مطالب خواندنی در مورد ایتالیا

[h=2]مطالب خواندنی در مورد ایتالیا[/h]

به علت مهاجرت گسترده ايتاليايها در اواخر قرن نوزده و اوايل قرن بيستم، زبون ايتاليايي به طور وسیعی تو آمريکا رايج شد، علي الخصوص تو شهرهايي مثل سانفرانسيسکو و نيواورلئان.
حدود 26 ميليون آمريکايي هستند که ريشه ايتاليايي دارن و زبون ايتاليايي بين زبوناي رايج خارجي تو آمريکا، رتبه پنجم رو داره. همونطور که ميدونيد اسم آمريکا از روي اسم آمريگو وسپوچي (Amerigo Vespucci)، جهانگرد و کاشف ايتاليايي انتخاب شده و ماه اکتبر هر سال تو آمريکا به عنوان ماه ايتالياييها شناخته ميشه ....

Amerigo Vespucci​

اما، هيچ ميدونستيد زماني صحبت کردن به زبون ايتاليايي تو آمريکا جرم محسوب ميشده؟!

شب هفت دسامبر 1941، بعد از بمباران بندر پرل هاربور (Pearl Harbor)، ماموران دولتي همه جا پر کردن که ايتاليايها تو اين موضوع نقش داشتن. پس از مدت کوتاهي آمريکا به آلمان، ايتاليا و ژاپن اعلان جنگ کرد و ايتاليايهاي زيادي همراه با ژاپنيها و آلمانيها دستگير شد
​

ن. اونا اغلب کساني بودن که يا هنوز ايتاليايي صحبت ميکردن، يا برگه تابعيت نداشتن و يا از طرفداراي بنيتو موسوليني بودن.
مدرسه هاي ايتاليايي زيادي تو سان فرانسيسکو تعطيل شد، چون اغلب معلمين اونا دستگير شده بودن. بسياري از ايتاليايي – آمريکاييها تحت نظارت شديد قرار گرفتند و بيشتر از دو سال، حدود 250 نفر تو اردوگاههاي نظامي مونتانا، اوکلاهاما، تنسي و تگزاس اسير موندن.
اين دستگيريها باعث از هم پاشيده شدن خانواده هاي زيادي شد. بسياري از اونا مجبور شدن خونه هاشونو تخليه کنن يا کارشونو از دست بدن. خيليهاشون مجبور شدن بيشتر از 15 ماه تو اردوگاههايي زندگي کنن که از خونه هاي اصليشون خيلي فاصله داشت.
تو کلوپها و مغازه ها و کلا تمام اماکن عمومي، اعلاميه اي نصب شد که کسي ايتاليايي صحبت نکنه. دولت همه جا پوسترهايي زده بود که ميگفت: " به زبون دشمن حرف نزنيد، آمريکايي صحبت کنيد! "
تو اين اعلاميه که کاريکاتور رهبران اون موقع آلمان، ژاپن و ايتاليا کشيده شده بود، اين زبونا به عنوان زبون دشمن معرفي شده و از مردم خواسته شده بود که به اين زبونا صحبت نکنن!
با وجود تمام فشارهاي دولت آمريکا تو جنگ جهاني دوم، امروزه بچه هايي که اصالتشون ايتالياييه، هنوز اسمهاي ايتاليايي دارن و با رسم و رسوم ايتاليايي پرورش پيدا ميکنن. هنوزهم بيشتر ايتاليايي - آمريکايي ها، ايتاليايي صحبت ميکنن و زبون ايتاليايي تو اغلب اجتماعات آمريکايي شنيده ميشه. امروزه علاقه به زبون و فرهنگ ايتاليايي، تو آمريکا افزايش پيدا کرده و جوناي ايتاليايي – آمريکايي بیش از پیش علاقمند شدن که زبون اجدادشونو بهتر ياد بگيرن .
------------ --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- --------- -----
ایتالیا
ایتالیا کشوری در جنوب اروپا است. این کشور از شبه‌جزیره ایتالیا و دو جزیره سیسیل و ساردنی در دریای مدیترانه تشکیل شده است.

