خواص آيه نور چيست؟ آيا درست است که مي گويند اگر اين آيه به عددي خاص خوانده شود برکات زيادي دارد؟ » درباره فضيلت سوره نور احاديثي از ائمه اطهار (ع) رسيده است، از جمله: پيامبر اسلام (ص) فرمود: "هر که سوره نور را بخواند، خداوند ده حسنه به او ميدهد، به اندازه اجر همه مؤمنان گذشته و آينده". از امام صادق (ع) نقل شده است که فرمود: "مال و عورت خود را به خواندن سوره نور حفظ کنيد و زنان خود را به وسيله آن در حصار عفت قرار دهيد؛ زيرا کسي که اين سوره را در شب و روز بخواند هيچ يک از خانواده اش هرگز زنا نمي کند تا بميرد. در وقت مردن هفتاد هزار ملک تا کنار قبر او را تشييع و براي او دعا و استغفار ميکنند تا وارد قبر شود". همچنين در باره آيه نور که يکي از آيات اين سوره است، فضائل بسياري نقل شده است. منظور از آيه شريفه نور اين آيه است: "اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ فيها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ في زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ يَكادُ زَيْتُها يُضيءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلى نُورٍ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَليمٌ"؛ خداوند نور آسمان ها و زمين است؛ مثل نور خداوند همانند چراغ دانى است كه درآن چراغى (پر فروغ) باشد، آن چراغ در حبابى قرار گيرد، حبابى شفاف و درخشنده همچون يك ستاره فروزان، اين چراغ با روغنى افروخته مىشود كه از درخت پربركت زيتونى گرفته شده كه نه شرقى است و نه غربى (روغنش آن چنان صاف و خالص است كه) نزديك است بدون تماس با آتش شعلهور شود، نورى است بر فراز نورى وخدا هر كس را بخواهد به نور خود هدايت میكند، و خداوند به هر چيزى داناست. از جمله رواياتي که در فضيلت اين آيه وارد شده است: 1. از عبد الله عباس منقول است که: "هر کس آيه نور را بسيار بخواند روشنايي چشم او محفوظ ماند". 2. "اگر کسي درد چشم دارد آيه نور را تا "نور علي نور" بر چشم بخواند و هر صبح سه بار بر اين دستور عمل نمايد درد چشم او زايل شود". 3. شيخ ابوالعباس بوني گفته است: "که هر کس اين آيه را بر آينه نقش کند شبجمعه آخر ماه و مدّت چهل شب چهل نوبت اين آيه را بر آينه بخواند بعد از آن هر مريضي که در آن آينه نگاه کند، مرض او زايل شود و نيز نقل شده که اگر کسي آيه نور را بر لباس کبود با زعفران و گلاب بنويسد و اسم غايب و مادر او را بر آن بنويسدو آن را در خانه غايب بر باد آويزد به زودي شخص غايب بر مي گردد". 4. "هر کس آيه نور را تکثير، بر فضه نقش، و آن را بر دايره آن نقش کند و در روزجمعه هنگام طلوع آفتاب و در وقت نقش کردن، غسل کند و لباس پاک بپوشد و با خود داشته باشد، و هر روز آيه را چهارصد بار بخواند و شروع کند به هر امر مهمي که بخواهد؛ از تقرب سلاطين و خلاصي محبوسان و اسيران و نجات يافتن از کساني که حکم قتل او را دارند بسيار مجرب است". 5. "خواندن آيه نور قبل از خواب با حضور قلب به عدد الله (66 مرتبه) به خصوص در حال صفاي روحاني، موجب ديدن خواب هاي شيرين مي گردد". 6. "ختم آيه مبارکه نور به عدد نور (256 مرتبه)، هرگاه روز اول ماه جمعه باشد، به مدت پانزده روز اين ختم را انجام دهد و در روز شانزدهم به عدد نور کلمه طيبه"لااله الاالله" را بگويد و همه روزه به عدد مزبور ادامه دهد تا پايان ماه جهت کفايت امور مهم کبريت احمر است". 7. "ختم آيه نور تا "بکل شيء عليم" براي ديدن امام زمان (ع)، يک اربعين به عددنور، بين اذان صبح تا طلوع آفتاب مؤثر است". 8. "براي معنويت و رزق ختم آيه نور به عدد "256 مرتبه" بعد از نماز عشا مفيد و مؤثر است". 9. "جهت امور مهم در خلوت بعد از هر نماز، هزار بار اسم جلاله "الله" و پنجاه بار آيه نور را بخواند و در حين روز نيز بايد روزي ده هزار بار بگويد" 10. "ختم آيه مبارکه نور جهت کشف علوم الهيه و افاضات خاصه خداوند بدين گونهواست که در اربعين اول چهارده مرتبه صلوات بفرستد به حضور قلب که گويا خدمت پيامبر و اهل بيتش (ع) نشسته است با کمال خضوع و خشوع، سر برهنه نموده درزير آسمان چهارده مرتبه آيه مبارکه نور را تلاوت کند و بعد از آن چهل و يک مرتبه صلوات بفرستد" اما جواب قسمت دوم سؤال؛ آيه نور به حساب ابجد کبير 256 است. در مورد ختم آيات و اذکار، عدد نقش بسيار مهمي دارد و بايد آن آيه يا ذکر را به عدد معين گفت تا اثر خاص خود را بگذارد. اعداد به منزله روح و حروف اشباح آن هستند و عدد مانند دندانه کليد است اگر کمشود يا زياد شود در را باز نمي کند و زيادي بر عدد مطلوب اسراف و کمتر از عدد مطلوب موجب اخلال در ذکر است.و اين گونه ختم آيات به عدد معين حکايت ازرمزي است که بين حروف و اعداد وجود دارد. آنچه که تذکر آن مهم و قابل توجه است اين نکته است که ختم آيات قرآن به عددمعين يا هر ذکر ديگري شرايط خاصي را مي طلبد. پس اگر کسي اين آيه شريفه را بر طبق عدد معين ختم کند و نتيجه اي برايش حاصل نشود مانعي در شرايط ومقدمات آن پيش آمده است که بايد آن مانع را برطرف کند تا ختم آيه يا ذکر اثربخش باشد؛ يعني آنچه بيان شده است تنها علت معدّ محسوب مي گردند.
