مقدمه فدراسیون کوهنوردی کار آموزی غار ویژه شاگردان کمیته کوهنوردی فدراسیون کوهنوردی جمهوری اسلامی ایران بخش آموزش و پژوهش تیر 1383 به نام خدا گرد آوری ، تالیف و ترجمه: محمود فولادی ، امیر حسین جابر انصاری ، علی پارسائی بهداشت فرد و محیط : ایرج جاوید – احمد یار یاب – کیوان خوشخو روش سرپرستی : آرش کریمی – مرتضی دزفولی با سپاس فراوان از : ( به ترتیب حروف الفبای خانوادگی ) علی جوانشاد – حسن جواهر پور – سعید جواهر پور – محمد حسین طالبی مقدم – پیمان یاوری ناشر : کمیته کوهنوردی فدراسیون کوهنوردی جمهوری اسلامی ایران تاریخ نشر : تیر 1383 ویرایش : چهارم توجه هر گونه تغییر در مفاد این جزوه به هر نحو ممکن ممنوع می باشد استفاده از مطالب با ذکر منبع آزاد است . کارآموز گرامی : آموزش ارتباطی دو جانبه بین مربی و شاگرد است بنابر این برای بهره وری بیشینه ، دادن اطلاعات مناسب به مربی و شاگرد جایگاه بسزائی دارد . شاگردی که با پیش زمینه و آگاهی از مطالبی که قرار است فرا گیرد در سر کلاس حاضر شود و مربی ای که قبل از کلاس مبادرت به صیقل زدن دانسته های خود می کند مجموعه ای را می سازند که می تو ان در آن به هدف اصلی آموزش دست یافت . کلاس کار آموزی سنگ نوردی پلی است میان دنیای کوهنوردی عادی و کوهنوردی فنی . در این کلاس فنونی را فرا خواهید گرفت که با بهره گیری مناسب از آن می توانید گام به دنیای زیبای کوهنوردی جدی بگذارید . مطلب این جزوه صرفا برای آشنائی شما با اصول مقدماتی و و مطالبی که در کلاس تدریس می شود تهیه شده است . مطالعه کتابهای آموزشی موجود می تواند در کنار آموزشهای مربی و انجام تمرینات مستمر به بالا بردن سطح دانش شما در سنگنوردی کمک نماید . امیدواریم با فراگرفتن کامل دروس کلاس و بهره گیری از توان مربی ضمن ارتقای توانائی خود در آینده شاهد پیشرفت های چشمگیر شما در تمام عرصه های زندگی باشیم . مطمئنا نظرات شما در چگونگی روند کلاس و آموزش برای ما بسیار مفید خواهد بود . خوشحال می شویم نظرات خود را درباره کلاس و این طرح درس با ما مستقیما در میان بگذارید . تهران صندوق پستی 1881-15815 فدراسیون کوهنوردی جمهوری اسلامی ایران E-mail:climbing@iranmountfrd.com با آرزوی توفیق روز افزون کمیته کوهنوردی فدراسیون کوهنوردی بخش آموزش و پژوهش خرداد 1383 خورشیدی
پاسخ : آمـــوزش غــــار نـــوردی تعریف غار [TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD]به طور کلی غار حفره ای با دهانه ای که هیچ گونه ابعاد خاص و مشخصی ندارد گاهی در دل زمین دارد و یا گاهی در دل صخره ها . غار ها از نظر تقسیم بندی به دو دسته تقسیم می شوند : الف : غارهای طبیعی ب : غارهای مصنوعی غارهای طبیعی 1- غارهای به وجود آمده بر اثر نفوذ آب های اسیدی در لایه های آهکی ( که 98 % غارهای موجود از این روش به وجود می آیند . 2- غار های به وجود آمده بر اثر فرسایش امواج 3- غارهای به وجود آمده بر اثر زلزله و چین خوردگی لایه های زمین 4- غارهای آتشفشانی 5- غارهای بادی 6- غار های یخی غارهای مصنوعی غارهایی که توسط انسان به صورت حفره هایی در دل صخره ها به وجود آمده اند .[/TD] [/TR] [TR] [TD="bgcolor: #990000"]چکونکی تشکیل غار [/TD] [/TR] [TR] [TD] چگونگی تشکیل غار ها و طبقه بندی آن ها 1-غارهای به وجود آمده بر اثر نفوذ آب اسید دار در لایه آهکی به طور کلی بر اثر هوازدگی فیزیکی و عملکرد نیروهای داخلی و سستی سطوح لایه بندی سنگ ها ، شکستگی ها و ترک هایی در بخش های سطحی پوسته زمین به وجود می آید و از نظر ترکیبات شیمیایی بر اثر نفوذ آب های اسید دار حاصل از ریزش های جوی و حل دی اکسید کربن موجود در هوا CO2+H2O=H2CO3(CO2) در مسیر ترک ها و شکستگی های به وجود آمده در مناطق با جنس کانی های کربناتی و تداوم جریان آب در آن عمل انحلال کربنات کلسیم غیر محلول به وسیله آب اسید دار صورت می گیرد و بی کربنات کلسیم محلول تولید می شود . [ Ca CO3 = H2CO3 = Ca (HCO3)2] آب محتوی بی کربنات کلسیم بنا به قوه جاذبه در مسیر این درزها جریان می یابد و حاصل انحلال به داخل رودخانه های نزدیک که انتهای شکستگی ها است یا به صورت چشمه ای که در انتهای شکستگی ها است تخلیه می شود و تداوم این عمل طی میلیون ها سال و خرد شدن کربنات کلسیم به وسیله آب اسید دار و حمل آن به خارج باعث ایجاد فضای خالی می شود که غار نامیده می شود .[/TD] [/TR] [TR] [TD="bgcolor: #990000"]سنگ غار [/TD] [/TR] [TR] [TD] به تمام سنگ ها که بعد از تشکیل فضای غار بر اثر چکیدن آب ها فرو رو به وجود می آید غار سنگ می گویند . انواع غار سنگ چکننده یا استالاکتیت : به تمام غار سنگ هایی که بر اثر چکیدن آب در سقف غار پدید می آید چکننده می گویند . زمانی که محتوی بی کربنات کلسیم از منافذ سقف به شکل چکه به فضای غار راه می یابد به علت تماس با هوای درون غار و تغییر فشار بخش کوچکی از آن بخار شده و به ازای آن مقداری دی اکسید کربن از قطرات آب آزاد می شود و در نتیجه جز بسیار کوچکی کربنات کلسیم در محل جدایی قطره از سقف رسوب می کند و با تداوم این فرایند در طی میلیون ها سال چکننده های بسیار زیبا و گوناگونی در سقف غار تشکیل می شود و به اشکال مختلف در می آیند غار کتله خور زنجان و چاله نخ جیر دلیجان مهم ترین نمایشگاه چکننده های فوق به صورت های مختلف می باشد . چکیده یا استالاکمیت : به تمام غار سنگ هایی که در کف غار ها بر اثر فرایند غار سنگ سازی به وجود می آید چکیده می گویند . باقیمانده قطره آب محتوی بی کربنات کلسیم که از نوک چکننده ( استالاکتیت ) جدا شده و به شکل قطره ای در فضا رها می شود و به سوی کف غار در نقطه مقابل چکننده سقوط می کند در مسیر سقوط مقدار کمی از آب قطره دوباره بخار شده و در نتیجه بخشی از دی اکسید کربن آن آزاد می شود و قطره به محض رسیدن به کف غار جز کوچکی از کربنات کلسیم خود را در محل برخورد با کف غار رسوب می