اکثر صفحه های LCD (کوتاه شده ی عبارت Liquid Crystal Display) با لوله های فلورسنت موجود در آنها که در قسمت بالا، کنار و گاهی اوقات پشت LCD قرار دارند، روشنایی پیدا می کنند. یک صفحه ی سفید پخش کننده ی نور، اشعه های نور را به طور مساوی و یکنواخت هدایت و پراکنده می نماید تا تصویری یکدست ایجاد کند. به این اشعه ها نور زمینه گفته می شود. لامپ فلورسنت اغلب یک لوله ی شیشه ای بلند و راستی است که نور سفید تولید می کند. درون این لوله ی شیشه ای بخار جیوه ی کم فشار قرار دارد. هنگامی که این بخار یونیزه شود، اشعه ی ماوراء بنفش ساتع می گردد. چشم انسان نسبت به این اشعه حساس نیست (اگرچه پوست انسان حساسیت نشان می دهد). داخل لامپ فلورسنت با یک لایه ی فسفر پوشیده شده است. فسفر ماده ای است که انرژی را دریافت کرده و آن را به شکل روشنایی قابل رویت منتشر می کند. به عنوان مثال انرژی مربوط به یک الکترون پرسرعت در مجرای تلویزیون توسط فسفر جذب شده و پیکسل ها را تشکیل می دهد. نوری که ما از یک لوله ی فلورسنت مشاهده می کنیم، نوری است که فسفر درون این لوله ایجاد می کند. هنگامی که فسفر انرژی دریافت می کند، نور مهتابی پس می دهد و این یک وجه تسمیه است.
