"فلسفه" حرف می آورد و "عرفان" سکوت. آن عقل را بال و پر می دهد و این عقل را بال و پر می کند. آن نور است و این نار. آن درسی بود و این در سینه. از آن دلشاد شوی و از این دلدار. از آن خدا جو شوی و از این خدا خو. آن به خدا کشاند و این به خدا رساند. آن راه است و این مقصد. آن شجر است و این ثمر. آن فخر است و این فقر. آن کجا و این کجا! منبع:هزار و یک نکته/نکته ۱۹۶/ص۱۲۸
پاسخ : فرق فلسفه با عرفان پس طبق چیزی که در بالا هست اول باید فلسفه رو در پیش گرفت تا به عرفان رسید...