دهد و تداوم این فرایند ظرف میلیون ها سال چکیده های گوناگونی در کف غار به شکل های گوناگون در می آید مانند ستون لوله های تو خالی یا به شکل گل کلم – خوشه انگور یا گوش فیل و غیره که هر کدام دارای اسامی خاص علمی به خود هستند مانند فلاوستون – آنمولیت و غیره . ( چکیده غول پیکری که در غار شاپور کازرون وجود داشته از آن مجسمه 5 متری شاپور ساسانی را ساخته اند و بزرگترین چکیده های غول پیکر را کهک در مسیر قم – اراک دارا می باشد .) فلاوستون هنگامی که آب به دیواره های شیب دار سطح صخره راه می یابد ممکن است تشکیلات آهکی جالبی که به نام فلاوستون ( FLOW STONE ) مشهورند شکل بگیرند که اغلب به شکل پرده های شفاف مواج و آبشار ها تشکیل می شود . حوض ریم استون ( RIM STONE ) آبگیر های کوچکی هستند که در کف غار جمع می شوند این حوض ها به علت فقدان اکسید کربن ایجاد می شوند و در این حالت آهک در لایه های سطح آب شروع به لایه گذاری و ته نشینی می کتد . مروارید غار : از دانه های شن یا ماسه که در پوشش آهکی قرار گرفته است تشکیل می شود و ممکن است به اندازه یک توپ گلف در آید . مون میلک ( MOON MILK ) ماده ای نرم و پودری که بر روی دیواره ها یا کف غارها دیده می شود که در نتیجه فعالیت باکتری ها ایجاد می شود . بارها این سوال برای غارنوردان پیش می آید که چرا تزئینات آهکی در مواقعی به رنگ های مختلف دیده می شوند . وقتی که آب وارد لایه های زمین می شود ، ممکن است در حین حل کردن آهک رگه هایی از فلزات و مواد معدنی دیگر برخورد کند و مقداری از آن ها ر احل کرده و با خود به فضای درون غار ها می برد و در زمان شکل گرفتن تشکیلات آهکی این رنگ در آن اثر بگذارد . رنگ سفید شیری که در مواقعی به زردی می زند رنگ خالص تشکیلات آهکی است و دیگر رنگ ها در نتیجه املاح موجود در کربنات کلسیم است . البته مواقعی هم پیش می آید که یک قسمت از تزیینات آهکی به چند رنگ دیده می شوند که این عوامل بودن چند نوع مواد مختلف را در درون لایه های زمین نشان می دهد . این مواد و املاح باعث ایجاد رنگ های زیر می شوند : گوگرد : زرد آهن : سیاه مس : سبززنگاری گل رس : قرمز ذغال سنگ : سیاه جیوه : نارنجی مایل به قرمز[/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : آمـــوزش غــــار نـــوردی مکانهای تشکیل دهنده یک غار [TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD]1- دهلیز : دهلیز راهرویی است که باید از آن خمیده یا خزیده عبور کرد . 2- دالان : دالان راهرویی است که پهنای آن به اندازه دست های باز شده یک انسان و بلندی آن در حدی است که می توان به طور ایستاده از آن عبور کرد . 3- تالار : تالار به فضای وسیع با سقف های بسیار بلند گفته می شود . 4- دخمه : دخمه فضای نسبتا کوچکی است با ابعاد حدود دو متر ، دخمه فقط یک راه ورودی دارد و از همان را باید از آن خارج شد . 5- چاه ها : چاه مجرایی است که به صورت عمودی گسترش پیدا می کند و عمق آن معمولا حداقل یک متر و حد اکثر چند متر می باشد راس آن ممکن است به خارج سطح راه باز کند و نه یک راهرو یا تالار اما چاه ها همیشه دارای مجرا های خروجی رخنه پذیر نیستند ، چاه ها معمولا استوانه ای یا مخروطی هستند . 6- رودخانه ها : در زیر سطح زمین برای سیراب کردن مسیر های بزرگ آب های زیر زمینی در جریان است . غار هایی که بر اثر زلزله یا چین خوردگی زمین به وجود می آیند گاهی توسط زلزله یا بر اثر حرکات و جنبش های زمین ساختی ، شکاف هایی کم و بیش بزرگ در کوه ها ایجاد می شوند گاه نیز عمل آب های نافذ در آن ها موجب به وجود آمدن استالاکتیت و استالاکمیت و سایر تزیینات آهکی می شود و این غار ها از نظر شکل نا منظم بوده و در مواردی داخل شدن به آن ها بسیار خطر ناک می باشد در این غار ها خرده سنگ های اطراف به طور آراسته طبقه بندی نشده و اغلب روی لبه ریزش قرار دارند و هر لحظه امکان فرو افتادن آن ها می رود مانند غار ( اسپهبد خورشید ) در 270 کیلومتری تهران در ناحیه دوآب سواد کوه استان مازندران . غارهای به وجود آمده بر اثر فرسایش امواج : امواج و فشار ناشی از ضربه های موج بر روی لایه های نرم به مرور زمان طولانی می تواند حفره هایی را به وجود بیاورد از این دسته غار ها می توان به غار هایی که در بین تشکیلات مرجانی زیر آبی اشاره کرد . غار های آتشفشانی : ( لاوا ) در اثر جریان مواد مذاب که از دامنه ها به پایین سرازیر اند و زمانی که لایه رویی این گدازه ها بر اثر مجاورت با هوا زودتر سرد می شود ، لایه زیری در حال حرکت است در نتیجه بعد از اتمام جریان فاصله هایی ما بین لایه رویی و زیرین ایجاد می گردد که البته بخارات آب و گاز نیز در ایجاد فاصله بین این دو لایه دخیل هستند در نتیجه غار تونلی به وجود خواهد آمد که غاری با دیوارهای صیقلی خواهیم داشت مانند غار ایوب در بخش شهر بابک جنوب خاوری شهر یزد . غار های بادی : این دسته از غار ها بر اثر فرسایش تدریجی نیروی باد به وجود می آیند . جریانات هوایی شدید که ما آن ر اباد می نامیم همراه خود ذرات ریز ماسه و شن را در سرعت های بسیار زیاد بر روی سنگ ها می کوبد و به تدریج در آن قسمت بر اثر فرسایش و اصطکاک حفره ای ایجاد می گردد که معمولا نیز زیاد بزرگ نیستند . غارهای یخی : این دسته از غار ها معمولا در ارتفاعات یافت می شوند بر اثر جریانات شدید هوای سرد در داخل این غارها کوچکترین ذرات آب که در تابستان یا پاییز در جریان هستند در داخل غار به بلورهای یخ تبدیل می شوند و همیشه دمای آن ها زیر صفر می باشد مهم ترین این غارها بیشتر در کوه های آلپ یافت می شوند و در ایران به غارهای درفک و دنا و یخ مراد می شود اشاره کرد. غارهای مصنوعی : غارهای دست کن یا دست ساز مانند غار قلعه جوق در اراک – غار اسک در جاده هراز – غار کوگان لرستان ، این دسته از غارها به صورت مصنوعی و به دست انسان در دل سنگ ها و یا کوه ها کنده شده اند و یا اینکه ممکن است ترکیبی از یک غار طبیعی و مصنوعی باشد یعنی غار توسط انسان ها تغییر شکل داده تا مورد بهره برداری و استفاده قرار گیرد . کلا این دسته از غارها بر اثر 4 هدف و یا نیاز ساخته شده اند : 1- زندگی 2- نظامی 3- مذهبی 4- معدن هر کدام از انواع غارها بسته به شکل دارای ویژگی هایی جهت کار و اکتشاف هستند که فعالیت در آن ها نیازمند تجهیزات و لوازم فنی می باشند : 1- غارهای چاهی 2- غارهای رودخانه ای 3- غارهای دریاچه ای 4- غارهای دیواره ای[/TD] [/TR] [TR] [TD="bgcolor: #990000"].