معرفی بوای سرخ / Rosy Boa / Lichanura trivirgata

نام علمی: Lichanura trivirgata

نام عمومی: Rosy Boa ( بوای سرخ )

خانواده: Boidae


بوای سرخ / Rosy Boa / Lichanura trivirgata


زیستگاه اصلی: جنوب غربی آمریکا

شکل ظاهری: برخلاف نامش از رنگهای متنوعی برخوردار است اما یک خصیصه مشترک بین تمامی افراد این گونه هست و آن اینکه طول بدن تمامی آنها با سه نوار رنگی ( یکی روی بدن و دو تای دیگر بر پهلو ها ) ، پوشیده شده است.

حداکثر اندازه: 40 اینچ / یک متر

امنیت: یک غار کوچک برای مخفی شدن لازم دارد.

درجه حرارت: 75 تا 85 درجه فارنهایت / 23 تا 29 درجه سانتیگراد

رطوبت: مقدار کم

محل زندگی: خشک . به مخفی شدن علاقه دارد.

ویژگی: مشتاق خوردن است. دیگر اینکه از نظر حرکتی یکی از کندترین مارها در دنیا محسوب می شود و به همین دلیل قادر به تعقیب شکار خود نیست پس مجبور است برای شکار به کمین بنشیند. این مار نیش نمی زند و اگر هم احیانا" این کار را انجام دهد، نیشش کاملا" بی خطر است. به همین دلیل افراد زیادی علاقه به نگهداری از این مار به عنوان حیوان خانگی دارند و از این نظر بسیار پرطرفدار است.

زمان غذا دهی: عصرها ولی شب ها بهتر است.

غذاها: از پرندگان ، مارمولک ها و پستانداران کوچک مثل بچه خرگوش و موش تغذیه می کند.

آب: به یک ظرف آب که واژگون نشود نیاز دارد.

مکمل غذایی: با طعمه به خوبی تغذیه اش کنید.

سن مناسب برای تولیدمثل: 3 بهار بعد از تولد

فصل تولید مثل: در ماه آوریل بعد از سه ماه خواب زمستانی.

زمان تولد: معمولا" ماه سپتامبر

تعداد بچه ها: 5 یا 6

طول عمر: 15 سال

 

پاسخ : معرفی بوای سرخ / Rosy Boa / Lichanura trivirgata

زیستگاه اصلی: در کالیفرنیا، آریزونا و مکزیک در نهایت 4 نوع از این بوا را پرورش می دهند.



علت علاقه به این مار: این مارها در نظر شما خواستنی جلوه می کنند چرا که نوارهای رنگی جذابی روی بدنشان هست. آنهایی که از این مارها نگهداری می کنند آنها را بخاطر نگهداری راحتشان دوست دارند.

اندازه: توجه داشته باشید که این بوا یکی از کوچکترین انواع بوا ست. بچه های این بوا زندگی را از سایز 12 اینچ / 30 سانتیمتر شروع می کنند و ندرتا" به 40 اینچ / 1 متر خواهند رسید.



سرپوش قفس: تمام مارها در طول ساعات گشت زنی سعی می کنند از محل زندگیشان فرار کنند. این بوا هم همینطور است. شما برای قفس او به یک سرپوش محکم نیاز دارید ولی با این وجود وضعیت سرپوش را مرتب چک کنید.

دکور قفس: این نوع بوا بیشتر ترجیح می دهد که در یک سوراخ مخفی شود تا اینکه از جایی بالا برود. شما نه به یک تانک با ارتفاع زیاد نیاز دارید و نه به شاخه هایی برای بالا رفتن مارتان از آن. برای مارتان چند شاخه و صخره کوتاه فراهم کنید تا بتواند پروسه پوست اندازیش را به کمک آنها طی کند.



کف قفس: بوای شما شن را ترجیح می دهد که بتواند زیر آن مخفی شود. یک وسیله گرما زا زیر قفس قرار دهید و فقط نصف کف را گرم کنید تا مار شما حق انتخاب دما را داشته باشد.

دیوارهای قفس: از نگهداری هر ماری در قفس های ساخته شده از سیم ، چوب های زمخت و خشن یا هر قفسی که مار شما با ساییدن بدنش به دیواره آن آسیب ببیند، پرهیز کنید. بهترین دیواره ها، دیواره های پلاستیکی یا شیشه ای هستند.

امنیت: تمام مارها به محلی برای مخفی شدن احتیاج دارند. شما به یک غار یا جعبه کوچک نیاز دارید در حدی که مارتان بتواند اطراف آن را لمس کند. در طبیعت، مارها بیشتر عمرشان را در مخفیگاهشان سپری می کنند.



غذاها: این گونه از بوا از خوردن لذت می برد. دهان این بوا از سایر بواها بسیار کوچک تر است بنابراین به طعمه های کوچکی نیاز دارد.

مکمل غذایی: به آنها موش های سالم بدهید و نگران مکمل غذایی نباشید.

نور مخصوص: بواها شب کار هستند و نیازی به طیف کامل نورها ندارند.

نگاهداری آنها با هم: اگر چند تا از این بواها را با هم نگهداری می کنید، هر کدام را جداگانه غذا دهید. این کار باعث می شود که مطمئن شوید که هر کدام غذایشان را کامل خورده اند و ضمنا" با این کار مانع بلعیده شدن یکی توسط دیگری - البته به طور اتفاقی - خواهید شد.



خواب زمستانی: بعد از اینکه آخرین غذایشان را در ماه نوامبر خوردند و دفع کردند برای سه ماه به خواب زمستانی می روند - بدون غذا - و در درجه حرارت 55 درجه فارنهایت / 12 درجه سانتیگراد.


منبع: رازبقا