[h=2]ورزش های نوین[/h] باسابال این ورزش ، کمی شبیه به والیبال ، کمی شبیه به فوتبال و مملو از حرکات به ترامپولین است . باساپال که جدیدترین نوع ورزش می باشد ، در بلژیک بوجود آمده هدف از بوجود آمدن این ورزش ، تمرین با استفاده از ورزشهای مختلف بود که تماماً بر روی ترامپولین انجام می شود . با سایال ورزشی نیست که فقط شما را به حرکت وادارد بگونه ای که حتی عضلات با سن شما را هم به حرکت درمی آورد . این ورزش معمولاً به همراه موسیقی محلی آمریکای لاتین انسجام می شود . باسابال احتمالاً یکی از ایمن ترین ورزشهایی است که بر روی یک زمین نرم انجام می شود . باسابال : والیبال بر روی صفحات بادی و ترامپولین است و مهمترین ویژگی این ورزش آن است که یک بازی محسوب می شود به طوری که بر روی زمین آن می توانید مثل یک صفحه متحرک بازی کنید . باسابال یک بازی با توپ است که بین دو تیم انجام می شود این بازی ترکیبی از والیبال ، فوتبال ، زیمناستیک و کاپوریا است . زمین بازی ترکیبی از صفحات بادی و ترامپولین است که توسط یک تور به دو قسمت تقسیم می شود . آماده کردن زمین برای شروع بازی فقط حدود کمتر از 45 دقیقه طول می کشد . آشنایی با یک ورزش جدید همیشه لذت بخش است زیرا همیشه فرصتهای جدید برای بازی ، تجربیات جدید و لذت جدیدی را بدست می آورید . از آنجائی که این ورزش جدید است زیاد نباید آنرا جدی بگیرید . برای این ورزش هنوز جام جهانی و تیم ملی بوجود نیامده است . تنها علتی که برای شرکت در این ورزش وجود دارد این است که واقعاً از انسجام این ورزش واقعاً لذت می برید . واقعیت امر این است که کاملاً شبیه به والیبال است . به استثنای ترامپولینهای که بازی را شبیه به بسکتبال و حرکات ترامپولین می کنند ، این ورزش کاملاً شبیه به والیبال است . زمین این بازی ، منظره ای از پیکرهای در حال جهش است که با حالتی پرهیجان با انجام حرکات آکروبات به بالا و پایین می پرند ؛ یک بازی پر از جست و خیز که بازیکنان آن همراه با یک موسیقی ریتم پر از افت و خیز بر روی ترامپولین و صفحات بازی بالا و پائین می پرند . به نظر می رسد باسابال ورزش مفرحی باشد . باسابال ورزشی است در بلژیک ابداع شد اما در دیگر کشورهای جهان همچون برزیل ، هلند ، اسپانیا و اکوادور هم بازی می شود . این ورزش شبیه به والیبال است اما قوانین فوتبال ، ژیمناستیک و کاپوریا هم در آن دخالت دارند . در هر طرف زمین بازی یک ترامبولین و تعدادی مانع ادی وجود دارد که با استفاده از آنها بازیکنان می توانند برای ضربه زدن به توپ به اندازه کافی بپرند . نحوه بازی کردن : هر تیم متشکل از سه تا پنج بازیکن می باشد . بازیکن مهاجم بر روی ترامبولین قرار می گیرد و دیگر بازیکنان هم بر روی موانع بازی در اطراف او قرار می گیرند . بازیکن تیمی که سرویس می زند ، توپ را به هوا پرتاب می کند و سعی می کند به آن ضربه ای وارد کند تا از روی تور زمین بازی عبور کند و به داخل زمین تیم حریف اصابت کند . تیم حریف برای برگرداندن توپ به زمین تیم مهاجم فقط می تواند تا هشت تماس با توپ داشته باشد . این تماسها می تواند با هر نقطه از بدها انسجام شود ( حداکثر تعداد برخورد با پا یا سر 2 برخورد ، حداکثر برخورد با دستها ، 1 برخورد ) . در طول یک سابقه توپ دائماً در حال چرخش است زیرا هر کدام از بازیکنان مهاجم دائماً برای ضربه زدن به توپ در حال جهش بر روی ترامبولین هستند . حمله هنگامی شروع می شود که یکی از بازیکنان مدافع توپ را به سمت مسیری نشانه رود که مهاجم بتواند به آن ضربه بزند و توپ را از روی تور زمین به سمت دیگر بازگرداند . تیمی مهاجم تیمی است که توپ را در دست دارد و سعی می کند که حمله را شروع کند . تیم مدافع سعی می کند که جلوی ضربه مهاجم را بگیرد ، بازیکنان کنار تور زمین بالا می برند و به بالاترین نقطه ای که می توانند می رسند تا مانع از زدن ضربه توسط بازیکن مهاجم شوند . اگر توپ از بالا یا کنار وارد زمین شود بازیکنان مدافع برای دفع توپ با استفاده از ضربه ساعد و یا ضربه پا ، دفاع می کنند . پس از یک دفع موفقیت آمیز تیم برای حمله آماده می شود . بازی به همین ترتیب ادامه می یابد تا اینکه توپ به داخل محدوده امتیاز اصابت کند . امتیاز بندی : هنگامی که توپ به سطح میدان اصابت می کند (کف ترامبولین یا موانع بادی) و از تمام مدافعان عبور می کند ، تیم مقابل تور صاحب یک امتیاز می شود تیم مهاجم) اصابت ضربه به ترامبولین سه امتیاز دارد . اصابت ضربه به موانع بادی یک امتیاز دارد به استثنای حالتی که توپ با دیواره باسابال برخورد کند (حلقه بادی دور ترامبولین) . هنگامی که توپ با دیواره باسابال برخورد کند ، بازی ادامه می یابد . تیمی که امتیاز می گیرد ، سرویس می زند . اگر تیمی که امتیاز گرفته ، به نقطه قبلی سرویس بزند ، همان بازیکن قبلی باید این کار را انجام دهد . اگر به نقطه پیشین سرویس نزند ، بازیکنان تیم ، در جهت حرکت عقربه های ساعت ، جای خود را تغییر می دهند . هر تیمی که درست اول 25 امتیاز را کسب کند بازی را ادامه می دهد و تیمی که دو امتیاز جلوتر با شما . در یک بازی سه ست انجام می شود .
