تاریخچه تکواندو

از زمانهای قدیم کره‌ای‌ها تکواندو را در شکل دفاع شخصی در سطوح فردی و ملی به کار می‌گرفتند. در دوره اشغال کره توسط (1910 تا 1945)، توسط دولت ژاپن آموزش هنرهای رزمی سنتی کره‌ای را ممنوع کرد تا از شورش‌های ضد دولتی مردم ممانعت نماید. بعد از آزادی کره از سیطره ژاپن در 15 آگوست 1945، پیش‌کسوتان هنرهای رزمی کره گردهم آمدند تا هنرهای رزمی سنتی کره را تجدید حیات بخشند. در نتیجه این کوشش‌ ها انجمن تکواندو کره در سال 1961 تأسیس شد. در سال 1963، در چهل و سومین فستیوال ورزشی ملی کره، تکواندو به عنوان رویدادی رسمی و ورزش ملی رسمیت یافت. از اوایل دهه 1960 بسیاری از اساتید تکواندو و کره به کشورهای مختلف مهاجرت کرده و در موطن جدید نسبت به گسترش تکواندو اهتمام ورزیده‌اند. در سال 1973 فدراسیون جهانی تکواندو (wtf) با حضور 18 کشور شکل گرفت تا به صورتی نظام‌ مندتر از فعالیت‌های مربوط به تکواندو در سراسر جهان حمایت کند. دو ماه پس از تشکیل فدراسیون جهانی، اولین دوره مسابقات تکواندو قهرمانی جهان در سئول برگزار گردید و از آن زمان تاکنون به صورت منظم هر دو سال یکبار برگزار می‌شود. به منظور بسط بیشتر این ورزش اوزان زنان نیز از سال 1987 به این مسابقات افزوده گردید. مرکزیت فدراسیون جهانی تکواندو در کوکی ون واقع در سئول است. ورزش تکواندو در دو المپیک 1988 و 1992 به صورت نمایشی در بازیهای المپیک گنجانده شد و در نهایت از المپیک 2000 سیدنی بصورت رسمی در میان رویدادهای المپیک قرار گرفت. پس از کشور کره جنوبی در حال حاضر ایران،‌ تایوان و ایالات متحده پیشتازان رقابتهای جهانی و المپیک هستند.

 

تکواندو در ایران

ورزش تکواندو در سال 1347 به ایران وارد شد و در سال 1349 اولین کلاس آموزشی خود را با حدود 75 نفر شرکت‌کننده رسمیت داد. پس از قبولی 61 نفر در این کلاس، تقریباً هسته اصلی این ورزش در ایران شکل گرفت. 11 مرد کمربند مشکی، 17 کمربند قهوه‌ای و مابقی در رده‌های پائین‌تر حاصل برگزاری این کلاس بود.در سال 1973 فدراسیون جهانی تکواندو تأسیس شد و در همان سال اولین دوره رقابت‌های قهرمانی جهان برگزار شد که ایران حضور نداشت. تکواندو ابتدا زیر نظر فدراسیون ورزشهای رزمی فعالیت می‌کرد اما پس از چند سال در سال 1352 به صورت فدراسیونی مستقل درآمد. اولین رئیس فدراسیون تکواندو سرهنگ سرشار بود. اولین حضور بین‌المللی تکواندو ایران مسابقات قهرمانی جهان در سال 1975 بود که در سئول کره جنوبی برگزار گردید و تیم ایران موفق به کسب یک مدال برنز توسط حسین بدیع‌زاده در وزن چهارم شد. اولین مسابقات رسمی در ایران به سال 1357 با عنوان قهرمانی کشور در سالن شهید افراسیابی برگزار شد. مسابقات قهرمانی آسیا- اقیانوسیه هم از سال 1974 آغاز گردید که تیم ایران نخستین‌ بار در سومین دوره این رقابت‌ ها در سال 1978 حضور یافت که حاصل آن دو مدال نقره و پنج برنز و کسب عنوان سوم بود.درخشان‌ترین حضور ایران در عرصه بین‌المللی، جام جهانی لیون در سال 2000 بود که تیم ایران موفق شد برای نخستین بار در تاریخ ورزش تکواندو با پشت‌سر نهادن کره جنوبی به مقام قهرمانی جهان دست یابد. از سال 1999 تاکنون در مسابقات جهانی و آسیایی همواره ایران پس از کره جنوبی قدرت دوم جهان و آسیا بوده است.افتخارات تکواندو در عرصه جهانی، بازیهای آسیایی و المپیک باعث شده که این ورزش در کنار وزنه‌برداری و کشتی با اهمیت‌ترین رشته ورزشی در ایران باشد. نخستین مدال‌های طلای ایران در مسابقات قهرمانی جهان توسط مجید افلاکی و هادی ساعی در سال 1999 بدست آمد. هادی ساعی درخشان‌ترین چهره تاریخ تکواندو ایران بوده است که علاوه بر کسب مدال طلا در رقابت‌های قهرمانی جهان (1999 و 2005) و کسب چهار نشان طلای رقابت‌های جام جهانی تکواندو در المپیک آتن موفق به کسب نخستین طلای تکواندو ایران در المپیک شد.

