منــــم قرآن کتـــــــاب آسمانـــی که هستم تا قیامـت جــــاودانـــی * خدا را در حقـیـقـــت مـن زبانـــم دهم داد سخن آن سان که دانـی * بشــر را میدهـم بهر سعــــادت به عالم خط و مشی زندگــانـــی * منـــم آن مـشعــل راه هدایـــــت هدایت میکنم با خوش زبـــانـــی * به دست مـن بُود نسل بشــر را کلیـــــد قفـل اســـــرار نهــــانـــی * اساتیــد جهـــــان راه ره نمــودم که باشـد کار من پرتــو نشــانـــی * بری پـی بر رمـــوز کهـکشـانهـــا اگر عمقــی رمــــوزم را بخـوانـــی * صحف از متـن من گردید، کـــامل که کـل کــاملــــم در کــــاردانـــی * نهـم تــــورات را طُهـــر روایــــــت که از او میکنـم من پاسبــانـــی * زانجیـلـم بُود بـر سینــــه حـــائل ز مریـم هم مــــدال قهرمــــانـــی * بخـوان قرآن اگر خواهی بری پی به اجـــرام و کـــرات آسمــــانـــی * کلیــــد گـنجهـــــای بـیکـران را منــم در اختیــــــارات رایگـــانـــی * مرا از خط و مشـی عتـــرت آموز که از دانــــائـــی آنـــــان بـدانـــی * جدائی من و عترت محـال است که بیعترت در این محبس بمانی * ژولیده نیشابوری ، سایت داستانهای قرانی