پاسخ : ورزش های نوین اسلم بال اسلم بال یک ورزش تیمی 4 نفره است که تقریباً شبیه به بسکتبال می باشد . این ورزش در یک زمین ترکیبی با حرکاتی مرکب از پرش از روی ترامبولین ، هاکی روی یخ و حرکاتی از بسکتبال به ویژه به تاب به توپ انجام می شود . در اطراف یک زمین بسکتبال که روی سطح آن با تشک پوشانده شده است و در هر دو انتهای آن تخته بسکتبال وجود دارد . یک ضربه سرویس دارای سه امتیاز است . ضربات دیگر فقط دارای دو امتیاز می باشند . ما به استثنای دو دقیقه آخربازی که در آن مدت ضربات خارج از ترامبولین و روی خط زمین هم دارای سه امتیاز می باشن . نگه داشتن کامل و مسدود کردن مسیر ضربه تیم حریف یک (استاپ) نامیده می شود . بازیهای حرفه ای اسم بال از طرق شبکه تلویزیونی spike Tv در دو فصل سالهای 2002 تا 2003 پخش شد. تاریخچه : ورزش اسلم بال توسط فردی به نام مسیون گوردن ابداع شد زیرا او قصد داشت یک ورزش ترکیبی بوجود بیاورد که شباهت بسیاری به بازیهای ویدئویی به شکل واقعی داشته باشد . در مسیر توسعه این ورزش او با فردی به نام ما یک تتولین که یک تولیدکننده فیلم و برنامه های تلویزیونی بوده آشنا شد . او پس از مدتی پیشنهاد همکاری با گوردن را پذیرفت . اندیشه خلاق آنها صرف توسعه این بارز می گردید . در این مسیر تمام زوایا از قبیل ساختار و اوت و تیم مورد توجه قرار گرفت . شش ماه بعد پس از اولین ملاقات آخر با هم در یک انبار واقع در شرق لوس آنجلس زمین این بازی تاسیس گردید . پس از آن گوردن سعی کرد تا بازیکنان خیابانی بسکتبال را راضی کند که ایده جدید او را امتحان کنند ، او قصد داشت تا بازیکنان ماهرو قوی را بیانک می توانند همزمان با پرش از روی ترامپولین با تیم حریف رقابت کنند و در میان هوا توپ را پرتاب کنند . پنج عضو جدید با نامهای جیمزویلیس ، سین جکسون ، دیوید ردموند ، مایکل گلومن و جف شریدان با گوردن تمرین می کردند تا اولین تیم اسلم بال شکل بگیرد . بزودی بازیکنان بیشتری به این تیم ملحق شدند که شامل کسانی همچون استان فلچر ، راب ویلسون و دایان منیز می شدند . اولین بازی که در شهر لوس آنجلس ایالت کالیفرنیا انجامشد مورد توجه بازیکنان خیابانی بسکتبال قرار گرفت . ظرف مدت یکسال 400 نفر بعنوان بازیکنان مستعد در این ورزش ثبت نام کردند . مسابقات اولیه انجام گروه گزینش بازیکنان بر اساس توانایی ورزشی ، کنترل بودن و آگاهی از شرایط زمین بازی صورت پذیرفت . در سال 2002 اسلم بال به صحنه تلویزیون کشیده شده بر روی شبکه ملی (شبکه spike Tv) پخش می شود . در سال 2007 رقابت قدرتی اسلم بال در شهر هوپ سیتی در مرحله رقابتهای چهارم نهایی آتلانتا برگزار گردید . در 16 جولای سال 2007 رقابتهای اسلم بال در شبکه (ایتالیک) پخش شد و مورد توجه بسیار زیادی قرار گرفت . قوانین و مقررات : هیچ هیات بین المللی داوری ورزششی برای اسلم بال وجود ندارد . امروزه تلاش بر این است که این بازی به صحنه رقابتهای بین المللی در اروپا و خاورمیانه کشیده شود . هدف از انجام این بازی ، مغلوب کردن حریفتن با استفاده از مجموعه ای از شوتها و سرویسهاست در حالی که حریفان هم در حال دفاع و ممانعت از این شوتها می باشند . اگر توپ بدون اینکه بازیکن مهاجم حلقه را لمس کند به داخل حلقه پرتاپ شود دو امتیاز به تیم پرتاب کننده تعلق می گیرد . اگر توپ بدون اینکه بازیکن مهاجم حلقه را لمس کند به داخل حلقه پرتاب شود دو امتیاز به تیم پرتاب کننده تعلق می گیرد . سرویسهای معمولی در اسلم بال که درون سبد می افتند سه امتیاز می گیرند . در دو دقیقه پایانی بازی تمام شوتها و ضربه های خارج و بالای ترامپولین و در محدوده خط کناری ترامپولین ، سه امتیاز می گیرند . مقررات بازی کردن : این قوانین اصول بازی را منعکس می کنند . بازی در دو نیمه هشت دقیقه ای انجام می شود . هر نیمه با یک ضربه آزاد آغاز می شود که بر عکس ضربات آهسته انجام می شود . در هر نقطه ای که بازیکنان افراد تیم حریف را زیر نظر می گیرند توپ باید بدون برخورد به نقطه اوج خود برسد . زمان استراحت بین دو نیمه 10 دقیقه می باشد و تنها زمانهای اضافه ای که به بازی دادن می شود در دو دقیقه آخر یک بازی معمولی است . مدت زمان زدن شدت یا ضربه 15 ثانیه است و در صورتی که در این زمان ضربه ای زده نشود . توپ به تیم حریف داده می شود . در نیم دوم تیمها جای خود را تعویض می کند . در صورت برایر شدن امتیاز هر دو تیم وقت اضافه به آن تعلق نمی گیرد بلکه در یک بازی ویژه با نام (فیس آف) نتیجه بازی معلوم می شود که در آن هر کدام از تیمها سه بازیکن را انتخاب می کنند که با آنها به رقابت بپردازند . تجهیزات : یک زمین معمولی بازی اسلم بال به اندازه 5/30 متر در 19 متر می باشد . این نوع زمین بازی پیشرفته ترین شکل از زمینهای ژمیناستیک می باشد . سطح فنری زمین بر روی دو مجموعه متشکل از 4 ترامپولین تعبیه شده است که در انتهای هر کدام از نیمه های زمین قرار گرفته است . اندازه هر کدام از ترامپولینها 1/2 متر در 2/4 متر می باشد. در بین ترامپو اینها محدوده های محافظی قرار گرفته است که سطح کلی آنها به اندازه 4/2 متر و از جنس شیشه قابل انعطاف می باشد که بسیار شبیه به سطح زمین هاکی می باشد . بازیکنان کلاهها و تجهیزات محافظ استفاده می کنند تا بدین وسیله از اعضای بدنشان محافظ کنند . این تجهیزات شامل محافظهای زانو و آرنج و یک نوع خاص از کلاه ایمنی سبک می باشند.