[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : آمـــوزش غــــار نـــوردی تجهیزات غار نوردی [TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD] پوشاک و تجهیزلت غار نوردی اساس هر اکتشاف خوب داشتن یک ساز و برگ بنیادی است به شرطی که دارنده آن ها طرز استفاده و به کار بردن آن ها را به خوبی بداند . برای هر گونه فعالیت در غار باید از لوازم استاندارد و سالم استفاده نماید . شما می توانید برای ابزار خود دفترچه ای تهیه کنید تا به توان شناسنامه مشخصات و کار انجام شده با آن وسیله را در آن یاداشت کنید . شایان ذکر است شما کار آموز گرامی با بسیاری از ابزارها در دوره کارآموزی سنگ نوردی آشنا شده اید و با نظر مدرس مربی دوره از آن استفاده می نمایید . کلاه کاسکت : وسیله ای مناسب جهت حفاظت سر در برخورد با دیواره ها و یا ریزش سنگ . از مشخصات یک کاسکت ایده آل سبک و نرم و در عین حال مستحکم باشد . کلاه باید دارای بند مضاعف برای بستن در زیر چانه باشد و ضمنا باید در روی آن سوراخ هایی جهت پوست و سر تعبیه شده باشد و محلی برای نسب چراغ پیشانی در جلوی کلاه در نظر گرفته باشند .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD="bgcolor: #990000"].[/TD] [/TR] [TR] [TD][TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD="width: 190"][/TD] [TD] چراغ روشنایی : ( حرکت ، حیات ، دوام و بقا غار نورد با نور و ذخیره نوری او رابطه مستقیم دارد ) چراغ های روشنایی به سه دسته تقسیم می شوند . الف – چراغ های برقی : این دسته از چراغ ها انرژی مصرفی را از پیل های خشک یا باطری ها تأمین می کنند . از مزایای این تمیزی در کار و راحتی در استفاده است و البته دارای معایبی چون حمل کردن مقدار زیادی پیل ، باطری ، لامپ ها را می توان نام برد . این چراغ ها دارای نوری مستقیم می باشند و بیشتر جهت بازدید از شعبه های باریک و طولانی و امور شخصی کاربرد دارند . البته مشکل حل باطری و تنظیم نور در چراغ های جدید رفع شده است . ب- چراغ های استیلنی : وزن این چراغ ها در حدود 450 گرم است . یک چراغ 250 گرمی برای غارنوردی مناسب تر است و حدود 4 ساعت می تواند نور مورد نیاز غار را تأمین کند . سوخت مصرفی آن ها کربور حاصل می باشد که در ایران به نام کاربیت نام برده می شود ، نور نور این چراغ ها به صورت پراکنده و پخش بوده و در بازدید از تالارها بیشتر کاربرد دارد . از معایب این چراغ ها درد سر در نحوه کار آن ها است .[/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] ت- چراغ های مختلط : این دسته از چراغ ها ترکیبی از چراغ های برقی و استیلینی هستند . چراغ استیلینی به آسانی خاموش می شوند و دوباره روشن کردن فوری آن در صورتی که در وضعیت مناسبی قرار نداشته باشیم آسان نیست . بنابراین در نوع چراغ های مختلط به محض خاموش شدن چراغ استیلنی چراغ برقی به طور خودکار روشن می گردد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD="bgcolor: #990000"]لباس و انواع آن در غار [/TD] [/TR] [TR] [TD] شکل جغرافیایی و شرایط آب و هوای دورن غار نوع پوشش غار نورد را تعیین می کند مهم ترین عاملی که در زمان اجرای برنامه ، غارنورد را می آزارد آب های روان و جاری از تونل های افقی که گاها باید سینه خیز از آن عبور کرد و ریزش همیشگی آب در اکثر چاه های عمومی غار است . بدین ترتیب با تدبیر خاص حدالمقدور باید از خیس شدن بیشتر جلوگیری کرد تا با روحیه ای بهتر موفقیت اجرای برنامه را بالا ببریم . لباس غارنوردی به طور کلی باید مستحکم و ضخیم و راحت باشد . از نظر ساختار باید یک تکه باشد تا در هنگام عبور و خزش در معابر تنگ بتوان به راحتی عبور کرد و نوع زیپی بر نوع تکمه ای ارجعیت دارد . لازم است سر آستین ها و دم پاها نیز توسط کش بسته گردد تا از ورود خاک و گل به داخل بدن جلوگیری گردد . برای استحکام قسمت هایی که بیشتر با زمین در تماس اند مانند آرنج ها و سر زانو ها بهتر است یک تکه پارچه ضد خش بر روی آن وصله گردد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] لباس های غار نوردی بنا به شرایط کار در غار به سه دسته تقسیم می شوند . 1- نخی 2- نایلونی 3- لباس زیر 1 - لباس نخی : معمولا از جنس کتان هستند و در غارهای خشک کاربرد دارند ولی زود فرسوده می شوند . 2 - لباس های نایلونی : این نوع لباس ها برای حرکت در زیر آبشارها و محل های مرطوب به کار می روند و از نفوذ آب به بدن جلوگیری می کنند . لباس های نوع تگزائیر مقاومتشان زیاد بوده و برای کارهای ویژه که حتی لباس های نایلونی نیز پاره می شوند بسیار مفید است . 3 - لباس هاس زیر : لباس های زیر نباید مانع از فعالیت و حرکت آزاد بدن شود بهتر است از لباس هایی با الیاف نازک پشمی که در حالت خیس شدن گرمای بدن را حفظ نماید ، استفاده کرد . کفش غار نوردی : بهترین حالت برای یک کفش مناسب برای غار نوردی این است که کفش در مرحله اول باید دارای زیره ای محکم و مقاوم باشد تا به راحتی بتوان برروی جاهای تیز و برنده قدم برداشت . دستکش : دستکش غار نوردی باید محکم و در عین حال انعطاف پذیر باشد . مزیت استفاده از دستکش ها حفاظت از دست ها در برابر رطوبت و خراشیدگی های احتمالی است و در عین حال از آلوده شدن گل و لای جلوگیری می شود .