چگونه محبت اهل بیت را در دل جا دهیم؟

1. معرفت اهل بیت(ع):


در سایه معرفت امام به کمالات و ویژگی‏های منحصر به او بیشتر واقف می‏گردیم.
معرفت خود فطرتا شیفتگی و محبت نسبت به اهل بیت(ع) را در پی دارد.
امام صادق(ع) می‏فرماید: «الامام علم بین الله عزوجل و بین خلقه، فمن عرفه کان مومنا و من انکره کان کافراً؛
امام آن دلیل و راهنمای آشکار است که بین خدا و خلقش قرار گرفته، پس هر کس او را شناخت، مؤمن می‏گردد و هر کس او را انکار کرد [و نشناخت ]کافر می‏گردد».
(کافی، ج 1، ص 170، ح 839)
مؤمن بودن، فرع بر شناخت امام است. از طرفی ایمان، عین حب و بغض است.
امام محمد باقر(ع) می‏فرماید: «الایمان حب و بغض ؛ ایمان حب و بغض است». (همان) حب به تمامی خوبی‏ها و کمالات و. . . و بغض از همه بدی‏ها، کژی‏ها و. . .
پس در پرتو شناخت و معرفت ایمان حاصل می‏شود و ایمان هم جز حب و بغض نیست.
نتیجه این می‏شود که یکی از راه‏های عملی مهم کسب حب اهل بیت(ع)، معرفت آن بزرگواران است که با مطالعه در زندگی، اخلاق، رفتار و کرامت‏های پیامبر و ائمه و مطالعه کلمات و سخنان آن بزرگواران؛ بدست می آید چرا که فرمایش‏های آنان، درّهای گران بهایی است، که باید در جست وجوی آنها بود. آیا ممکن است کسی نهج البلاغه را بخواند و بفهمد، ولی عاشق علی(ع) نشود؟

ادامه دارد...

 

پاسخ : چگونه محبت اهل بیت را در دل جا دهیم؟

2. اطاعت از اهل بیت(ع):


اگر کسی شناخت لازم و کافی به اهل بیت پیدا کرد، اطاعت از آنان را بر خود لازم می‏داند؛
ولی گاهی شناخت در آن حد بالا نیست.
در این صورت چه بسا نسبت به اوامر آنان عصیان شود.
عصیان هم به هر اندازه باشد، به همان اندازه کدورت و بغض می‏آورد.
کدورت و بغض هم، ضد صفا و حب است
پس هر اندازه نسبت به اوامر آنان عصیان شود،
به همان اندازه بغض و کدورت نسبت به آنان در دل ایجاد می‏شود و
برعکس هر اندازه نسبت به اوامر آنان اطاعت شود،
به همان اندازه حب و صفا به آنان دل را فرا می‏گیرد.
امام رضا(ع) می‏فرماید: «اللهم انی اسئلک. . . العمل الذی یبلغنی حبک. . . ؛ الها!
از تو آن عملی را مسألت می‏کنم که حب خودت را به من برساند».
بنابراین یکی از راه‏های عملی وصول به «حب» اصل عمل و طاعت عملی است.