پاسخ : ورزش های نوین لاكروس لاكروس يك ورزش تيمي با سطح برخورد بالاست كه با استفاده از يك توپ لاستيكي كوچك و سفت و همچنين راكتهايي كه داراي سرهاي توري هستند به اصطلاح به آنها لاكروس يا كراس گفته مي شود،اين بازي انجام مي شود.هدف از انجام اين بازي، استفاده تهاجمي از كراس براي كشيدن، گرفتن و بردن و پاس دادن توپ به منظور كسب امتياز مي باشد كه براي بدست آوردن امتياز مي بايست توپ را به داخل دروازه تيم حريف پرتاب كنند. از نظر دفاعي، هدف بازي مسدود كردن راه بازيكنان حريف براي كسب امتياز و گرفتن مالكيت توپ از آنان با استفاده از برخوردهاي بدني و چوب بازي است. دو نوع اصلي براي اين بازي وجود دارد: لاكروس در زمينهاي باز و لاكروس در محوطه داخل سالن. تفاوت اين دو نوع بازي در تعداد بازيكنان است بعني لاكروس در زمينهاي باز، با تعداد 10 نفر بازيكن در محوطه اي به اندازه زمين فوتبال انجام مي شود، در حاليكه لاكروس با شش بازيكن در زميني هاكي روي يخ باز مي شود. تاريخچه : بازي لاكروس متعلق به قبايل بومي آمريكايي در ناحيه شمال شرقي آمريكاي شمالي مي باشد. بعضي از نامهاي سنتي آن عبارتند از : دهانتيشيگوا (مرداني كه به يك توپ گرد ضربه مي زنند)، دانا واوسدي (جنگ كوچك)، تواراتن (اصطلاح ماهاكي براي برادر كوچك جنگ)، باگاآدو (برخورد باسن ها) ماموران فرانسوي نام اين بازي را لاكروس نهادند. اما كلمه كراس در ربان فرانوسوي آن دوره، يك اصطلاح كلي بوده كه براي همه انواع بازي استفاده مي شد. نام لاكروس تداعي كننده اين معناست و شايد شكل كوتاه شده اي از عبارت «لجو دلا كراس» باشد. (بازي چوب قلابدار) در جامعه بومي امريكا، لاكروس براي اهداف مختلفي بازي مي شود. اين بازي براي حل منازعات، تمرين سربازان جوان و بعنوان يك تشريفات مذهبي مورد استفاده قرار گرفت. بازي با يك ضربه بلند در حدود يك مايل شروع مي شود و گاهي روزها به طول مي انجايد. توپهاي اوليه از پوست گوزن، سفال، سنگ و گاهي اوقات از چوب ساخته مي شوند. لاكروس نقش بسيار مهمي را در زندگي اجتماعي و مذهبي قبايل قاره آمريكا در طول سالهاي متمادي ايفا كرده است. در سال 1987 يك ليگ حرفه اي براي لاكروس سالني به نام ليگ لاكروس سالني حرفه اي عقاب شروع به كار كرد. سرانجام اين ليگ نام خود را ليگ ملي لاكروس تغيير داد و باشگاههاي لاكروس را در 12 شهر ايلات متحده و كانادا تحت پوشش خود قرار داد. در تابستان سال 2001 يك ليگ لاكروس در زمينهاي باز بطور حرفه اي با نام ليگ برتر لاكروس (mll) شروع به كار كرد. در ابتدا اين ليگ داراي شش تيم بود و بعد از اندازه ده باشگاه لاكروس كه در قلب مناطق شهري ايلات متحده قرار داشتند، دامنه كاري را وسعت داد. در جولاي سال 2007، mll ركورد بيشترين تعداد تماشاچي را از آن خود كرد در حدود 20000 طرفدار اين ورزش در يك بازي در زمين اينوسكو شهر دنور ايلت كلورادو شركت داشتند. زمين بازي و تجهيزات: زمين بازي 100 متر طول و 54 متر عرض دارد. دروازه ها به اندازه 8/1 متر در 8/1 متر مي باشد كه شبيه به اندازه دروازه ها كه روي يخ مي باش. دروازه ها در يك دوره محدوده دايره اي به قطر 5/5 متر قرار مي گيرند. در پشت اين محدوده، منطقه اي به شكل × طراحي مي شود. مهاجمان تيم در روي منطقه × قرار مي گيرند. هر كدام از بازيكنان مي توانند يك نوع چوب بازي به اندازه در حدود 6/101 سانتيمتر تا 68/106 سانتيمتر يا 08/132 سانتيمتر تا 88/182 سانتيمتر را مورد استفاده قراردهند. دروازه بان مي تواند از يك چوب 6/101 سانتيمتر تا 88/182 سانتيمتري استفاده نمايد. سرچوبها در هر دو نوع چوب بلند و كوتاه بايد در حدود 5/16 سانتيمتر يا بيشتر در پهن ترين قسمت و در حدود 5/6 سانتيمتر يا بيشتر در باريكترين قسمت باشد. چوبهاي بسيار پيشرفته داراي يك شفت فلزي كه معمولاً از جنس آلومينيوم، تيتانيوم يا فلزات مركب است، مي باشد و سر آنها از پلاستيك سخت ساخته مي شود. شفتهاي فلزي بايد در انتهاي خود داراي يك دسته نرم لاستيكي باشند. بازيكنان بايد كلاه ايمني و دستكش و همچنين محافظ شانه و آرنج و گاهي اوقات محافظ قفسه سينه بپوشند.