[/TD] [/TR] [TR] [TD="bgcolor: #990000"]ساک غار نوردی یا کیسه حمل بار در غار [/TD] [/TR] [TR] [TD] این ساک ها باید کم حجم بوده و قطرشان باید طوری باشد که به توان به راحتی از یک حفره 60 سانتی متری عبور داده شوند جنس پارچه آن ها مقاوم و سبک بوده و می توان جهت کار در غارهای آبی از ساک های ضد آب استفاده کرد حداکثر ارتفاع و قطر این ساک ها نباید بیش از 80 و 40 سانتی متر باشد بهتر است از نظر فیزیکی به شکل یک استوانه ساخته شود .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD="bgcolor: #990000"]سینه و صندلی [/TD] [/TR] [TR] [TD] مجموعه ای بهم پیوسته از تسمه های نایلونی که توسط قلاب و یا دوخت در دو تکه بالا تنه و پایین تنه ساخته می شوند ، که جهت حفاظت بدن در برابر سقوط های احتمالی کاربرد دارد و شوک ناشی از سقوط را در تمامی بدن پخش می نماید و می توان صعود و فرود مطمئنی را انجام داد . معمولا باید از سینه و صندلی دو تیکه و جدا از هم استفاده نمود و در فاصله بین آن ها کلوگر نصب می گردد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD="bgcolor: #990000"]کارابین[/TD] [/TR] [TR] [TD][TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD="width: 112"][/TD] [TD]این وسیله جهت اتصلات سریع و مطمئن کاربرد دارد و دارای تنوع بسیار در نوع و جنس می باشد که هر کدام برای مورد خاص استفاده می شود . برای غار نوردی از کارابینهای پیچ دار استفاده می شود . علت استفاده از این نوع کارابین در غارنوردی با توجه به سنگینی آن مقاوت این وسیله در برابر اصطحکاک زیاد با لوازم فرود می باشد . از نظر ساختار فیزیکی به دو شکل موازی و بیضی ساخته می شود که نوع موازی بشتر در میان ها و تراورس ها استفاده می گردد . مقاومت نوع موازی 1700 کیلوگرم و نوع بیضی در حدود 1300 کیلوگرم می باشد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD] قرقره فرود قرقره های فرود از جنس آلیاژ های سبک و مقاوم در برابر اصطحکاک و ضربه ساخته می شود و وسیله مطمئن جهت فرود می باشد . این وسیله دارای دو قرقره متحرک و مقاوم است که توسط صفحه ای فلزی و متحرک از ضرب دیدگی و یا خارج شدن از آن جلوگیری می کند . کاربرد قرقره ها در فن غارنوردی به صورت های مختلف دیده می شود . مناسب ترین و مورد استفاده ترین وسیله برای فرود قرقره می باشد . دارای سیستم ترمز اتوماتیک می باشد که به شکل یک دسته کوچک و در قسمت پایین خود نصب می باشد . به محض سقوط ناگهانی به طور خودکار طناب قفل می شود و مانع از دامنه سقوط می گردد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD] قرقره از این قرقره در عملیات حمل مجروح و تیرول جهت افزایش قدرت بالاکشی استفاده می شود و همچنین برای کم کردن وزن و اصطکاک در هنگام بالا کشی ها وسیله ای کار آمد و مفید است که در اندازه های مختلف ساخته می شود . طبیعتا در مقدار فشاری که به این وسیله وارد می شود نیز باید متناسب با نوع کار در نظر گرفته شود در عملیات تیرول از قرقره هایی با قدرت 32 kn و 22 kn فقط استفاده می شود .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD] شانت : شانت وسیله ای سبک و مقاوم از آلیاژ تیتان ساخته شده که در جهت خود حمایت در فرود استفاده می گردد و دارای ضامنی است که به صندلی فرود متصل می گردد و در هنگام صقوط احتمالی سریعا قفل می گردد . این وسیله در فرود های بلند برای رد کردن گره از ابزار بسیار موثر است . تذکر : 1- به هیج عنوان در هنگام فرود با شانت ( خود حمایت ) از طناب های بافته ای استفاده نشود . 2- طناب مجاز جهت فرود و خود حمایت شانت به شکل یک رشته و یا دو رشته هم قطر می باشد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD] یومار : وسیله ای است جهت صعود سریع و مطمئن از طناب ثابت که این وسیله خود نیز در جاهای مختلف کاربرد دارد . مثل عملیات حمل مجروح ، ولی به طور کلی در عملیات صعود مورد استفاده قرار می گیرد ، نحوه صعود با یومار نیز به صورت پله به پله می باشد ، یومار دارای دستگیره ای می باشد که به سهولت می توان آن را روی طناب جا به جا کرد از فیکن خاردار یومار باید کمال مراقبت را به عمل آورد تا گل و لای بین آن باقی نماند . یومار ها به صورت چپ و راست LوR ساخته می شوند و وزن آن ها معمولا 200 گرم می باشند .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD] پنتین این وسیله که تشکیل شده از یک کلو گر ( croll ) ساده که توسط تسمه نواری به پا نصب می شود به طوری که در هنگام صعود وزن در بین سه وسیله یعنی یومار پنتین و کلوگر تقسیم می شود و نفر صعود کننده راحت تر صعود می کند .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD] نردبان فلزی : این نردبان ها بهتر از نوع طنابی می باشند و قابل اطمینان تر ، کاربرد این وسیله در بالا آمدن از چاه ها و یا فرود رفتن در چاه ها می باشد . با توجه به این که غار نورد به وسیله این ابزار زمان و انرژِ کمتری را از دست می دهد ، به خصوص زمانی که تعداد نفرات بازدید زیاد باشد . این وسیله معمولا در طول های 7 تا 10 متری ساخته می شود . جنس پله ها نیز از مفتول های تو خالی با آلیاژ مقاوم در برابر ضربه و فشار ساخته می شود که هر پله در حدود 15 تا 20 سانتی متر طول دارد و برای اضافه کردن طول آن ها دو سر سیم ها را به صورت قلاب در می آورند و پیچ می کنند .