خوب طراحی شده و کاملا حس نبرد سهمگین را القا می کند.اما می رسیم به بخش پلتفورمینگ که می شه گفت یکی از بهترین پلتفوریمنگ های تاریخ است.کنترل نرم پرنس,در این بخش کمک می کند.عبور از مانع ها و تاب خوردن روی میله ها و بالا رفتن از ستون ها,همه و همه نشان بازگشت خاطره انگیز پلتفورمینگ پرنس است.در بازی حتی می توانید از فواره های یخ برای پلتفورمینگ استفاده کنید,به شرطی که قبل از آن با قدرت آب,آنها را یخی کنید.در کل,پلتفورمنیگ جذاب بازی,کمی بدی مبارزات را جبران می کند.نمره ی بخش گیم پلی:7.8/10جادوی طبیعت در دستان شماصداگذاری:معرکهصداگذاری بازی بعد از داستان بهترین بخش آن است.البته شاید برای ما ایرانی ها!وقتی جملات واضح فارسی را می شنویم!!بله!کاری که یوبی سافت در pop2008 شروع کرد,در این بازی به اوج رسیده و کاملا جملات فارسی مشخص هستند.در یک سکانس جالب دشمنان انسان پرنس(در اویل بازی)در اتاق گنج هستند و درمورد طلاها و اینکه کی چه قدر بردارد بحث می کنند و آنهم به فارسی.یا اینکه غول اصلی بازی,راتاش,به طور کلی اصلا انگلیسی حرف نمی زند.یعنی شما یک کلمه ی انگلیسی از او نمی شنوید و تماما فارسی حرف می زند.جملاتی مانند:فرزند سلیمان باید بمیرد.من انتقامم را خواهم گرفت.قدرت مدالها ازان من است.بسوز...!باید مانند من زجر بکشی!البته بجز,راتاش و دشمنان بازی,راضیه هم وقتی که می خواهد قدرت های جادویی به ما بدهد,ورد را فارسی می خواند.مانند:قدرت شنهای زمان را در اختیارش قرار بده.هدیه ی آبها را دریافت کن.با قدرت جن ها تو می توانی پرواز کنی...که همه ی این جملات واضح,یادآور لهجه ی افغانی الیکا در pop2008 بود(که می گفت مسیر را نشان بده...)از جملات فارسی که بگذریم,صدای گرنس همان صدای قدیمی است.صداگذاری دیگر شخصیت ها هم خوب است.به خصوص وقتی مالک از قدرت حرف می زند.تنها ایراد را می تواند صدای بد برخود شمشیر با اجسام دانست.موسیقی بازی هم بسیار حماسی و زیباست.نمره ی بخش صدا:9.5/10نتیجه گیری:هر چند بازی نتوانست آنطور که باید و شاید نام پرنس را دوباره بزرگ کند,اما به هر حال خاطرات خوبی را برای پرنس بازهایی که سه گانه را بازی کرده اند بوجود می آورد.نمره ی کل:8.7/10 منبع:گرند گیمز