پاسخ : ورزش های نوین سايكل پولو (چوگان با دوچرخه) بازي اي كه امروزه با عنوان سايكل پولو معرفي مي شود، شبيه به بازي سنتي چوگان است كه در آن از دوچرخه به جاي اسب استفاده مي شود. اين ورزش در سال 1891 بطور رسمي توسط ريچارد جي مكردي در ايرلند ابداع گرديد. از سال 2007 اين بازي طرفداران بسياري را به خود جلب كرده است و تيمهاي بسياري در سراسر جهان در حال شكل گيري هستند. امروزه سايكل پولو در كشورهايي همچون ايالات متحده، فرانسه، هندوستان، ايرلند، آلمان، انگلستان، مجارستان، استراليا و كانادا بازي مي شود. ماهيت بازي: در سال 2008 دو شكل متداول از اين بازي وجود دارد : 1- بازي روي زمينهاي سخت كه بر روي آسفالت يا بتن انجام مي شود. 2- بازي روي زمين چمن بازي روي زمينهاي سخت در حدود هشت سال پيش در سياتل آغاز شد. يكي از شهروندان سياتل، مرد محترمي به ام بيل دوزر اخيراً مقاله اي در مورد بررس اين بازي در زمينهاي سخت نوشته است. در اين مقاله او به بررسي اين نكته پرداخته كه انواع بسيار مختلفي از اين بازي وجود دارد كه از شهر به شهر ديگر در خصوص قوانين، زمين بازي، نوع دوچرخه ه، چارچوب زماني و ... با يكديگر تفاوت دارند. بازي در روي زمينهاي چمن كه قديمي ترين شكل اين ورزش است، بر روي يك زمين چمن مستطيل شكل انجام مي شود كه ابعاد آن بطور رسمي در حدود 150 در 100 متر مي باشد اما براي بازيهاي غير رسمي با هر ابعادي امكانپذير است. علاوه براين ابعاد رسمي اين زمين مي تواند در طول بين 120 تا 150 متر و عرض بين 80 تا 100 متر متغير باشد. اما قوانين فرانسوي اين بازي، زمين به ابعاد 80 در 100 متر را هم بطور رسمي مجاز مي شمارند. قطر توپ بازي در حدود 5/30 تا 5/36 سانتيمتر متغير است و طول چوگان مورد استفاده در بازي در حدود يك متر مي باشد. در هر تيم 6 نفر وجود دارد (در فرانسه 7 نفر) كه 4 نفر آنها (در فرانسه 5 نفر آنها) در يك زمان با هم در ميدان بازي هستند) دو نفر ديگر به عنوان افارد ذخيره هستند. بازيهاي بين المللي در حدود 30 دقيقه بطول مي انجامد كه متشكل از دوره هاي 5/7 دقيقه اي با نام «چوكار» مي باشد. زمان اضافه بازي براي تعيين برنده بازي در حالتيكه نتيجه بازي مساوي شده است، به بازي اختصاص داده مي شود. معمولاً در وقت اضافه اندازه دروازه ها تعويض مي شوند. اگر خطاي عمومي در نزديكي دروازه صورت بگيرد، تيمي كه بر روي او خطا صورت گيرد تيمي كه بر روي آن خطا صورت گرفته است، صاحب يك گل مي شود. در هنگام وقوع خطاهاي عمدي و يا خطاهاي خطرناك، داور بازي مي تواند به فرد خاطي با اجازه داور بازيكن اخراجي را با يكي از بازيكنهاي ذخيره تعويض كرد. تاريخچه: اين بازي در سال 1891 توسط يك ايرلندي به نام ريچارد جي مكردي ابداع گرديد. در همان سال اوليه مسابقه سايكل پولو بين تيمهاي اسكالپ و اون هاست سي سي برگزار شد. در پايان قرن نوزدهم، بازي وارد انگلستان، ايلات متحده و فرانسه گرديد. اولين مسابقه بين المللي در سال 1901 بين تيمهاي ايرلند و انگلستان برگزار شد. در مسابقات المپيك سال 1908 لندن، اولين بار در اين بازي انجام شد در ان تيم ايرلند در مقابل تيم آلمان فاتح ميدان شد و مدال طلا رااز آن خود كرد. در طي دهه 1930 بازي در انگلستان به اوج مجبوبيت خود رسيد كه در ان ليگهاي منطقه اي برگزار مي شد. در طول اين مدت، در فرانسه نيز لين ورزش با تاسيس ليگ سايكل پلو به اوج خود رسيد. آرام آرام بازيهاي بين المللي بين فرانسه و انگلستان برگزار شد. ده 1980، دهه اوجگيري دو قدرت برتر در سايكل پولو يعني هندوستان و ايالات متحده بود. انجمن رسمي سايكل پولو در سال 1996 در ايالات متحده برگزار شد. در سال 1999 رقابتهاي بعدي در ونكوور كانادا برگزار شد كه در آن رقابتها، هندوستان فاتح ميدان بود. در رقابتهاي 2004، ايالات متحدهخ فاتح ميدان بود كه در اين رقابتها، تيمهاي هندوستان، كانادا، فرانسه و پاكستان حضور داشتند. امروزه بازيهاي سازماندهي شده اي در آرژانتين، استراليا، كانادا، ، فرانسه، آلمان، انگلستان، هندوستان، ايرلند، مالزي، نيوزيلند، پاكستان، آفريقاي جنوبي، سريلانكا، سوئيس و ايلات متحده انجام مي شود. در سال 2001، سايكل پولو توسط اتحاديه بين المللي دوچرخه سواران مجدداً سازماندهي شد. نوع جديدي از سايكل پولو كه سايكل پولو در محودوده شهري ناميده مي شود در سال 2007 مودر توجه رسانه هاي ايالت متحده و كانادا قرار گرفت. اي بازي كمتر حالت رسمي به خود گرفته است و داراي قوانيني است كه براي محيط هاي شهري تطبيق شده است. قوانين سايكل پولو در بازي جديدي با عنوان سگ وي پولو بكار رفته است.