تاریخ
از میان مشکلات عدیده‌ای که اتحاد ایتالیا (۱۸۷۰ ـ ۱۸۴۸) بدنبال داشت، آنچه بیش از همه اضطراری می‌نمود، همانا یکدست ساختن سرزمینی بود که از لحاظ سیاسی و اقتصادی بسیار متفاوت بود.
بکار گیری ساختارهای اداری دوره رژیم سلطنتی ساوويا در طول زمان باعث وخیم تر شدن اختلافات قبلی میان مناطق مختلف ایتالیا گردید و بدنیال آن موج مهاجرت طبقه روستایی به سوی آمریکای شمالی و جنوبی آغاز شد. میان سالهای پایانی قرن نوزدهم و سالهای آغازین قرن بیستم، چند میلیون ایتالیایی به خارج از کشور مهاجرت نمودند.
از دیدگاه اقتصادی و اجتماعی،دوره قبل از اتحاد تا زمان آغاز جنگ اول جهانی با پدیده رشد کلی کشور همراه بود که با تکیه به موقعیت بین المللی مثبت، این امکان را یافت تا سر و سامانی به وضعیت مالی و ساختارهای دولتی داده و بخش‌های اصلی برای کمک به پیشرفت و توسعه صنعتی را گسترش دهد و در این راستا البته از کمک سخاوتمندانه سرمایه‌های خارجی نیز بهره برد.
شرایط اجتماعی کشور، که همراه با اختلافات پیش گفته میان مناطق روستایی و شهری بود ،سالهای اولیه ”صنعتی سازی کشور” و اولین قدمها بسوی یک ساختار مدرن اجتماعی را با شکل گیری احزاب سیاسی رقم زد.
ظهور این احزاب سیاسی و تنش‌های اجتماعی ناشی از آن تأثیر گسترده‌ای بر جریانهای بعدی تاريخی ایتالیا بجای گذاشت.
جغرافیا
ایتالیا در جنوب اروپا با مختصات جغرافیایی تقریبی ۵۰ ۲۲ شمالی , ۳۰ ۱۲ شرقی قرار دارد.
مساحت کل آن ۲۳۰/۳۰۱ کیلومتر مربع (تقریباً یک پنجم ایران) است که از آن ۰۲۹/۲۹۴ کیلومتر مربع خشکی و ۲۱۰/۷ کیلومتر مربع آب است. ۷/۶۰۰ کیلومتر ساحل دارد.
جزایر ساردینیا و سیسیل در دریای مدیترانه نیز جزو ایتالیا است.

مردم
حدود 25000 نفر درسال به علت مصرف مشروبات الکلی جان خود را از دست می دهند و حدود صدهزار نفر خودکشی می کنند . در این کشور هشتاد درصد مردم اجاره نشین هستند یعنی کل مسکنهای موجود در ایتالیا در اختیار بیست درصد جامعه میباشد .

مذاهب
حاکمیت و اکثریت با مسیحیت کاتولیک است ولی پروتستان‌ها، یهودی‌ها و مسلمانان (که اکثراً مهاجر هستند) نیز در این کشور زندگی می‌کنند.

گردشگری
ایتالیا در مرکز دریای مدیترانه واقع شده است، دریایی که تولد تمدن‌های بسیاری را بخود دیده است. ایتالیا دارای تاریخی غنی از تماس‌ها و تبادلاتی می‌باشد که بر مردم، اقتصاد و فرهنگش تأثیر گذاشته است.

فنیقی‌ها، ‌یونانی‌ها، ‌کارتاژها، ‌اعراب و نورمن‌ها از جمله مللی می‌باشند که در طول قرون با تأثیر گذاشتن بر فرهنگ محلی ایتالیا، باعث گردیده‌اند تا ایتالیا بطور فوق العاده‌ای غنی از آثار معماری و هنری می‌باشد.

بر اساس محاسبه‌ای که یونسکو انجام داده، بیش از نیمی از میراث فرهنگی جهان در کشور ایتالیا واقع شده است، کشوری کوچک که مساحتش فقط ۲۵/۰ ٪ از کل خشکی‌های جهان است.

