تو ؛ نوبرانه ی یک عمر انتظار ِ منی مرا مجاب میکند حالت ِ چشمانت تو تمایل ِ باران ِ عشقی هنوز در مرکز ِ دایره ی بودنت ؛ مالامال ِ توام باید یک عمر دور ِ تو بگردم تازه بفهمم که چقدر ، بی محابا بامنی . ما از تنهایی به آشنایی از آشنایی به دوستی از دوستی به مهر از مهر به عشق . . . . آرام آرام . . آهسته آهسته رسیدیم . . زیر و رو شدم و اینک تمام ِ توام ... تمام ِ منی .