پاسخ : ورزش های نوین نت بال نت بال يك ورزش سالني و بدون برخورد است كه شبيه و برگرفته از بسكتبال مي باشد. اين ورزش معمولاً به نام ورزش زنان در ايالات متحده بوجود آمد كه آنرا بنام «بسكتبال زنان » مي شناسند . توسط خانمي به نام كلارا گريگوري بار در سال 1895 ابداع گرديد كه بسيار در ورزش زنان تجربه داشت و هم اكنون اين بازي بزرگترين تيمهاي زنان ورزشكار را در استراليا و نيوزيلند، سريلانكا و بريتانيا به خود اختصاص داده است. تاريخچه: نت بال ورزشي برگرفته از بسكتبال است. بسكتبال در سال 1891 توسط فردي با نام جيمز نايسميت ابداع گرديد كه اولين ورزش را براي شاگردانش در مدرسه كريستين وركر (كه بعدها ymca) بوجود آورد. معملمان زن كنجكاو به اين رشته ورزشي شدند و شروع به ايجاد گونه اي از اين ورزش براي دختران كردند. بدليل خصوصيات فيزيكي خاص زنان، آنان نمي توانند بطور موثري حركات موجو در بسكتبال همچون دو و انجام دريبل را انجام دهند بنابراين بسكتبال بايد به گونه اي براي غلبه براين محدوديتها در زنان تعديل گردد. بسكتبال زنان يا نت بال زاييده اين تطبيق است. اولين بار نت بال در انگلستان در سال 1895 در دانشكده مادام اوستنبورگ بازي شد و به سرعت ددر سرتاسر استراليا و سپس جوامع بريتانيايي در جامائيكا و آنتاگو و در واقع در بسياري از كشورهاي انگليسي ربان گسترش يافت. هنوز قوانين سخت و دشواري در آن زمان براي اين بازي تودين نشده بود. بگونه اي كه بعضي از بازيها با تيمهاي 9 نفره انجام مي شد. در سال 1895، كلارابار، مربي يك باشگاه ورزشي در نيواوورشات از نايسميت خواست تا رونوشتي از قوانين بسكتبال در اختيار او قرار دهد. در سال 1901 مجموعه اي از قواني تدوين شده براي نت بال به تاييد رسيد و نت بال بصورت رسمي بعنوان يك ورزش رقابتي معرفي گرديد. اما اين كار چندين سال پيش از وقوع رقابتهاي ورزشي در اين رشته انجام شد. در سال 1907 يك بازي دوستانه و نمايشي بين خانمها و آقاياني كه در مهماني چيسويك شركت كرده بودند، انجام شد (در غرب سندن) . باشگاه پلي نت بال بعنوان قديمي ترين باشگاه نت بال جهان شهرت دارد. اين ورزش هم مثل بسكتبال روي يك زمين سفت و يا يك زمين نرم انجام مي شود كه در انتهاي هر دوي آن حلقه هايي قرار گرفته است. توپ نت بال شبيه به بسكتبال است (اما سبكتر، كوچكتر و كمي نرمتر كه رنگ آن سفيد است). سبدها داراي ابعاد كوچكتري و ارتفاع كمتري در مقايسه با بسكتبال هستند اما در پشت آنها هم مثل بسكتبال يك تخته وجود دارد. زمين بازي به سه قسمت تقسيم مي شود كه نشان مي دهد كجا افراد تيم مي توانند حركت كنند. همچنين دو نيم دايره در هر دو انتهاي زمين وجود دارد كه بعنوان ضربه شناخته مي شود كه ضربات امتيازي بايد از اين نقاط زده شوند. ابعاد زمين: زمين نت بال كمي بزرگتر از زمين بسكتبال است. ابعاد آن به اندازه 5/10 متر در 125/15 متر مي باشد. خطوط طولي، خط كناري ناميده مي شوند و خطوط عرضي، خط پايه ناميده مي شوند. زمين به سه قسمت مساوي تقسيم مي شود. يك دايره مركزي به قطر 90 سانتيمتر دقيقا در مركز قرار دارد. در هر دو انتهاي زمين هم يك نيم دايره به شعاع 9/4 متر خط پايه قرار گرفته است كه دايره گل ناميده مي شود. پهناي خطوط زمين بيش از 50 ميلي متر نمي باشد. ديركهاي دروازه 5/30 متر ارتفاع دارند كه در بالاترين نقطه ، حلقه ها قرار دارند. حلقه ها داراي قطر 380 ميلي متر مي باشند و در حدود 150 ميلي متر هم جلوتر از ديرك قرار مي گيرند. حلقه ها از فولادي به قطر 15 ميلي متر ساخته مي شود. در هر تيم 7 بازيكن وجود دارد كه براي هر كدام از آنها در هر قسمت يك نام مخصوص وجود دارد. (مثل بستكتبال) هر كدام از بازيكنان بايد سينه بندي را كه نام موقعيت آنها بر روي آن نوشته شده است، بپوشند.