نشانه‌های باقیمانده از گذشته،‌آثار هنری و تنوع فوق العاده طبیعت در شبه جزیره ایتالیا از جمله عوامل جذب توریست به این کشور می‌باشد که امروزه یکی از توریستی‌ترین کشورهای جهان بشمار می‌آید.

رم،فلورانس،ونیز و بسیاری شهرهای دیگر،از جمله مقصدهای هنری هستند که برنامه هر بازدید کننده‌ای از شبه جزیره ایتالیا را تشکیل می‌دهند. در کنار این شهرهای بزرگ و معروف، میراثهای فرهنگی پنهانی هم در شهرهایی با تاریخ هزار ساله وجود دارند که البته در مسیر اصلی بازدیدها قرار ندارند و علیرغم اینکه کمتر شناخته شده‌اند، اما به همان اندازه شهرهای هنری ایتالیا دارای جذابیت می‌باشند.

شناخت ایتالیا با بازدید از شهرهای معروف و موزه‌ها و میادین آن کافی نیست، بلکه برای نیل به این مهم،باید دنیای رنگارنگ به اصطلاح ایتالیای کوچک را که غنی از زیبایی‌های طبیعی و هنری بی حساب و صدها مرکز شهری کوچک و متوسط که برخی از آنها پایتخت‌های باستانی با آثاری اصیل و بی نظیر می‌باشند، نیز در نوردید.

برای تکمیل این شناخت البته باید شراب‌ها و غذاهای ایتالیا را هم تجربه کرد. غنا و تنوع رسوم و لهجه‌ها در هر گوشه از کشور به آسانی قابل تشخیص می‌باشد. غذاهای ایتالیایی آینده این تنوع است. بخاطر همین تنوع منطقه‌ای می‌باشد که ایتالیا تبدیل به یکی از اصلی‌ترین قطبهای توریسم بین المللی شده است. از جمله دیگر عواملی که در پیشرفت صنعت توریسم در این کشور زیبا نقش داشته‌اند می‌توان به نزدیکی ایتالیا به کشورهای صنعتی مرکز و شمال غرب اروپا، وجود وسایل ارتباطی سریع و اقتصادی با دیگر قاره‌ها و سطح عالی امکانات پذیرش توریست که کمتر کشوری از آن برخوردار می‌باشد، اشاره نمود.

هر ساله بطور میانگین حدود بیست میلیون گردشگر خارجی از ایتالیا بازدید می‌کنند و این رقم طبیعتا علاوه بر میلیونها ایتالیایی می‌باشد که کشورشان را برای گذراندن تعطیلاتشان انتخاب می‌کنند و البته در این انتخاب، تکیه بر سی و پنج هزار واحد اقامتی موجود در کشور که دارای تقریباً دو میلیون تخت می‌باشند، دارند.

توریسم در عمل یکی از مهم‌ترین منابع اقتصادی ایتالیا به شمار می‌رود که حدود ۵/۵٪ از تولید داخلی کشور را به خود اختصاص داده است و این به معنای آنست که از نظر ارزش بالاتر از کل تولید بخش کشاورزی قرار دارد. ​

 

پاسخ : مطالب خواندنی در مورد ایتالیا

نام خانوادگي در ايتاليا​

اسم خانوادگي ايتالياييها رو ميشه به چهار گروه عمده تقسيم کرد:

- گرفته شده از اسم پدر، مثل پيترو دي آلبرتو (Pietro Di Alberto) يعني پيترو پسر آلبرتو

- گرفته شده از شغل و پيشه، يعني اسمايي که بر اساس شغل طرف انتخاب شدن. مثلا جوواني کنتادينو (Giovanni Contadino) به معني جوواني کشاورز

- اسامي توصيفي، هم اسمهايي هستند که از صفت اشخاص گرفته شدن، مثل فرانچسکو باسسو (Francesco Basso) يعني فرانچسکو قد کوتاه

- اسامي منطقه اي، اين اسمها هم براساس منطقه يا شهري که فرد توش زندگي ميکنه يا ميکرده، ساخته شدن. مثلا ماريا رومانو (Maria Romano) مارياي رومي