 

درباره تکواندو

تقسیم بدن انسان
1- سر و گردن: الگول
2- شکم وسینه: راممتونگ
3- باسن به پایین: آره
- نشستهای تکواندو
1- نشست بلند: آپ کوبی
2- نشست کوتاه: آپ سوگی
3- نشست روی پای عقب: دیت کوبی
- انواع دفاع اولیه و عمده
1- الگو ماگی:‌دفاع از سرو صورت با ساعد دست
2- موم تونگ ماگی: دفاع از سینه و شکم با ساعد دست
3- آره ماگی: دفاع از پایین بدن با ساعد دست
- انواع فرم: در تکواندو 17 فرم وجود دارد که با شماره شان از 1 تا 17 معرف می‌شوند.
-کمربندهای تکواند: زرد، سبز، آبی، قرمز، مشکی
- کمربند مشکی از دان 1 تا دان 10 درجه‌بندی شده است.
- انواع خطا و امتیازات: پشت‌سر، پشت گردن، پشت کمر و از کمر به پایین خطای عمد گفته می شود و ضربه در صورت و کنا صورت و از گردن تا کمر امتیازدارد. البته صدای ضربه باید به گوش داور برسد و اگر با یک حرکت پا به حریف ضربه وارد شود و او نتواند به بازی ادامه دهد داور به او «ناک اوت» اعلام می کند.
لباس مسابقه:
1- هوگو: ضربه‌گیر که محافظ سینه و شکم است.
2- کلاه: محافظ سروصورت است.
3- ساق‌بند: محافظ ساقهای پاست.
4- نانشیم (بیضه‌بند): محافظ بیضه است.
5- ساعد بند: محافظ ساعدهای دست می‌باشد.
زمان راندها و استراحت:
خردسالان: 5/1 دقیقه و 1 دقیقه استراحت
نونهالان: 5/1 دقیقه و یک1 دقیقه استراحت
نوجوانان: 2 دقیقه و 1 دقیقه استراحت
جوانان: 3 دقیقه و 1 دقیقه استراحت
بزرگسالان: 3 دقیقه و 1 دقیقه استراحت
بانوان
خردسالان : 1 دقیقه
نوجوانان: 2 دقیقه
جوانان: 2 دقیقه
- چهار وزن المپیکی عبارتنداز:
- منهای 58 کیلوگرم
- منهای 68 کیلوگرم
- منهای 80 کیلوگرم
- به اضافه 80 کیلوگرم
- در راند سوم در صورت مساوی، سرداور برنده را بادرنظر گرفتن شرایط زیر اعلام می‌کند:
1- از نظر فنی 2- اخلاق 3- بازی هجومی 4- فعالیت بیشتر
- مشخصات تشک: ابعاد تشک 12×12 متر است و داخل آن مربعی به ابعاد 8×8 متر وجود دارد که محوسط مسابقه است. دو مبارز به فاصله 1 متر از هم می ایستند و سرداور به فاصله 5/1 متر در مقابل آنها قرار می گیرد.
- تعداد داوران: 4 داور شامل یک سرداور در داخل تشک و 3 قاضی در اطراف تشک، ضمن اینکه یک پزشک و یک منشی در کنار تشک حضور دارند. وظیفه منشی جمع کردن آراء داوران در دو راند است.
- انواع ضربات پا:
1- آپ چاگی: ضبه با سینه پا
2- دولیو چاگی: ضربه با روی پا به صورت
3- تیچاگی: ضربه از عقب به صورت با پاشه پا
4- موم دولیو چاگی: چرخش و ضربه با پاشنه پا
5- موم دولیو یوب چاگی: چرخش و ضربه با تیغه پاوزن های مسابقه های تکواندو