پاسخ : ورزش های نوین تنیس پولو تنیس پولو (تاکر) یک بازی منحصر به فرد است که در زمین بازی مثل تنیس با راکت و توپ بازی می شود. این ورزشف ترکیبی از ورزشهای راکتی و ورزشهای تیمی همچون فوتبال، هاکی روی چمن و لکراس است. ورزشی که بسیار با تنیس پولو شباهت دارد ورزشی است با نام هرلینگ (پرتاب توپ). در ورزش تنیس پولو، دو تیم 8 نفره وجود دارد که بر روی زمین چمن بازی می کنند و هر دو تیم قصد آنرا دارد که توپ را به سمت اهداف دارای امتیاز پرت کند. در پایان بازی ، هر کدام از تیمها که دارای امتیاز بیشتری باشد ، برنده بازی خواهد بود. نام دیگر این ورزش ، تاکر می باشد و در زبانهای مختلف ، بازیکنان به آن تنیس پولو یا تاکر می گویند. بازیکنانی از 16 کشور دنیا در این ورزش شرکت می کنند؛ کشورهایی همچون کانادا ، مکزیک و فرانسه . این ورزش ، جز ورزشهای سریع و بدون توقف می باشد که در آن ، بازیکنان از راکتهای خود برای ضربه زدن ، پاس دادن گرفتن و برداشتن توپ در زمین بازی استفاده می کنند. تجهیزات: بازیکنان تنیس پولو از راکتهایی شبیه به راکت تنیس استفاده می کنند ، هر بازیکن باید یک راکت د اشته باشد که اندازه سر آن حداقل می بایست 85 اینچ مربع باشد. اما اندازه استاندارد سر راکت حدود 95 تا 100 اینچ مربع است که اغلب بازیکنان از آن استفاده می کنند. زمین بازی : این بازی در هر نوع زمین چمن انجام می شود که در دو انتهای زمین و در مرکز آن در هر طرف یک دروازه وجود دارد. اندازه حداقلی برای زمین وجود ندارد اما بازی معمولاً در زمین فوتبال انجام می شود، زمینی که گاهگاهی برای انجام بازی راگبی فوتبال آمریکایی استفاده می شود. زمان بازی : بازیها معمولاً 40 دقیقه طول می کشند که این زمان به چهار قسمت 10 دقیقه ای تقسیم می شود و در بین دو نیمه هم زمانی برای استراحت در نظر گرفته می شود . نحوه انجام بازی: بازی از کناره زمین شروع می شود که در آنجا تیم حریف توپ را به سمت دیگر میدان پرت می کند. بازی هنگامی شروع می شود که یک بازیکن از تیم مقابل با توپ تماس پیدا کند یا اینکه توپ از روی زمین به طرف آ بازیکن رود. از دستها فقط برای پاس دادن توپ و یا دریبل توپ از راکت بازیکن دیگر برای زدن گل می توان استفاده کرد.بازیکنان در هیچ زمانی از بازی نمی توانند ت.پ را در دستانشان نگه دارند. فقط دروازه بان می تواند توپ را با دستانش نگاه دارد. تعویض: تیم می تواند تعویضهای بسیاری را انجام دهد و بدون توقث بازی ، بازیکنان را تعویض کند.(مثل هاکی روی یخ) امتیاز دهی : هنگامی که یک توپ وارد دروازه می شود، امتیاز داده می شود. هر گل برابر با یک امتیاز است. هر تیمی که بیشترین گل را داشته باشد ، برنده مسابقه است. تاریخچه : در سال 2004، مربی تیم تنیس کمپ آوستینگ در ایالت کنتاکی این ورزش را ابداع کرد و این ورزش به عنوان تنوعی برای بازیکنان تیمش در طول یک تابستان بارانی گردید، هنگامیکه دیگر نمی شد از زمینهای بیرون برای تنیس استفاده کرد. این بازی یک سری از بازیهای ترکیبی با تنیس است که او برای دانش آموزان بوجود اورد که آنها بدون توجه به شرایط آب و هوایی می توانستند آنرا در بیرون و داخل ساختمان یا در چمنزارها انجام دهند. معروفترین این بازیهای ترکیبی با تنیس ، تاکرات ، باکمک بازیکنان و همکاران او ، اولین سری از قوانین تصویب شده برای این ورزش در اواخر همان تابستان ، تدوین گردید.
پاسخ : ورزش های نوین کرف بال کرف بال یک بازی تیمی با توپ است که از بسیاری جهات شبیه به نتبال می باشد. این ورزش در بیش از 50 کشور جهان بازی می شود. بیشترین بازیکنان این نوع ورزش اختصاص به کشورهای هلند و بلژیک دارد ساختار تیمی در کرف بال متفاوت از دیگر ورزشهاست زیرا اعضای تیم مختلط می باشند. یک تیم کرف بال متشکل از 4 مرد و 4 زن می باشد. نحوه بازی: کرف بال بر روی یک زمین که به دو قسمت تقسیم می شود، انجام می گردد که به هر کدام از این نیمه ها ، منطقه گفته می شود.در هر منطقه یک تیرک وجود دارد که در بالای آن یک سبد قرار گرفته است.این تیرک در فاصله دو سوم زمین ، بین خط مرکزی و خط عقبی منطقه قرار می گیرد. این ورزش را می توان هم در محیط بیرون و هم در سالن بازی کرد. توپ بازی شبیه به توپ فوتبال است. در هر بازی دو تیم شرکت می کند که هر تیم متشکل از 8 بازیکن است : 4زن و 4 مرددر هر تیم (حمله و دفاع). بازیکنان بر اساس میزان پرتاب توپ به سبد تیم مقابل امتیاز می گیرند . پس از به ثمر رساندن دو گل، اعضای تیمها مناطق خود را عوض می کنند: مدافعان جای خود را با مهاجمان عوض می کنند. در زمان استراحت بین دو نیمه ، هر دو تیم جای خود را با یکدیگر عوض می کنند. تاریحچه: نیکوبروخیسن ، معلم هلندی ، در سال 1902 پس از یک بازدید از کشور سوئد ، یک بازی با نام رینگ بول را فرا گرفت. در بازی رینگ بول امتیازات بر اساس تعداد پرتاب توپ به درون یک حلقه که در بالای یک دیرک 3 متری قرار گرفته است ، به بازیکنان داده می شود. پس از اینکه به هلند بازگشت ، او به جای این حلقه از یک سبد استفاده کرد (که در زبان هلندی به این سبد «کرف» یا «مند» گفته می شود.) و قوانین این بازی را ساده تر کرد. از آنجائیکه مدرسه او یک مدرسه مختلط بود ، او سیستمی را برای این بازی طراحی کرد تا مردان و زنان بتوانند در قالب یک تیم با هم بازی کنند. و اینگونه ، کرف بال متولد شد. فلسفه کرف بال: کرف