گذشته از اين تقسيم بنديها، طرز تلفظ اين اسمها تو مناطق مختلف فرق ميکنه. مثلا ريسسو و روسسو (Risso e Russo) جفتشون به يه معني هستند، اما اوليه تو شمال ايتاليا معموله در حالي که دومي ريشه تو جنوب ايتاليا داره.
هرچند اين موضوع کلي نيست اما بهتره بدونيد اسم فاميلهايي که با o تموم ميشه معمولا مال جنوب هستن، اما اونايي که به i ختم ميشن، اغلب شماليند .

پيشوندها و پسوندها

خيلي از اسامي خانوادگي ايتاليايي اساسا ريشه يکساني دارن اما با پيشوندها و پسوندهاي مختلفي ترکيب ميشن و معنيشون تغيير ميکنه. مثلا اغلب ايتالياييها براي اينکه اسمها خودمونيتر و باصطلاح عاطفي تر و عزيزتر بشه، پسوندهايي به اونا اضافه ميکنن که اونا رو کوچيک ميکنه. مثلا اسمهاي زيادي پيدا ميکنيد که ته اشون -ini, -ino, -etti, -etto, -ello و -illoاضافه شده و معني اسمو کوچيک ميکنه.

البته کم نيستند افرادي که از پسوندهايي مثل -accio استفاده ميکنند که معني اسمها رو بزرگ (البته بعضي وقتها به معني بد و کثيف) ميکنه. اسمهايي هم که پسوند –ucci دارن از همين دسته اند، به معني " زاده " يا از نسل فلان ...

di يکي از پيشوندهاييه که به اسم فاميل اضافه ميشه و معني " از " رو ميده يا نشون ميده که از اسم پدر مشتق شده. مثلا di Benedetto يعني پسر بندت تو، يا di Giovanni پسر جوواني.

اين پيشوند همراه با da واسه نسبت دادن محل زندگي هم بکار ميره. مثلا اسم خانوادگي داوينچي (da Vinci) يعني کسي که اهل وينچي هست.

گذشته از اين دو پيشوند دوتا پيشوند ديگه هم هست که واسه جدا کردن دوتا اسم استفاده ميشه. "la" و "lo" .

مثلا Giovanni la Fabro، مثل دو اسميهاي فارسي عليرضا و ...، اگه اسم دوم اسم فاميل باشه از lo استفاده ميشه. مثلا ممکنه نام خانوادگي کسي " گرکو " باشه که در اين حالت به صورت lo Greco نوشته ميشه.

تو بعضي از مناطق که، اسم و فاميلهاي مشابه هم زياده، معمولا با يه کلمه و صفت اضافه، طرف رو معرفي ميکنن و واسه اينکار قبل از اون يکي از کلمه هاي detto, vulgo يا dit ميذارن.

تو ايتاليا اسامي خانوادگي عجيبي هم رايج شده. چيزايي مثل Cavalli, Gatti و Agnelli يعني اسم حيونا ( اسب، گربه و بره). يا اسمهاي رنگي مثل Neri, Bianchi و Rossi (سياه، سفيد و قرمز)

گذشته از اين موارد، براي آشنايي بيشتر، در ادامه من بيست اسم خانوادگي رو که به ترتيب رايجترين اسامي تو ايتاليا هستند رو براتون مينويسم :
Rossi Russo Ferrari Esposito Bianchi Romano Colombo Ricci Marino Greco

Bruno Gallo Conti De Luca Giordano Mancini Rizzo Lombardi Costa Morett​

 

پاسخ : مطالب خواندنی در مورد ایتالیا

ازدواج به سبك ايتاليايي​

عروسي يكي از مهمترين جشنهاي زندگي هر فرد محسوب ميشه. اين مراسم تو ايتاليا از اول صبح شروع ميشه و جشن و بزن و برقص بعد عروسي ممكنه تا صبح علي الطوع روز بعد هم طول بكشه .