1- مسابقه های تکواندو بازی های المپیک (4 وزن مردان - 4 وزن زنان)مردان زنانمنهای 58 کیلوگرم (پایین تر از 58 کیلوگرم) منهای 49 کیلوگرم (پایین تر از 49 کیلوگرم)منهای 68 کیلوگرم (پایین تر از 68 کیلوگرم)منهای 57 کیلوگرم (پایین تر از 57 کیلوگرم)منهای 80 کیلوگرم (پایین تر از 80 کیلوگرم)منهای 67 کیلوگرم (پایین تر از 67 کیلوگرم)به اضافه 80 کیلوگرم (بالاتر از 80 کیلوگرم)به اضافه 67 کیلوگرم (بالاتر از 67 کیلوگرم)
2- مسابقه های تکواندو قهرمانی جهان (سنین بالای 15 سال

مردانزنانوزن اول (Fin)منهای 54 کیلوگرممنهای 47 کیلوگرموزن دوم (Fly)58-54 کیلوگرم 51-47 کیلوگرموزن سوم (Bantam)62-58 کیلوگرم 55-51 کیلوگرموزن چهارم (Feather) 67-62 کیلوگرم 59-55 کیلوگرموزن پنجم (Light) 72-67 کیلوگرم 63-59 کیلوگرموزن ششم (Welter)78-72 کیلوگرم67-63 کیلوگرم وزن هفتم (Middle) 84-78 کیلوگرم 72-67 کیلوگرموزن هشتم (Heavy) به اضافه 84 کیلوگرم به اضافه 72 کیلوگرم
3- مسابقه های تکواندو قهرمانی جوانان جهان (سنین 14 تا 17 سال)
مردان زنان وزن اول (Fin) منهای 45 کیلوگرم منهای 42 کیلوگرموزن دوم (Fly)48-45 کیلوگرم 44-42 کیلوگرموزن سوم (Bantam) 51-48 کیلوگرم46-44 کیلوگرموزن چهارم (Feather)55-51 کیلوگرم 49-46 کیلوگرموزن پنجم (Light)59-55 کیلوگرم 52-49 کیلوگرموزن ششم (Welter)63-59 کیلوگرم 55-52 کیلوگرموزن هفتم (Light middle)68-63 کیلوگرم 59-55 کیلوگرموزن هشتم (Middle)73-68 کیلوگرم63-59 کیلوگرموزن نهم (Light heavy)78-73 کیلوگرم68-63 کیلوگرموزن دهم (Heavy)به اضافه 78 کیلوگرم به اضافه 68 کیلوگرم

 