بال یک ورزش تیمی است . کلاسهای فردی ضروری است اما جای خاصی برای بازی یک نفره وجود ندارد. عضویت در یک تیم به معنای کار گروهی است. دویدن با توپ و یا دریبل در این بازی جایی ندارد. بازیکنی که در حین دویدن به توپ می رسد باید حداکثر پس از دو قدم متوقف شود و توپ را به بازیکن دیگر پاس دهد. کرف بال یک ورزش مختلط است . زنان و مردان در کنار هم بازی می کنند . اما از آنجائیکه زنان هم مثل مردان از مهارتهای تاکتیکی برخوردار هستند ، مردان هر دو تیم و زنان هر دو تیم با هم دوئل می کنند. بنابراین در این بازی زنان و مردان بر علیه هم نیستند و یک زن نمی تواند مدافع و مراقب یک مرد باشد و بالعکس. سوم اینکه ، کرف بال یک بازی تاکتیکی است. هر کدام از تیمها در تلاش است تا با استفاده از مهارتهای تاکتیکی مجموعه تیمی ، گلهای بیشتر و در نتیجه امتیازات بیشتری بدست آورد. قوانین بازی هم بر این اساس استوارند و از اعمال فشار فیزیکی برای غلبه بر بازی جلوگیری می کنند. یعنی برخوردهای فیزیکی در این بازی ممنوع است. نگه داشتن ، ضربه زدن و مسدود کردن یک بازیکن در این بازی مجاز نیست. همچنین لگد زدن و یا ضربه زدن با مشت هم در این بازی مجاز نمی باشد. هیچ کس نمی تواند جای دیرک را تعویض کند. قانون دیگری که این بازی را تبدیل به یک بازی بسیار تکنیکی می کند این است که بازیکن نمی تواند در هنگام دفاع بازیکن تیم مقابل ، امتیاز بگیرد. این حالت زمانی اتفاق می افتد که مدافع به دیرک نزدیکتر است و در مقابل حریفش قرار گرفته است و فاصله آن به اندازه یک دست می باشد و در حال مسدود کردن مسیر حرک توپ می باشد. شهرت بازی : کرف بال یک ورزش محبوب در منطقه بنلوکس می باشد و حداقل در 50 کشور دارای یک کمیته ملی می باشد. تاکید این بازی بر روی تساوی جنسیت در بازی ، آرام بودن بازی ، عدم اجازه برخوردهای فیزیکی و ترغیب بازیکنان برای استفاده از تاکتیک به جای نیر.ی فیزیکی ، به محبوبیت این بازی افزوده است. کرف بال بین المللی: معمولاً ف کرف بال بیشتر در هلند و بلژیک بازی می شود، در طول بازیهای المپیک 1920 و 1928 این بازی صرفاً یک بازی نمایشی بوده است (که در آنترپ و آمستردام برگزار شد.) فدراسیون بین المللی کرف بال در سال 1993 تاسیس گردید و پس از آن شمار بسیاری از فدراسیون های ملی کرف بال بوجود آمد. از سال 1985 کرف بال در بازیهای جهانی جای خود را باز کرده است. رقابتهای جهانی از سال 1978 هر چهار سال یکبار برگزار می شوند که در اغلب این رقابتها ، تیمهای هلند یا بلژیک برنده میدان بوده اند. اخیراً کشور هونگ کونگ رقابتهای آسیا اقیانوسیه را در سال 2006 بعنوان اولین تورثومنت بین المللی میزبانی کرد و در سال 2007 هم ، نیوزیلند رقابتهای جوانان آسیا اقیانوسیه را میزبانی کرد. رقابتهای جهانی : فدراسیون بین المللی کرف بال هر چهار سال یکبار، رقابتهای جهانی کرف بال را برگزار می نماید: - 1978 هلند - 1984 هلند - 1987 هلند - 1991 بلژیک - 1995 هلند - 1999 هلند - 2003 هلند - 2007 هلند
پاسخ : ورزش های نوین موج سواری با کایت: موج سواری با کمک کایت که همچنین تخته سواری با کایت هم نامیده می شود، با کمک یک کایت یزرگ انجام می شود که موج سوار را که بر روی یک تخته کوچک سوار است بر روی آب می کشد. فرد کایت سوار از یک تخته مخصوص که دارای جای پا می باشد استفاده می کند و بدین وسیله می تواند قدرت حرکتی کایت را کنترل کند ، این ورزش هنوز در مراحل ابتدایی شکل گیری است ، اما به سرعت در بین مردم محبوبیت می یابد ، در سال 2006 تعداد افراد کایت سوار حدود 150000 تا 200000 نفر تخمین زده می شد. این ورزش به دلیل ابداعاتی که در طراحی کایت ، سیستم های رهایی ایمنی و ساختار آن صورت گرفته است ، از امنیت بیشتری برخوردار است. بسیاری از تکنیکهای حرکت در این ورزش ، مناسب برای کایت سواران و شرایط مختلف می باشد، تکنیکهایی همچون حالت تعقیب ، حالت آزاد ، پرش و دویدن. موج سواری با کمک کایت یکی دیگر از اشکال ورزشهای تلفیقی است که شامل تخته اسکیت سواری با کمک کایت ، اسکیت روی برف با کمک کایت ، پرش با کایت و ... می شود که در تمامی آنها از نیروی حرکتی کایت برای راندن تخته ها در دریا استفاده می شود. تاریخچه: استفاده از کایت برای راندن برای اولین بار در قرن سیزدهم به چینی ها نسبت داده می شود.در دهه 1800 میلادی ، جورج پوکوک کایتهای بزرگی را برای راندن بر روی زمین و قایق ها بر روی آب مورد استفاده قرار داد که برای کنترل آن از یک سیستم کنترل 4 خطه استفاده می کرد ، سیستمی مشابه با چیزی که امروزه از آن استفاده می شود. هم ارابه ها هم قایق ها می توانستند جهت خود را تغییر داده و در مسیر باد حرکت کنند . کایتها می توانستند برای یک مدت مداوم در هوا پرواز کنند، هدف از این کار استفاده از نیروی کایت به جای نیروی اسب برای حرکت بود تا بدین وسیله از دادن مالیات برای اسب که در آن زمان رایج بود ، خلاصی یابند. در سال 1903 ، ساموئل کودی که پیشکسوت فن هوانوردی بود ، کایتهای مخصوص پرواز انسان را ساخت و موفق به عبور از کانال انگلیسی با یک قایق کوجک از جنس کتان شد که با نیروی کایت حرکت می کرد. در اواخر دهه 1970 تولید انواع کایتهای کولار و سپس اسپکترا و همچنین کایتهای قابل کنترل دیگر که کارایی بالا داشتند ، باعث گردید تا از نیروی کایت برای کشش استفاده گردد. در سال 1978 کایت