گونه میش مرغ (Otis tarda) از گونه های منحصر به فرد و بسیار مهم جانوری در دنیا به شمار می آید كه نسل آن با خطر انقراض روبه رو است. جمعیت اندكی از این گونه در دشت اسدآباد زندگی می كنند كه در سال های اخیر به علت تغییرات گسترده ایجاد شده در وضع زیستگاهی این پرنده نسل آن بشدت در معرض تهدید است. میش مرغ، پرنده ای است بسیار وحشی و رمنده كه از شلوغی گریزان است و تحمل گرما را ندارد و در مناطق خیلی گرم زندگی آن با مشكل روبه رو می شود. به علت سنگین بودن جثه اش به سختی پرواز می كند و به همین علت و همچنین به دلیل تشخیص دشمنان خود از فاصله دور، قلمرو زیستگاهش را در اراضی مرتفع و وسیع و كشتزارهای بدون درخت انتخاب می كند. میش مرغ كه از گونه های نادر جانوران دشت اسدآباد است، پرنده ای است بسیار زیبا كه در دشت های وسیع، پهناور و مناطق بیشه زار و كم درخت زندگی می كند و آشیانه خود را در میان علفزارها می سازد. میش مرغ از پرندگان سنگین وزن دنیا به شمار می آید و پرنده ای است محتاط، ترسو و بسیار تیزهوش كه دارای پروازی پرقدرت است. این پرنده پاهای نسبتاً بلند و گردنی دراز دارد. دم پرنده كوتاه بوده و همین عامل موجب شده تا جثه اش بهتر نمایان باشد. پرنده نر دارای پرهای قهوه ای رنگ متمایل به خاكستری است. پرها در برخی نقاط بدن مانند گردن و قسمت هایی از بال ها و دم راه راه است و درتمام بخش زیرین سفید رنگ است. عکس هاي پيوست
پرنده ماده از نظر پرها تنوع كمتری دارد در اطراف سر پرنده نیز پرهایی مشاهده می شود.كشور ایران یكی از زیستگاه های آسیایی این پرنده به حساب می آید. میش مرغ در همدان، جنوب آذربایجان، كردستان، كرمانشاه و نواحی تپه ماهوری بویژه در كشتزارهای غلات زیست می كند. بر اساس شواهد موجود علت عمده كاهش تعداد این پرنده ایجاد اختلال روز افزون در مناطق تخمگذاری آن به شمار می آید كه خود حاصل دست اندازی مستمر آدمی به طبیعت و زیستگاه این پرنده است. در استان همدان احتمال مهاجرت میش مرغ از دشت اسدآباد به منطقه سرپل ذهاب وجود دارد. دشت اسدآباد، دشت پهناوری است كه در غرب شهرستان همدان و دامنه جنوبی شهرستان اسدآباد قرار دارد. میش مرغ از پرندگان نادر در استان همدان محسوب می شود. گزارش ها و مشاهدات موجود درباره میش مرغ در استان حاكی از آن است كه پرنده در مناطقی خاص از استان بویژه دشت رزن و دشت اسدآباد زیستگاه داشته و در چمنزارهای دور از دید انسان لانه سازی می كند و تا همین اواخر نیز مشاهده می شده است. پرندگان دشت اسدآباد شامل میش مرغ، عقاب طلایی، خروس كولی و... است كه مهم ترین آنها را میش مرغ تشكیل می دهد و در حال حاضر به عنوان پرنده نادر این منطقه قلمداد می شود و ممنوع بودن شكار در این منطقه نیز به خاطر حفظ نسل آن است.
در زمان های گذشته دشت اسدآباد مأمن تعداد زیادی میش مرغ بود و حتی برخی از افراد محلی و دوستدار طبیعت از وجود هوبره در این دشت خبر می دادند كه متأسفانه در حال حاضر به دلیل تبدیل زیستگاه به زمین های كشاورزی و دیگر عوامل اعم از تغییر شرایط اقلیمی به سبب فعالیت های منطقه ای، تنها شمار اندكی از این پرنده یعنی چیزی در حدود ۲ یا ۳ قطعه میش مرغ در این دشت مشاهده شده است. نتایج بررسی های انجام شده از سال ۷۲ تاكنون نشان می دهد جمعیت میش مرغ در دشت اسدآباد با روند نزولی روبه رو بوده و با ادامه این روند نباید انتظار داشت كه این پرنده بتواند به زندگی و بقای خود در دشت اسدآباد ادامه دهد. برقراری امنیت نسبی در زیستگاه ها، جلوگیری از شكار غیرقانونی، اعلام دشت اسدآباد به عنوان منطقه حفاظت شده، خریداری و تملك قسمت هایی از منطقه از سوی سازمان های مربوطه كه بتوان از فعالیت كشاورزی و دامداری و همچنین تراكم و تردد انسان ها را كنترل كرد و... از جمله اقداماتی است كه می توان در شرایط كنونی و در راستای جلوگیری از انقراض نسل میش مرغ انجام داد چرا كه در غیر این صورت نباید انتظار داشت در شرایط كنونی این پرنده بتواند به بقای خود ادامه دهد.
