نام هاى پیامبر صلى الله علیه و آله در قرآن در برخى روایات، به نامهاى پیامبر اکرم ـ صلى الله علیه و آله ـ در قرآن کریم اشاره شده است که ما در ضمن دو حدیث، آنها را بیان مى کنیم. در روایتى از امام باقر ـ علیه السلام ـ آمده است که فرمودند: «إن لرسول الله ـ صلى الله علیه و آله ـ عشرة أسماء خمسة فى القرآن و خمسة لیست فى القرآن فاما التى فى القرآن، فمحمد و احمد و عبدالله و یس و ن.» «براى رسول خدا ـ صلى الله علیه و آله ـ ده نام است که پنج نام در قرآن و پنج نام در غیر قرآن است؛ آن نامهایى که در قرآن است عبارت اند از: "محمد" ، " احمد" ، "عبدالله" ، "یس" ، "ن".» در روایتى از امام صادق ـ علیه السلام ـ نقل شده است که «طه» از اسامى پیامبر اکرم ـ صلى الله علیه و آله ـ است و معنى آن «یا طالب الحق الهادى الیه»، «اى کسى که طالب حقى و هدایت کننده به سوى آنى» است. با توجه به این دو روایت، پیامبر اکرم ـ صلى الله علیه و آله ـ ، در قرآن کریم به شش نام معرفى شده است که آیه هاى آن بدین شرح است: 1 ـ «محمد ـ صلى الله علیه و آله ـ» «وَاْلَّذینَ آمَنوا وَ عَمِلوُا الْصالِحاتْ وَ آمَنواْ بِما نُزِّل عَلى مُحَمَّدٍ وَ هُوَ اْلْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ کَفَّرَعَنْهُمْ سَیْئاتِهِمْ وَ اَصْلَحَ بالَهُمْ» در آیات دیگرى نیز این نام ذکر شده است که عبارت اند از: سوره آل عمران (2) آیه 144، سوره احزاب (33) آیه 40، سوره فتح (48) آیه 29. 2 ـ «احمد»: «و اِذْ قالَ عیسَى اْبْنُ مَرْیَمَ یا بَنى اِسْرائیلَ اِنّى رَسوُلُ اْللّهِ اِلَیْکُمْ مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَىَّ مِنَ اْلتَوْراتِ وَ مُبَشِّراً بِرسُولٍ یَأْتى مِنْ بَعْدى اِسْمُهُ اَحْمَدْ فَلَمّا جاءَهُمْ بِالْبَیِّناتْ قالوُا هذا سِحْرٌ مُبینْ» 3 ـ «عبدالله»: « وَ اِنَّهُ لَمّا قامَ عَبْدُاْللّهِ یَدْعُوهُ کادُواْ یَکوُنُونَ عَلَیهِ لِبَداً» 4 ـ «یس»: «یس» 5 ـ «ن»: «نْ وَ اْلْقَلَمِ وَ ما یَسْطُرُونْ» 6 ـ «طه»: «طه» اوصاف پیامبر صلى الله علیه و آله در قرآن در قرآن کریم، اوصاف فراوانى براى پیامبر اکرم ـ صلى الله علیه و آله ـ ذکر شده است که به بخشى از آنها با ذکر آیه ها اشاره مى کنیم: 1. شاهد(گواه)، مبشر(بشارت دهنده)، نذیر(انذار دهنده)، داعى الى الله (دعوت کننده به سوى خدا)، سراج منیر(چراغ روشنایى دهنده). این اوصاف والا و پرمنزلت در آمده است: «یا اَیُّهااْلْنَّبىُ اِنّا اَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذیراً* وَ داعیاً اِلَى اللّهِ بِاِذْنِهِ وَ سِراجاً وَ مُنیراً» 2. رئوف و رحیم این دو صفت به همراه دو ویژگى از ویژگى هاى اخلاقى پیامبر رحمت حضرت محمد ـ صلى الله علیه و آله ـ در چنین بیان شده است:«لَقَدْ جاءَکُمْ رَسولٌ مِنْ اَنْفُسِکُمْ عَزیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّم حَریصٌ عَلیْکُمْ بِاْلْمُؤمِنینْ رَئوفٌ رَحیمٌ» «رسولى از خود شما به سویتان آمد که رنج هاى شما بر او سخت است و اصرار به هدایت شما دارد و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است.» در این آیه کریمه، علاوه بر دو صفت «رئوف» و «رحیم» به دو ویژگى اخلاقى پیامبر ـ صلى الله علیه و آله ـ اشاره شده است. ویژگى نخست این است که پیامبر اکرم ـ صلى الله علیه و آله ـ آن قدر خیرخواه و همدرد و دوستدار مردم بود که از رنجهایى که به مردم مى رسید آزرده خاطر مى شد، به طورى که براى او سخت بود که ببیند به کسى رنج و سختى برسد. ویژگى دوم، دلسوزى آن حضرت است. حضرت دوست نمى دارد که حتى یک نفر از مسلمانان در مسیر هدایت نباشد. از این رو، این دلسوزى آن چنان است که خداوند، از اصرار حضرت در هدایت مردم، به «حریص علیکم» تعبیر کرده است. چنان که خداوند در سوره مبارکه کهف در در این باره خطاب به پیامبر اکرم ـ صلى الله علیه و آله ـ مى فرماید: « فَلَعَلَّکَ باخِعٌ نَفْسَکَ عَلى ءاثرِهِمْ اِنْ لَمْ تُؤْمِنواْ بِهذا اْلْحَدیثْ أَسِفا»«گویى ـ اگر آنها به این گفتار ایمان نیاورند ـ مى خواهى خود را از غم و اندوه به جهت اعمال آنها، هلاک کنى.» در قرآن کریم، اوصاف دیگرى نیز براى آن حضرت آمده است که به جهت رعایت اختصار، تنها به اوصاف مشترک قرآنى خداوند با پیامبر اکرم ـ صلى الله علیه و آله ـ اشاره مى کنیم.
