به التهاب مثانه سيستيت گويند . گر چه اغلب آنرا معادل عفونت مثانه تلقي مي کنند ولي اين حالت شامل وضعيت تحريک شده غيرعفوني مثانه به وسيله مواد محرک خصوصاً در خانمها نيز مي شود . اين بيماري شايع بوده و همه سنين را در برمي گيرد . * علائم : علائم اصلي سيستيت شامل : تکرر ادرار تعجيل در ادرار کردن به محض احساس دفع سوزش و درد حين ادرار کردن ادرار بودار خون در ادرار بعضي از بيماران علائم غيراختصاصي ديگري مثل سردرد ، دردهاي عضلاني اسکلتي ، علائم گوارشي از خود نشان مي دهند . * علل بيماري : علت اصلي و شايع اين بيماري نوعي خاص از باکترهاي مي باشد ولي علل باکتريايي ديگري هم در ايجاد بيماري مي توانند دخيل باشند . عفونتهاي غيرباکتريايي اثرات تحريکي به مثانه مانند دوره ماه عسل قرار گرفتن در معرض اشعه X ( راديوتراپي ناحيه لگن ) تشخيص : بهترين وسيله تشخيص پزشک شرح حال کامل بيمار به تنهايي است ولي استفاده از آزمايش ساده و کم هزينه کامل ادرار کمک کننده است . در صورت آلودگي ميکروبي آزمايشات کشت ادرار و بررسي حساسيت آنتي بيوتيک لازم است . بررسي هاي بيشتر تشخيصی در صورتيکه پزشک به مشکلات ديگر مشکوک باشد انجام می شود که شامل عکسهاي راديولوژي و يا بررسيهاي پيشرفته تر مي شود . * پيشگيري : افزايش مصرف مايعات به حداقل روزي يک و نيم ليتر آب ( ۶ ليوان ) در بعضي از بيماران مصرف بعضي از غذاها منجر به ايجاد علائم سيستيت مي شود مانند گوجه فرنگي ، شکلات ، کافئين و الکل ... که البته از نظر علمي کاملاً اثبات نشده است . استعمال دخانيات در بعضي از بيماران باعث تشديد علائم مي شود . ورزش و آموزش نگهداري ادرار ( تمرين مثانه ) از جمله کارهايي هستند که در پيشگيري از بروز علائم سيستيت کمک کننده اند . * درمان : اولين قدم درماني نوشيدن مکرر آب مي باشد . تغيير در ph ادرار با تجويز پزشک راه ديگر کمک کننده در درمان مي باشد . مداخلات درماني ديگر براي کاهش درد و يا رفع عفونت موجود بر عهده و با تجويز پزشک بايستي صورت پذيرد
