نام انگلیسی : Rock Bunting نام فرانسوی : Bruant fou نام علمی (لاتین) : Embriza Cia چطور پیدایش کنیم : اندازه 16 سانتیمتر است؛ بهوسیله سر و گلوی خاکستری با نوارهای باریک و سیاه در روی تارک ، در حد چشم و زیر چشم مشخص می شود . هنگامی که روی زمین مشغول تغذیه است ، اغلب دم خود را با تکانهای خاصی باز می کند که در این حالت سفیدی دمش ، آشکار می گردد .سطح پشتی بلوطی با رگهرگه سیاه ، دمگاه بلوطی بدون رگه و سطح شکمی بلوطی مایل به نخودی دارد . در پرنده نر، سر آمیزه الی از رگه های سیاه در زمینه خاکستری دودی با گلوی خاکستری بدون رگه است، جبه به صورت مشخص دارای رگه های خاکستری می باشد از پرنده ماده تیرهتر و قهوهایتر است که در ناحیه سینه و پهلوها قدری رگهرگه می باشد . اما نر و ماده تقریبا شبیه هم هستند. زردپره کوهی جوان، شبیه زردپره لیمویی است (هر دو دارای دمگاه بلوطی قهوه ای هستند) اما زردپره لیمویی در هر سنی دارای شکم نارنجی بزرگ است. رنگ خاکستری منقار و حاشیه های سفید دمش آن را از زردپره کوهی آفریقایی و زردپره خانگی (زردپره راه راه) متمایز می کند. برای تشخیص زردپره کوهی نابالغ از زردهپره سر زیتونی نابالغ به سطح شکمی نخودی مایل به قرمز و دمگاه بلوطی آن باید دقت کرد. صدای پرنده: صدای زردپره کوهی بلند و شبیه "زیپ، zip یا زیت، zit" و یا به شکل "سی ت- سی تیریت - سی ت- سی ت - سی تیریت - سی ت، sit-siterit-sit-sit-siterit-sit" می باشد. البته ریتم و ترکیب آنها متنوع است. زیستگاه : معمولا در کوهپایههای سنگی در نواحی شیب دار صخره ای با بوته های متوسط، مناطق کوهستانی با درخت و بدون درخت بسر می برد، اغلب روی درختها و گاهی در نقاط همسطح با دریا . روی زمین و یا نزدیک به زمین آشیانه می سازد . در زمستان در مناطق دارای پناهگاه به سر می برد. پراکندگی : زردپره کوهی از جمله پرندگان بومی ایران و از پراکندگی فراوانی برخوردار است ، در زمستان به نقاط کمارتفاع تر کوچ می کند . حفاظت: هنوز اطلاعات دقیقی از جمعیت این پرنده در دست نیست و برنامه حفاظتی خاصی برای آن در نظر گرفته نشده است.