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD] چکش : چکش غارنوردی در حدود 250 تا 300 گرم وزن دارد و دارای یک سر پهن و سنگین تر جهت وارد آوردن ضربه به میخ ها و رول ها می باشد . سر دیگر به شکل مثلثی است که می توان برای شکستن لبه های تیز از این قسمت سود برند یک سوراخ در وسط چکش تعبیه گردیده برای اتصال به بدن و یا اهم کردن و دارای روکش لاستیکی در دسته می باشد تا فشار ناشی از ضربه به دست منتقل نگردد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD] طناب غارنوردی : قطر طناب غارنوردی نباید کمتر از 9 میلیمتر و بیستر از 12 میلیمتر باشد این طناب ها خاصیت کشسانی ندارند و دارای رویه ای زبر می باشند اصطلاحا به این طناب ها ، طناب های استاتیک گفته می شوند و از دو قسمت هسته و روکش تشکیل شده اند . علل ساخت این طناب برای غارنوردی در درجه اول ، به علت خاصیت ارتجاعی و کشش زیاد در طناب های کوهنوردی برای بالا آمدن از این طناب ها نیروی مضاعفی نیاز می باشد ولی در طناب غارنوردی این مشکل وجود ندارد . دوم اینکه این طناب ها مقاومت بیشتری در برابر اصطحکاک و رطوبت دارند .[/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD] نکاتی در مورد مراقبت از طناب غارنوردی : 1- اضافه طناب در ته چاه ها باید حلقه شود تا زیر پا لگد مال نشود . 2- از طناب های زخمی و مشکوک استفاده نگردد . 3- به سوختگی و پیچ خوردگی آن ها توجه شود . 4- طناب بعد از هر برنامه باید تمیز و با آب شیرین شستشو داده شود .[/TD] [/TR] [TR] [TD] رول و مته رول به وسیله دستگاه رول پانچ می توان در محل دلخواه ، یک کارگاه خوب و مطمئن برقرار کنیم . نکته قابل توجه این که محل مورد نظر باید دارای پوسیدگی و فرسایش نباشد و می توان با ضربات چکش سطح پوسیده را از بین ببریم . از زدن رول در شکاف ها و ترک ها باید خوداری کرد ، این دستگاه از دو قسمت دسته و مته تشکیل شده است .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] میخ : میخ ها جهت برقرای میانی و یا برقراری کارگاه کاربرد فراوانی دارند و البته در غارنوردی به علت کم بودن استحکام سنگ ها کمتر از میخ ها استفاده می شود چون معمولا مقاومت میخ بیشتر از خود سنگ بوده و به راحتی سنگ را در فشار های زیاد فرو می نماید . میخ ها از جنس فولاد فنر ساخته می شوند و دارای ضامن سوراخ هستند و برای اشکال های مختلف انواع گوناگون وجود دارد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] لباس غواصی : لباس غواصی در غارهایی که غارنوردان مجبور هستند برای مدت زیاد در آب بمانند و یا عبور از شعبات مستلزم غواصی می باشد کاربرد دارد ، این لباس ها بهتر است زیپدار نباشند .[/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : آمـــوزش غــــار نـــوردی گره ها ( Knots ) [TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD] گره ها ( Knots ) هر پیچیدگی در یک طناب که ایجاد آن تصادفی نباشد را گره می گویند . هر گره ای باعث کم شدن میزان مقاومت طناب می شود بنابراین برای کمتر کردن این افت باید گره را واضح و مرتب زد . خواص گره کوهنوردی گره کوهنوردی دارای خواص ذیل است : 1- در مقابل کشش و ضربه محکم و مقاوم است . 2- به سادگی زده و با دست به آسانی باز می شود . 3- هنگام کار بر اثر فشار وار د بر آن باز نمی گردد . 4- هر قدر فشار بر روی آن وارد شود ، محکم تر می شود . 5- کوچک ، کم حجم و کم ترین شکست را دارد . چراکه هر شکست طناب ، باعث کاهش مقاومت آن می گردد . 6- نکته مهم : هر گره را بعد از کامل شدن به خوبی محکم کنید . انواع گره ها و کاربرد آن ها گره هشت ساده Simple Eight[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] هشت یک لا Figure of Eight : اتصال سر طناب حمایت به کارابین و صندلی نفر صعود کننده یا به کارگاه گره سر دست :[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] هشت یک لا[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] هشت دولا : اتصال سر طناب فرود به کارگاه . هشت تعقیب : Retraced Figure of Eight اتصال طناب به صندلی و زدن گره هشت در حلقه بسته .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]بعد از زدن گره باید اندازه آن را تنظیم نمود . بطوریکه گره به خوبی به صندلی بچسبد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] دو سر طناب یک لا Fisherman : اتصال دو سر طناب هم قطر به یکدیگر ( کمتر مورد استفاده قرار می گیرد ) .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]دو سر طناب دولا Double Fisherman : اتصال دو سر طناب به یکدیگر با ضریب اطمینان بیشتر نسبت به گره دو سر طناب یک لا و اتصال دو سر طناب دو طناب غیر هم قطر با اختلاف قطری برابر حداکثر یک شماره .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] تسمه Water Knot : اتصال دو سر نوار ( تسمه ) .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]خود حمایت Clove Hitch , Mastwurf : برای ثابت کردن طناب – خود حمایت . این گره در محل کارگاه و بر روی کارابین اجرا می شود .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]حمایت Munter Hitch , Hafmaswurf : برای حمایت صعود کننده یا فرود مورد استفاده قرار می گیرد . این گره را در مواقع ضروری می توان با یک گره ضامن قفل نمود .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] نحوه قفل نمودن گره حمایت ( زدن ضامن )[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] پروسیک : برای خود حمایت هنگام فرود به کار می رود . خاصیت این گره چفت شدن برای طناب است و بنا به ههمین خاصیت در عملیات بالاکشی نیز کاربرد دارد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] گره مشار Masher – French Prusik این گره از خانواده گره های چفت شونده است و برای خود حمایت فرود و یا صعود میمونی به کار می رود . این گره دو حالت مختلف دارد و می توان هم با طنابچه هم با تسمه آن را زد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] گره سر دست : برای اتصال دو رشته طناب هم قطر استفاده می گردد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] گره میکی موس : برای استفاده در کار گاه ها کاربرد دارد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]گره نه : مانند گره هشت است اما بایک نیم دور اضافه تر و با همان کاربرد که در طناب استاتیک از آن استفاده می شود .