• موارد مصرف: دفروکسامين يک عاملشلاته کننده فعال است که بهعنوان دارويکمکي در درمان مسموميت با آهن بهکاربرده ميشود. اين دارو همچنين برايتسريع دفع آهن مصرف ميشود.دفروکسامين از راه تزريق وريدي ، عضلاني و يا داخل صفاقي براي کنترل تجمع آلومينيوم در استخوان ، در مبتلايان به نارسايي کليه و در درمانمسموميت هاي عصبي و يا ناهنجاريهاي استخواني در بيماران تحت دياليز بهکاربرده ميشود. • مکانيسم اثر: دفروکسامين با آهن سهظرفيتي اتصال پيدا کرده و از شرکت آن درواکنشهاي شيميايي جلوگيري ميکند. ايندارو ميتواند با آهن آزاد سرم، آهنفريتين و هموسيدرين اتصال پيدا کند ولياز هموگلوبين و ميوگلوبين نميتواند آهنبرداشت کند. دفروکسامين همچنينميتواند از بافتهاي مختلف آلومينيوم رابرداشت کرده و يک کمپلکس پايدار محلولدر آب ايجاد کند. • فارماکوکينتيک: کمتر از 15% دارو از طريقدستگاه گوارش جذب ميشود.دفروکسامين بوسيله آنزيمهاي پلاسماييمتابوليزه و از طريق ادرار دفع ميشود.مقداري از دارو نيز از طريق صفرا و مدفوعدفع ميگردد و نيمه عمر آن 6/1 ساعتميباشد. آهن شلات شده که از طريقکليهها دفع ميگردد، رنگ ادرار را به قرمزمتمايل ميکند. • موارد منع مصرف: اين دارو در بيماريهايشديد کليوي يا بيادراري و درهموکروماتوز اوليه نبايد مصرف شود. • هشدارها: 1 ـ احتمال بروز آب مرواريد دربيماراني که تحت درمان طولاني بادفروکسامين هستند وجود دارد. 2 ـ مصرف اين دارو در کودکان زير سهسال منوط به دفع 1mg/day آهن ميباشد. 3 ـ در افراد سالخورده همراه ويتامين Cاستفاده گردد. 4 ـ راه تجويز وريدي فقط در بيماران مبتلابه کلاپس قلبي ـ عروقي مورد استفاده قرارگيرد و در اولين فرصت تجويز داروبهصورت داخل عضلاني ادامه يابد. • عوارض جانبي: در محل تزريق گاهيخارش، درد و سفتي ايجاد ميگردد. دردرمان درازمدت ممکن است واکنشهايآلرژيک شامل تورم روي پوست، خارشعمومي بدن، بثورات جلدي و واکنشهايآنافيلاکتيک رخ دهد. • تداخلهاي دارويي: تجويز همزمان باويتامين C باعث افزايش توانايي اين دارودر دفع بيشتر آهن ميگردد اگرچه احتمالسميت آهن نيز افزايش مييابد. • مقدار مصرف: بزرگسالان: در مسموميت با آهن در ابتدامقدار يک گرم و سپس هر چهار ساعت500 ميلي گرم (تا دوبار) بهصورتعضلاني تزريق ميشود. در صورت لزومتجويز دارو به ميزان 500 ميلي گرم هر 12 ـ 4 ساعت تا حداکثر 6g/day قابل تکراراست. مقدار اوليه تجويز داخل وريدي دارو يکگرم است که با سرعت کمتر از 15mg/kg/hانفوزيون ميگردد و سپس مقدار 500 ميليگرم هر چهار ساعت (تا دوبار) تا حداکثر6g/24h تجويز ميشود. براي تجويز زير جلدي مقدار 2g ـ 1 طيمدت 24 ـ 8 ساعت توسط يک پمپ سيارتزريق ميگردد. مقدار مصرف دارو از20mg/kg شروع و به 110mg/kg يا مقدارتام 3 گرم در 10 ميلي ليتر آب مقطراستريل افزايش مييابد که طي 10 ساعتدر بافت زير جلد انفوزيون ميشود. در مسموميت مزمن 50mg/kg/day ـ 20 ازدارو طي مدت 8 ساعت به صورت زير جلدي انفوزيون ميگردد. معهذا ، تزريقعضلاني راه تجويز ترجيحي دارو است که بايد در تمام بيماراني که در حالت شوک نميباشند ، مورد استفاده قرار گيرد . دوز معمول داخل عضلاني بالغين و اطفال 1g/day ـ 0/5 ميباشد . به علاوه ، در صورتانتقال خون به بيمار، لازم است يک دوز 2 گرمي دارو همراه با هر واحد خون تزريقي به صورت انفوزيون آهسته داخل وريدي با حداکثر سرعت 15mg/kg/h تجويز گردد. کودکان: دوز توصيه شده اطفال درمسموميت حاد با آهن مقدار50mg/kg/dose است که هر 6 ساعت و تازماني که رنگ ادرار تغيير نيافته استبهصورت داخل عضلاني تجويز ميگردد.سلامت و کارآيي دارو در اطفال کوچکتر از3 سال ثابت نشده است. • اشکال دارويي: For Injection (as Mesylate): 500mg