فلکسی فویل که ساخته «یان دیز» بود قایق تورنادو را با سرعتی بالغ بر 40 کیلومتر در ساعت کشید . در دهه 1980 تلاشهایی برای حرکت با کایت صورت گرفت و موفقیتهایی هم در اسکیت روی یخ ، ا*** روی برف، اسکی روی آب و اسکیت با کمک کایت بدست آمد. دو برادر با نامهای برونو لگاگنوس و دومینیک لگاگنوس اهل سواحل آتلانتیک در فرانسه در اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 طراحیهایی برای کایتهای مخصوص موج سواری انجام دادند و بالاخره در نوامبر 1984 اولین کایت که قابلیت باد شدن را داشت به نام خود ثبت کردند و این اختراع تاکنون توسط بسیاری از شرکتهای سازنده کایت مورد استفاده قرار گرفته است . رکوردهای سرعت: در حال حاضر بیشترین رکورد در ارتفاع بالای 500 متر (1640 پا) متعلق به الکساندر کازرگو می باشد که سرعت در این رکورد 7/88 کیلومتر در ساعت (92/47گره) بوده است . محدودیت ها: موج سواری با کایت در بعضی مناطق محدود یا ممنوع شده است . این محدودیتها معمولاً برای امنیت ، جلوگیری از ترافیک در سواحل و همچنین ضعف در آموزش این ورزش می باشد. هنگامیکه ورزشکاران این رشته سازماندهی شوند، این محدودیتها هم برداشته می شوند. یکی از دلایلی که ورزشکاران حرفه ای نگرانی بیشتری در مورد ایمنی و کیفیت بالای تجهیزاتشان دارند این است که دچار ممنوعیت و محدودیت در ورزش مورد علاقه شان نشوند . معمولاً تمامی مناطق علامت مخصوصی برای ممنوعیت این ورزش ندارند. فقط شما می توانید با شنیدن صدای نگهبان پارک یا غریق نجات و یا دیگر مقامات مسئول از محدودیت و ممنوعیت انجام این ورزش در آن منطقه اطلاع یابند. بنابراین اگر شما موج سوارانی را در یک منطقه مشاهده کردید ، احتمالاً در آن محدوده ، ممنوعیتی برای انجام این ورزش وجود ندارد. هنگامی که وارد یک منطقه جدید می شوید حتماً پیش از انجام هرگونه ورزش در مورد محدودیتهای آن منطقه سوال کنید . این سوال ساده به شما کمک می کند که با استرس کمتری ورزش خود را انجام دهید و برخوردهای کمتری با مقامات و مسئولان آن منطقه خواهید داشت . اگر ورزشکاران دیگر به شما توصیه هایی کردند ، مثلاً از یک اندازه خاص کایت استفاده نکنید، به حرف آنان گوش کرده و جای خود را به نقطه مناسبتری تغییر دهید. در صورت عدم توجه به این توصیه ها شاید حوادث و تصادفاتی برای شما اتفاق بیفتد. تجهیزات: برای انجام موج سواری با کمک کایت ، چندین وسیله اصلی مورد نیاز می باشد . الف)کایت کایت ها با علائم(LEI(R) ، BOW(L) ، Foil(T در بازار موجود می باشند. در حالت کلی کایتها به دو شکل کلی موجود می باشند: کایتهایی که قابلیت باد شدن دارند (Leading dge inflatables) و کایتهایی که دارای صفحات معمولی می باشند (Foil kites). کایتهایی که قابلیت باد شدن دارند به عنوان کایتهای LEI یا کایتهای C شکل هم شناخته می شوند و غالباً از جنس نایلون مقاوم در برابر پارگی ساخته می شوند که لبه های آنها قابلیت باد شدن دارند . این قابلیت باد شدن ، به کایت شکل خاصی می دهد و مچنین در صورت سقوط کایت در آب ، آن را غوطه ور نگه می دارد . کایتهای LEI محبوبترین انتخاب در میان اغلب ورزشکاران این رشته می باشند زیرا عکس العمل حرکتی آنها سریع و به راحتی قابل کنترل می باشند و در صورت سقوط در آب به سرعت می توان آنها را دوباره به پرواز درآورد.اگر یک کایت LEI با شدت زیاد به سطح آب یا زمین برخورد کند ، بادکنکهای ان می ترکند و یا کایت پاره می شود . در سال 2005 کایتهای BOW (که با عنوان کایتهای Flat LEI هم شناخته می شوند.)با لبه هایی از جنس کرباس ساخته شدند که لبه های انها دارای ابزار کنترل می باشند . این قابلیت باعث می شود که زاویه حرکتی کایت بیشتر تنظیم گردد و بنابراین میزان و گستره سرعت بوجود آمده از کایتهای LEI پیشین بسیار بیشتر خواهد بود. به آسانی می توان قدرت این کایتها را کنترل کرد به همین دلیل قابلیت ایمنی آنها بالاست. همچنین این کایتها میزان بیشتری از باد را در مقایسه با کایتهای C شکل مورد استفاده قرار می دهند. قابلیت تنظیم زاویه پرواز کایت باعث می شود که در هنگام سقوط در آب با سرعت بیشتری دوباره به پرواز دربیایند. کایتهای BOW در میان ورزشکاران مبتدی و حرفه ای رشته موج سواری با کایت از محبوبیت بیشتری برخوردار می باشند. اغلب سازندگان کایتهای LEI در سال 2006، گونه ای از کایتهای BOW را تولید کردند. ب) کایتهای Foil هم معمولاً به طور استاندارد دارای کیسه های هوایی می باشند تا بتوان بدین وسیله آنها را به پرواز درآورند و همچنین دارای ابزارهایی برای مهار و نگهداری کمان کایت در حین پرواز می باشند که از این نظر مشابه پاراگلایدر می باشند، اینگونه از کایتها معمولاً بصورت ساختار کیسه هوایی باز یا بسته طراحی می شوند. کیسه های هوایی باز معمولاً با کمک جریان هوای ثابت که درون مجراهای هوایی دمیده می شود، باد می شوند اما در صورت سقوط در آب معمولاً پرواز مجدد آنها غیر ممکن است زیرا زود خیس می شوند و امکان باد کردن آن ها وجود ندارد. کیسه های هوایی بسته تقریباً شبیه به کیسه های هوایی باز هستند با این تفاوت که آن ها را در خود نگه می دارند و در نتیجه کایت متورم به نظر می رسد. در صورت سقوط کایت در آب ، امکان پرواز مجدد آن راحت تر می باشد ، یک ابزار کشنده ثابت که در قسمت انتقال قدرت تعبیه شده است این کار را ساده تر کرده است.
