به منظور بررسي رابطه موقعيت و شکل زمين با زادآوري طبيعي گونه راش، جوامع راشستان موجود در بخش نمخانه از جنگل آموزشي و پژوهشي دانشکده منابع طبيعي در ارتفاع بيش از 7000 متر از سطح دريا انتخاب گرديدند. با توجه به وضعيت زادآوري و پراکنده بودن آن در اشکال مختلف زمين، آماربرداري در سه شکل متفاوت زمين شامل دره، دامنه، يال به روش نواري انجام شد و 15 نوار با عرضهاي يکسان (2 متر) و با طولهاي متغير (با توجه به شرايط محيطي) که طول کوتاهترين نوار 40 متر و بلندترين نوار 517 متر بود، به فاصله 150 متر از يکديگر در روي زمين پياده شد. در مورد چهارمين شکل زمين يعني دولين، با جنگل گردشي در سطح منطقه مورد مطالعه، دولين هايي انتخاب گرديدند که ميزان پوشش زادآوري راش در آنها بيش از 30% بود و براي بررسي دقيق تر زادآوري، جهت داخل دولين ها به 4 جهت جغرافيايي (رو به شمال، شرق، جنوب و غرب) تقسيم شدند. سپس در هر يک از اشکال چهارگانه زمين، اندازه گيريهاي کمي و کيفي در مورد زادآوري طبيعي راش و برآورد درجه تاج پوشش توده مادري انجام گرفت. نتايج بدست آمده نشان داد که بيشترين ميزان پوشش زادآوري راش در روي يالها وجود دارد و تفاوتها از نظر آماري معني دار بودند. همچنين از نظر بلندي نهالهاي راش، در روي يال و دره بيشترين فراواني در طبقه ارتفاعي 30> سانتيمتر و در روي دامنه و دولين ها در طبقه ارتفاعي 130-30 سانتي متر مشاهده شد. در بررسي دولين هاي منطقه مورد مطالعه، بين فراواني زادآوري راش و جهات جغرافيايي مختلف آن رابطه معني داري در اين بررسي بدست نيامد. در ضمن در منطقه مورد مطالعه مشخص شد که در هر متر مربع به طور متوسط 0.8 (معادل 8 هزار اصله در هکتار) نهال وجود دارد و 70% از نهالها سالم و بقيه ناسالم هستند.