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] گره پله نردبان : برای ساختن نردبان های غارنوردی از آن استفاده می شود .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : آمـــوزش غــــار نـــوردی [TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD="bgcolor: #990000"]کارگاه[/TD] [/TR] [TR] [TD][TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD="width: 153"][/TD] [TD]تمرینات روز دوم کارگاه تعریف کارگاه : به مطمئن ترین نقطه اتکا که بیشترین قابلیت تحمل فشار و ضربه را دارد ، کارگاه گویند . در ایجاد یک کارگاه باید به این مورد توجه نمود که کارگاه تا حد امکان در جهت و راستای نیروی وارده قرار گیرد و فاصله ابزار تشکیل دهنده کارگاه نسبت به هم باید طوری باشد که هر چقدر زاویه مرکز ثقل بلوک کارگاه بالاتر از 90 درجه باشد ، حداکثر فشار و نیرو به ابزار های دو طرف وارد می شود . ولی بر عکس هر چقدر زاویه مرکزی بین دو بازوی مقاوم بلوک کارگاه کوچکتر از 60 درجه باشد نیروی وارده به ابزار کمتر می باشد . تا جایی که در یک زاویه 120 درجه متعادل 100% فشار به کارگاه منتقل می شود . خطر کنده شدن کارگاه وجود دارد . و در یک کارگاه با زاویه 30 درجه معادل 50 % نیرو به دو طرف بازوها وارد می شود .[/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [TR] [TD] انواع کارگاه از لحاظ ساختار طبیعی مصنوعی مرکب کارگاه طبیعی کارگاهی است که با استفاده از عوارض طبیعی محل فعالیت ، برپا می شود . در این کارگاه بسته به نوع مسیر و جهت صعود ، از طناب ها یا تسمه های مختلف استفاده می گردد . در استفاده از کارگاه طبیعی ، جهت صعود را در نظر بگیرید . زیرا اکثر کارگاه های طبیعی به خصوص آن هایی که با بستن تسمه یا طنابچه به دور منقار سنگی به وجود می آیند ، یک طرفه هستند . کارگاه مصنوعی کارگاهی است که با قرار دادن میخ و یا ابزار دیگر در شکاف سنگ ها ایجاد می گردد . این کارگاه دارای دو نوع اساسی است . کارگاه مصنوعی با دو نقطه اتکا کارگاه مصنوعی با سه نقطه اتکا[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]کارگاه مصنوعی حداقل باید دارای دو نقطه اتکا باشد تا در صورت در رفتن و یا شکستن یکی از نقطه ها کل کارگاه حمایت از بین نرود . کارگاه مصنوعی با دو نقطه اتکا[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]گارکاه مصنوعی با سه نقطه اتکا[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]کارگاه مرکب ( ترکیبی ) کارگاهی است که با استفاده از عوارض طبیعی و ابزار مصنوعی توامان برقرار می شود . کارگاه ها از نظر حالت استقرار در آن به سه دسته تقسیم می شود : 1- کارگاه راحت : کارگاه بر روی یک سکوی تعبیه شده و حمایت چی می تواند به راحتی در آن نشسته یا بایستد . 2- کارگاه نیم راحت : حمایت چی می تواند یک پا یا بخشی از بدن خود را به اطراف کارگاه تکیه دهد . 3- کارگاه معلق : حمایت چی کاملا در هوا معلق است یا تمام زن او بر روی کارگاه منتقل شده و جا پایی ندارد . نکته : برای اتصال طناب به کارگاه حتما از کارابین پیچ و یا دو کارابین ساده با جهت دهانه بر عکس استفاده نمایید .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]کارگاه ها بنا به حالت به کار گیری و نوع تقسیم نیرو بر روی نقطه ثقل آن ها نیز به دو دسته دینامیک و استاتیک تقسیم می شوند .[/TD] [/TR] [TR] [TD][TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD="width: 123"][/TD] [TD]کارگاه دینامیک دارای نقطه ثقل متحرک است .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [TD]کارگاه استاتیک دارای نقطه ثقل ثابت است .[/TD] [/TR] [/TABLE] [/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : آمـــوزش غــــار نـــوردی فرود در غار [TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD] فرود در غار قرقره های stop مورد استفاده ترین قرقره برای فرود می باشد . دارای سیستم ترمز اتوماتیک می باشد که به شکل یک دسته کوچک در قسمت پایین خود نصب می باشد . به محظ سقوط ناگهانی به طور خودکار طناب قفل می شود و مانع از ادامه سقوط می گردد. تذکر : در هنگام قفل شدن قرقره لازم است حتما گره قفل ر امضافا بر روی طناب فرود زده شود جهت بالا بردن ایمنی بیشتر .( رجوع به شکل ها ) با توجه به اینکه فنون غار نوردی نیاز به تجربه و کار عملی است ، لازم است کلیه تکنیک ها به طور عملی تجربه گردند .لاجرم نحوه کار با قرقره را به طور اختصار توضیح می دهیم ( رجوع به شکل ها ) (A ابتدا پلاک متحرک قرقره را به طوری که ضامن ترمز در سمت چپ قرار دارد را با چرخش در جهت عقربه های ساعت باز می کنیم و طناب را از زیر قرقره پایینی عبور می دهیم و ادامه طناب را به طرف خودمان می کشیم . (B پلاک رویی را در جهت عکس عقربه های ساعت می چرخانیم تا اینکه زبانه متحرک زیر پلاک از کارابین عبور کند و قفل گردد . (C استیل فرود را گرفته و با دست چپ به طوری که شصت دست چپ روی پلاک قرار دارد و دسته ترمز در کف دست می باشد ، آن را همیشه در حالت انقباض یا فشار نگه می داریم و بقیه انگشتان در زیر قرقره پایینی جمع می گردد . توسط دست راست ادامه خروجی طناب را گرفته و در پایین بدن نگه می داریم و اجازه می دهیم طناب از بین دست ما سر بخورد . توجه : مهم ! خطر (D در هنگام بروز حادثه و یا سقوط ناگهانی لازم است هر دو دست رها گردند . در صورتی که دست راست از روی طناب جدا شد و دست چپ همچنان برروی ترمز بماند حالت فرود حفظ می گردد و شخص به سقوط ادامه می دهد . (E در تمامی اتصالات حتما از کارابین های پیچ دار ترجیحا نوع موازی استفاده نمایید . توجه مهم : به هیچ عنوان جهت اتصال قرقره به صندلی از سوراخ سمت راست و زیر قرقره استفاده ننمایید . این سوراخ جهت نصب کارابینی می باشد که در موقع لزوم با اتصال آن عمل اصطحکاک بیشتر در فرود ایجاد می گردد . (F ایجاد اصطکاک : در زمانی که نیاز باشد که با سرعت کمتری فرود برویم لازم است توسط اضافه کردن یک کارابین به کارابین مشترک صندلی و قرقره و عبور طناب از آن و با تغییر جهت پیدا کردن طناب سرعت فرود را کم می نماییم و با این کار اصطحکاک بیشتری در طناب ایجاد می کنیم .