خواستگاري و نامزدي

-- قدیما ازدواجهاي ايتاليايي توسط خانواده هاي عروس و داماد ترتيب داده ميشد. اغلب برادر يا مردي از فاميل داماد، پهلوي پدر يا عموي دختر دم بخت ميرفت و اونو خواستگاري ميكرد. گاهي اوقات هم يه واسطه از طرف داماد يه ماشاتا (masciata - پيغام) به خانواده عروس ميفرستاد و آمادگي ازدواج داماد رو اعلام ميكرد. در نهايت وقتي كه دوتا خونواده به توافق رسيدن، نامزدي رسمي اعلام ميشد.

-- اگه دوماد بخواد خودش مستقيما به عروس پيشنهاد ازدواج بده، معمولا با اشعار عاشقانه شروع ميكنه، يا اگه بلد باشه سازي ميزنه. البته اينكار رو ممكنه به كمك دوستانش هم انجام بده.

-- تو قرون وسطي ايتاليايها به عنوان نشون نامزدي، انگشتر الماس ميدادن. اونا عقيده داشتن كه الماس از شعله هاي عشق بوجود اومده.

-- عروس قبل از عروسي واسه خودش دوته ( dote - جهاز) جمع ميكنه. چيزايي مثل اثاث منزل و لباسهايي واسه خودش، البته بعضي وقتها واسه شوهر آينده اشم لباس كنار ميذاره.

-- ايتالياييها عقيده دارن پوشيدن لباس سبز توسط عروس، شب قبل از عروسي، براي زوجين شگون داره و به زندگيشون بركت ميده.

-- گرفتن جشن مجردي، قبل از عروسي، واسه دوماد يا عروس، خصوصا تو جنوب ايتاليا اصلا رايج نيست.
عروسي


-- از روز قبل عروسي تا بعد از اون، عروس هرچي طلا داره درمياره. مردم عقيده دارن انداختن طلا توسط عروس موقع عروسي يا حتي قبل از اون، بدشانسي مياره .
-- بر اساس يه سنت قديمي كليسا ازدواج رو تو ايام كوارزيما (quaresima - روزه ) و آونتو (Avvento - چهار يكشنبه قبل از ميلاد مسيح) قدقن كرده. همچنين تو ماههاي مي و اگوست (ارديبهشت و مرداد) هم كسي ازدواج نميكنه. ماه مي رو مختص مريم مقدس ميدونن و عقيده بر اينه كه ازدواج تو ماه اگوست هم بد شانسي و مريضي مياره. ازدواج تو روزهاي يكشنبه بجز ماههايي كه گفته شد، بهترين روز براي ازدواج محسوب ميشه.

-- تو ناحيه ونتو (Veneto) ايتاليا، داماد به خونه عروس ميره، تا باهم قدم زنان به سمت كليساي برگزار كننده مراسم برن. بين راه ساكنين شهر كه قدم زدن اونا رو نگاه ميكنن، تجربيات مختلفي رو انجام ميدن. مثلا سر راه عروس يه جارو ميذارن، اگه عروس توجهش جلب بشه و اونو از سر راهش برداره، ميگن عروس خونه دار خوبيه، يا اگه اونا به يه بچه اي كه گريه ميكنه توجه كنن و سعي كنن آرومش كنن معنيش اينه كه والدين خوبي ميشن. اگه به گدايي كمك كنن، معلومه مهربون و سخاوتمندن و غيره..

-- تو جاهاي ديگه عروس آخر از همه به كليسا مياد. تو اين مدت دوماد جلوي كليسا منتظر ميمونه و در عين حال دوستاش سر به سرش ميذارن و اذیتش میکنن. مثلا ميگن: « به عروس گفتي كه امروز قراره ازدواج كنيد؟» يا اينكه « من كه فكر نمكنم ديگه پيداش بشه!» و چيزايي از اين قبيل .

-- تو ايتالياي شمالي، دوماد واسه عروسي يه دسته گل مياره. در واقع قراره رنگ گلها و نحوه تزئينش عروس رو سوپرايز كنه. اين دسته گل هديه اي از طرف خانواده دوماد به عروس تلقي ميشه. موقعي كه دوماد جلو در كليسا منتظره، بايد اين دسته گل هم تو دستش باشه.