فرم‌هاي تكواندو

فرم‌هاي تكواندو
تكواندو تکنيک عملي جنگيدن با دست خالي است و روشي عالي براي تمرينات ذهني و جسمي مي‌باشد. اين ورزش براي دفاع شخصي ابداع گرديده و قدرت و سرعت استفاده از دست‌ها و پاها در آن حايز اهميت است. فرم يعني مبارزه با حريف فرضي، با تكنيك‌‌هاي تركيبي دست و پا، همراه سرعت و قدرت. اجراي اين تكنيك‌ها، به‌صورت استاندارد و كلاسيك در تمام دنيا يكسان بوده و در كليه آزمون‌هاي ارتقاء كمربند، از جايگاه و اهميت بسياري برخوردار است.
فرم جزو اولين آموزش‌هاي هر شخص در کلاس تكواندو مي‌باشد و بزرگترين عامل در تشخيص ميزان مهارت واقعي يک تكواندوکار، چگونگي اجراي فرم توسط او است. توانايي يک مربي در آموزش هنر تكواندو، در حقيقي‌ترين شکل آن دارا بودن شاگرداني است که فرم‌ها را خوب و در سطحي عالي اجرا کنند.
همه فرم‌هاي تكواندو با دفاع شروع و با دفاع خاتمه مي‌يابند. حقيقتي که در فرم‌ها نهفته است که مي‌گويد: در تكواندو هرگز شروع به حمله وجود ندارد.
فرم يکي از ارکان مهم تكواندو است که دستيابي به معناي رواني و فکري يک مبارزه صحيح و تمرکز فکر و تقويت مفاصل و ماهيچه‌ها براي بيشترين کارائي فيزيکي شخص و پرورش انعکاس‌هاي سريع حرکتي و افزايش توانائي‌هاي واکنش لحظه‌اي در موقع دفاع از خود را به هنرجو نشان مي‌دهد. در واقع تكواندو استيل و چگونگي اجراي تكنيك‌هاي پايه را از فرم مي‌گيرد و بي‌توجهي نسبت به فرم به اين معني است که هنرجو هيچ‌گونه ارزش و جايگاهي را در تكواندو به دست نياورده است.





اصول مهم در اجراي فرم


1) تسلط و اعتمادبه‌نفس
۲) ديد
3) رعايت ريتم و آهنگ هر فرم
4) رعايت اصول و زوايا در دفاع و ضربه (از نقطه شروع تا پايان)
5) شوک، (قدرت در ضربه و کوبش در دفاع)
6) رعايت تعادل و مركز ثقل
7) رعايت سوگي‌ها
8) کيهاب قوي (از ناحيه تاندن)
9) برگشت به نقطه شروع



اهداف فرم
1) اهداف فيزيکي
علاوه بر افزايش دانش تکنيکي شخص، فرم از نظر پرورش جسمي سه هدف دارد: اول تمرين و آموزش تكنيك‌هاي پايه، دوم تقويت عضلات و استيل بدن براي حداکثر کارايي شخص. و سوم تقويت حرکت و انعکاس‌هاي سريع و واکنش در وضعيت دفاع از خود. هدف اصلي از تمرين اين فرم بالا بردن قدرت حفظ تعادل لازم و جابجائي سريع مرکز ثقل بدن بدون برهم خوردن حالت بدن مي باشد.
۲) اهداف متافيزيکي
درتمرينات فرم کيفيت‌هاي غيرفيزيکي نيز وجود دارند که بايد به آنها توجه بسيار کرد: هماهنگي جسم و ذهن، تکامل ذهن و روان. فروتني و تواضع. هر فرم داراي يک مفهوم معنوي است. يعني اين‌که مبتکر و ابداع‌کننده آن قصد داشته انديشه و هدف خاصي را بيان کند. پي بردن به آن مقصود ذهني يکي از اهداف فرم‌رو مي‌باشد. به اين شکل که تكواندوکار علاوه بر توانايي کسب مهارت در اجراي صحيح و اصولي فرم، بايد بتواند به آن نيروي فکري و ذهني مقصود نيز دسترسي پيدا کرده و در بيان معنوي فرم نيز تبحر و توانايي پيدا کند.