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]ترمز موقت : در زمان فرود چه با وسیله قرقره مرکب و یا stop لازم است در مواقع لزوم بر روی طناب فیکس شویم و یا اصطلاحا بنشینیم ، تا دست هایمان باز باشد . جهت این کار با عبور دادن ادامه طنابی که در دست راست را از زیر ضامن دسته ترمز عبور میدهیم و به پشت قرقره می اندایم و به نحوی که طناب ما بین طناب باردار که از بالا آمده و قرقره لاخ شود .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]ترمز دائم : یکی دیگر از روش های ترمز در مواقعی لازم است که کلا عملیات فرود را برای مدت بیشتری متوقف نماییم و از این روش استفاده می گردد . 1- ابتدا ادامه طناب فرود را به شکل دولا حلقه کرده و از داخل کارابین اتصال به قرقره عبور می دهیم . 2- سپس حقله مذکور را به دور بدنه اصلی قرقره می اندازیم . 3- ادامه طناب فرود را می کشیم به نحوی که کاملا طناب در بین قرقره و طناب بالایی لاخ گردد .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]توجه : بازبینی 1- به خردگی قطعات توجه گردد ، مخصوصا به قلطک ها 2- قطعات را هر چند یکبار آچارکشی و ورغن کاری نمایید . ( روغن چرخ در حد 2 تا 3 قطره ) 3- قطر طناب جهت فرود و کار با قرقره 9-11 mmQ 4- قطعات قرقره را از وجود گل و رسوبات در حین و بعد از برنامه کاملا پاکسازی نمایید . توصیه های مهم : در هنگام عملیات فرود جهت تسهیل در امر طناب ریزی داخل مسیر فرود ، می توانید : ساک ها را به وضع قائم منظم کرد یعنی طناب ها و نردبان ها را باید در بالا قرار داد که در اطراف چاه ها باز شوند . لوازمی که برای نخستین چاه مورد نیاز است باید در بالا و روی سایر لوازم گذاشت قرار دادن لوازم دیگر را نیز به همین ترتیب در نظر گرفت . ساک ها را بر حسب نیاز نمره گذاری کرد . لوازمی که جهت تثبیت ( کارگاه ) به کار می روند باید در دسترس باشند . مانند : رول ها و چکش و ... ساک ها را نباید زیاد سنگین نمود . خود حمایت در فرود مخصوصا با 8 فرود لازم است . درصورت نیاز می توان از بالا عمل حمایت را در فرود انجام داد . از تماس زیاد با جداره های چاه و تکیه دادن پاها هنگام فرود اجتناب نمایید . دست را خیلی نزدیک پایین بر ( قرقره فرود ) نگاه ندارید و سرعت نگیرید . طناب ها ر ابه قسمی می توانید در داخل مسیر فرود بریزید که به طور منظم داخل ساک جمع شده باشد ، طناب را از داخل حلقه فرود کارگاه عبور می دهیم و سپس به انتهای مسیر می ریزیم . این کار بدین منظور است که اولا : از پراکندگی طناب در زیر پا جلوگیری می شود . دوما : از گل آلودی و خیس شدن طناب حتی المقدور جلوگیری به عمل می آید . توجه : جهت تسهیل در فرود و برای جلوگیری از صدمه دیدن و گره خوردن طناب را داخل ساک غارنوردی حلقه نماییم به طوری که اولا : انتهای طناب حتما باید یک گره 8 زده شود . سپس ساک را توسط یک اسلینگ بلند به کارابین قرقره متصل می نماییم ، به هر متراژ که فرود رویم طناب مصرفی را از ساک خارج می شود . نکته : لازم است در محل سایش و یا برخورد طناب با لبه های سنگ با قرار دادن ساک زیر طناب و یا یک تکه لباس از استهلاک و خطر پارگی طناب جلوگیری به عمل آید .[/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : آمـــوزش غــــار نـــوردی طریقه کار با نردبان طنابی یا کابلی روز سوم برای بالا آمدن از چاه یا تالارها دو روش معمول است : 1- در حالت تعلیق در هوا 2- در تماس با دیواره ها در حالت معلق در هوا : باید از همان ابتدا برای صعود یک دست و یک پای خود را به سمت جلوی نردبان و دست و پای دیگر را در پشت نردبان قرار داد در این حالت فشار بدن از دو طرف به طور مساوی به نردبان وارد می شود و حالت قائم به نردبان می دهد ولی اگر از دو دست و دو پا در یک طرف استفاده شود نمی توان مقدار کمی هم بالا رفت . در تمام مرحله صعود این حالت باید رعایت شود . برای راحتی صعود کننده در صورت امکان نفرات پایین می توانند با کشیدن نردبان صعود را برای نفر پیشگام آسان نمایند . صعود باید به آرامی و با دقت انجام شود و از تلاش های عجولانه و تند خود داری شود . برای راحتی بیشتر باید سعی کرد برای بالا رفتن از پله ها به جای دست ها از قدرت پاها استفاده شود . در حالت تماس با دیوارها : باید دو دست و پاها در یک طرف نردبان باشد و فقط این نکته رعایت شود که پاها باید در قسمت جلو پاشنه کفش در جایی که گودی پا قرار دارد روی پله باشد تا با این عمل پله از دیوار جدا شود تا دست ها بتواند آن را بهتر بگیرند ولی در این حالت باید بسیار مواظب دست ها بود تا در زیر سنگینی بدن بین پله ها و دیوار ها به دام نیفتاده و آسیب نبیند . اگر طرز صحیح قرار گرفتن پا در روی پله به دقت و آرامی رعایت شود احتمال این خطر بسیار کم خواهد بود ولی اگر نوک کفش در روی پله ها قرار گیرد امکان لغزیدن پاها و هم آسیب دیدن دست ها بین پله و دیوار وجود خواهد داشت. اگر زمانی در یک محل هر دو حالت مذکور وجود داشته باشد باید بلافاصله بدن را با هر یک از دو حالت سازگار کنیم . در مواقع صعود ازیک چاه کلاهکی در زمان رسیدن به لبه کلاهک باید آهسته و با دقت عمل کرد و بسیار مواظب انگشتان بود و سعی کرد از لبه پله ها استفاده شود زیرا بارها دیده شده است که در این لحظات حساس در لبه کلاهک سنگی دست های غارنورد زیر پله مانده و آسیب دیده است . در صورت نبودن کسی در بالای چاه یا کلاهک جهت حمایت لازم همیشه نفر اول صعود کننده می تواند از یومار و طناب آویزان فرود در حین بالا رفتن از نردبان خود را حمایت کرده و با رسیدن به بالای چاه خود را آماده حمایت نفر بعدی نماید . تذکر همیشه در موقع فرود و یا صعود یکی از نفرات پیشتاز که از نظر فیزک بدنی و مسایل فنی ایده آل است اقدام به این کارنماید .