-- بعضي ها ميگن بهتره دوماد يه تيكه آهن (Toc Ferro) روز عروسي تو جيبش بذاره تا چشم نخوره (mal'occhio) و روز عروسيش خراب نشه. عروس هم معمولا به همين دليل روشو با يه تيكه تور ميپوشونه تا از چشم بد مصون باشه .

-- تو مناطق جنوبي ايتاليا، آخر عروسي، عروس و دوماد يه گلدون يا ليوانو ميندازن زمين ميشكونن. تعداد تيكه ها نشون ميده كه چند سال اونا به خوبي و خوشي باهم زندگي خواهن كرد .

-- مردم به طرف عروس دوماد ************************************ فتي (Confetti) کاغذای رنگی همراه با چيزي شبيه نقل خودمون با مغز بادوم پرت ميكنن، تا اجاقشون كور نباشه و بچه دار بشن .

مهماني و پذيرايي


-- معمولا ساقدوش عروس و دوماد، مهمونا رو به محلي كه با يه سيني شراب ازشون پذيرايي ميكنن، راهنمايي ميكنه. قبل از هر غذايي به خانوما شراب شيرين ميدن و نوشيدني هاي قويتر رو به آقايون تعارف ميكنن. اين به اين علته كه هر مهموني به سلامتي عروس و دوماد لبي تر كنه. Per cent'anni ( واسه صدسالگي) جمله ايه كه مهمونا اغلب تو اين موقع ميگن.

-- تموم مردا موقع پذيرايي با بوس كردن عروس هم براش آرزوي خوشبختي ميكنن و هم سعي ميكنن لج دوماد رو در بيارن .

-- عروس معمولا يه كيف اطلسي به اسم la borsa داره كه مهمونا توش پاكتهاي پول ميذارن. اين پول به خانواده عروس كه خرج عروسي به عهدشونه كمك ميكنه. موقع پذيرايي اين كيف رو مادربزرگ يا مادر عروس يا شايدم كس ديگه اي دست ميگيره. تو بعضي از عروسيها هر مردي كه بخواد با عروس برقصه بايد تو اين كيف پول بذاره.

-- تو بعضي از عروسيها، مخصوصا شمال ايتاليا ساقدوش كراوات دامادو ريز ريز ميكنه، بعد هر تيكه اشو ميذاره تو يه سيني به مهمونا ميفروشه. پولهاي جمع آوري شده رو به عروس و دوماد ميدن تا خرج زندگيشون كنن. دومادايي كه زرنگن معمولا تو عروسيشون كراواتاي ارزون قيمت ميزنن .

-- تو عروسيهاي ايتاليايي تاكيد زيادي رو غذا ميشه. غذا نقطه كانوني جشنه كه دوستان وفاميلهاي دو خانواده رو كنار هم جمع ميكنه .

-- تو رم باستان يه قرص نونو رو سر عروس و دوماد، نصف ميكردن تا زندگيشون پر بركت باشه. مهمونا خرده هاي اين نونو ميخوردن و عقيده داشتن خوش شانسي براشون مياره .

-- شام در چند وعده صرف ميشه، اغلب بيشتر از 14 وعده .

-- يه نوع شيريني پاپيوني به نام واندا (wanda) سمبل خوشبختيه و به عنوان شيريني عروسي ايتاليايي شناخته ميشه.

-- بعد از شام به مهمونا يه تيكه از كيك عروسي همراه با قهوه، اسپرسسو يا نوشيدني هاي ديگه ميدن.

-- اركستري كه آهنگهاي رقص مهمونا ميزنه ، ممكنه ماتزوركا (mazzurca – يه نوع رقص شاد لهستاني ) يا تارانتلا (tarantella – يه نوع رقص تند دونفره ايتاليايي) هم بزنه.

-- عروس و دوماد قبل از اينكه شب برن استراحت كنن، يه گلدون يا ظرف شيشه اي رو ميشكنن. تعداد تيكه ها نشون ميده كه چند سال به خوبي و خوشي در كنار هم زندگي خواهند كرد. ​

​