قسمتهای يک کمان:

[h=2]قسمتهای يک کمان:[/h]

الف ـ پشت کمان:
بعد از زه شدن کمان، پشت کمان به صورت محدب در می آيد ودر مواقع تيراندازی به طرف هدف می باشد.
ب ـ قسمت داخل کمان:
به آن شکم کمان هم می گويند که در مواقع تيراندازی به سمت کماندار است.
ج ـ قبضه کمان :
قسمتی از کمان است که کمان از آنجا گرفته می شود و ضخامت آن طوری است که در موقع گرفتن دسته کمان، بين انگشت شصت و انگشت ميانه فاصله زِيادی نداشته باشد.
د ـ بازوهای کمان:
بازوها از طرفين دسته شروع شده و به طرف دوسر بالايي و پايينی کمان از ضخامت آن
کاسته می شود و در انتهای هر بازو، شاخکی وجود دارد که زه به آن متصل ميگردد.
ه ـ گلوگاه کمان:
محلی در دو انتهای کمان که حلقه های دو طرف زه، هنگام زه کردن کمان روی آن قرار می گيرند. بايد مراقب بود که گلوگاه کاملا گرد و صاف و لبه آن صيقلی باشد تا باعث ساييده شدن حلقه های زه نشود.
و ـ مقرسرتير:
مقر سر تير در مجاورت خميدگی انگشت سبابه قرار گرفته است و در بعضی موارد ماده سختی روی دسته کمان هم پيش بينی شده است که در هنگام تيراندازی تکيه گاه سر تير خواهد بود.
ز_ زه کمان:
معمولا از جنس نخهای نايلونی باريک و مقاوم ساخته می شود. لازم به ذکر است که زه کمانهای اوليه از روده گوسفند ساخته ميشدند ولی انواع امروزی آن از جنس کتان، فوريتان يا داکرون ساخته ميشود.

انواع کمان:

انواع کمانهايی که توسط کمانداران امروزی استفاده می شود، عبارتند از:

1ـ کمان چهارخم (recurve):
اين نوع کمان از کربن ورق ورق شده و يا از فايبرگلاس درست می شود که دو انتهای آن به صورت منحنی در آمده و به طرف پشت کمان انحنا دارند. برای مبتديان کمان بسيار خوبی بوده و مخصوص المپيک می باشد.
2ـ کمان سلف (self):
معمولا از چوب خيلی راست، درست شده است.
3ـ کمان صاف (straight):
تقريبا به طور کامل، مستقيم است، از فايبرگلاس يا کربن ورق ورق شده ساخته می شود.
4ـ کمان بلند (long):
خيلی شبيه کمانهای قرون وسطی است. فقط از چوب با يک دسته (در بعضی از موارد همراه مگسک) تشکيل شده است.
5ـ کمان ترکيبی(compound):
اين کمان بی شباهت به کمان recurve نيست. فرقی که با آن دارد استفاده از قرقرههايی است که به راندمان کار کمک کرده و اجزای قابل تنظيمی را به وجود آورده اند اين کمان دارای دو قرقره در قسمت نوک کمان و در ابتدا فقط برای شکار از اين کمان استفاده ميشد. اين کمان از کمان recurve کوتاهتر است ​