پاسخ : آمـــوزش غــــار نـــوردی عبور از تنوره ها [TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD]تنوره ها شکاف هایی هستند که غار نورد می تواند بدن خود را به صورت عمودی به درون آن وارد کرده و پیشروی کند سه روش عمده برای صعود از تنوره ها وجود دارد . 1- سینه خیز: در تنوره های بسیار باریک ممکن است لازم باشد غارنورد خود را با فشار در تنوره ها جا داده و سپس به کمک دست ها به طرف بالا بخزد در این حالت کمک گرفتن از فشار پاها بسیار ضروری است . 2- تلاش دو طرفه : چنانچه عرض تنوره حدود 60 سانتی متر باشد به کمک پشت کف دست و کف پاها می توان پاها یا زانو را به طرف تنوره و پشت را به طرف دیگر تنوره تکیه داد و در این حالت بدن به صورت گره واحدی در خواهد آمد برای بالا رفتن باید با یک پا به دیوار پشتی و با پای دیگر به دیوار روبرو فشار آورد بدیهی است که دست ها نیز به کمک پای عقبی به طرف پایین فشار وارد خواد کرد . 3- صعود ضربدری توسط پاها و دست ها : این آسان ترین روش بالا رفتن از تنوره است ولی لازمه آن وجود گیره های مناسب و بر هر دو طرف تنوره می باشد . برای شروع باید رو به طرف تنوره ایستاد و بر هر دیواره آن یک دست و یک پا را محکم قرار داد و به آرامی شروع به بالا رفتن و یا حرکت در جهت افقی کرد .[/TD] [/TR] [TR] [TD] [/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]در غارنوردی مهم ترین مرحله آن ، مرحله برگشت است در این جا یکی از ابتدایی ترین و ساده ترین روش ها که نیاز به وسیله ندارد توضیح داده می شود و سپس آسان ترین روش های صعود با به کار گیری وسایل جدید توضیح داده می شود .[/TD] [/TR] [/TABLE]
پاسخ : آمـــوزش غــــار نـــوردی صعود [TABLE="class: cms_table_cms_table"] [TR] [TD] صعود میمونی با گره پروسیک یا مشار 1- به وسیله دو رشته طنابچه 5 میلی متری ، 2 عدد بلوک درست کنید که طول آن ها به ترتیب حدود 60 و 150 سانتی متر باشد . 2- به وسیله بلوک اول ( بلوک 60 سانتی متری ) گره پروسیکی روی طناب صعود سوار کنید و حلقه آن را داخل کارابین پیچ دار صندلی خود بیاندازید .( نیاری به سینه صندلی نیست ) . 3- به وسیله بلوک دوم ( بلوک 150 سانتی متری ) گره پروسیکی زیر گره اول سوار کرده ، انتهای آن را گره پا رکاب زده و یک یا هر دو پای خود را داخل گره قرار دهید . روی پاهایتان بلند شوید . 4- گره پروسیک بلوک کوتاه را شل کرده و تا جایی که امکان دارد بالا بکشید . 5- روی صندلی خود بنشینید ( وزن را روی صندلی بیاندازید .) 6- گره پروسیک بلند را شل کنید ، آن را تا جایی که امکان دارد بالا ببرید و دوباره روی پاهایتان بلند شوید . 7- با تکرار حرکات 5 تا 7 به صعود ادامه دهید .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] صعود میمونی توسط 2 عدد یومار : بعد از پوشیدن سینه و صندلی و آماده کردن خود جهت صعود ابتدا توسط تسمه با طناب 5mm گره پار کابی زده می شود و همین طور یومار دوم جهت پای چپ اندازه گیری می شود . توجه داشته باشیم که حتما از 2 لنگه یومار راست و چپ استفاده شود وزن تقریبی این یومار ها حدود 200g می باشد قطر و نوع طناب مجاز جهت صعود طبق استاندارد 8-13mm می باشد و حتما باید در صعود از طناب استاتیک استفاده کرد . نکته مهم اینکه همیشه طناب کاملا بر شیار دهانه یومار قرار گیرد . از شکست طناب در دهانه فک خاردار یومار جلوگیری به عمل آید از دستکاری یومار در حین صعود جدا پرهیز شود. به طور کلی عملیات صعود به شکل میمون توسط یومار بر اساس یک سری توالی و ترتیب اعمال وزن بدن در هر لحظه بر وری یک لنگه از یومار قرار دارد ممکن است دو حالت وجود داشته باشد یا برروی یومار دست راست باشد یا چپ که در این حالت دست دیگر که آزاد می باشد یومار را با جمع کردن پا بالا می برد و در حالتی که وزن صعود کننده بر یومار پای راست منتقل می شود در این حالت وزن آن روی یومار پای چپ آزاد می شود و با دست آزاد یومار را به سمت بالا می دهد و این تا انتها طول طناب ادامه خواهد داشت مانند شکل .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD="class: cms_table_cms_table_style2, bgcolor: #990000"]صعود توسط کلوگر [/TD] [/TR] [TR] [TD]این وسیله یکی از تجهیزات تخصصی در رشته غار نوردی به شمار می رود و جزو ابزارهای بالا رونده به حساب می آید ، البته کاربردهای دیگری هم دارد از جمله : استفاده در کارگاه های حمل مجروح و تیرول و از نظر ماهیت عملکرد مانند یومار می باشد . اما دارای تفاوت های خاص و ویژه می باشد . عملکرد : کلوگر در صعود های میمونی نقش حیاتی و اصلی را در زنجیره عملیات صعود به عهده دارد . بدین ترتیب که به نوعی حلقه ارتباطی مابین تونیک سینه غارنورد و صندلی غارنورد به شمار می آید .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD]به عنوان مثال : بعد از تثبیت موقعیت در انتهای چاه جهت صعود آماده می شویم . 1) صندلی صعود را می پوشیم و توجه به قلاب های رگلاژ را از یاد نمی بریم و تمام اتصالات را چک می کنیم . 2) توسط یک تسمه ترجیحا پهن و یا با استفاده از تونیک مخصوص که بهتر است قابل رگلاژ باشد را به تن می کنیم . 3) کلوگر را به نحوی که قسمت ضامن آن در سمت راست بدن قرار دارد را در جلوی و حدود ناف ( که مرکز ثقل بدن به شمار می آید ) از رو به رو قرار می دهیم . 4) توسط یک کارابین پیچ دار که از سوراخ پایینی آن عبور داده می شود را به تسمه جلوی صندلی در صندلی های ویژه غارنوردی وصل می کنیم .[/TD] [/TR] [TR] [TD][/TD] [/TR] [TR] [TD] توجه : در صورتی که صندلی سنگ نوردی به همراه داریم کارابین را به حلقه بزرگ صندلی که جهت فرود از آن استفاده می گردد وصل می کنیم . در قسمت بالایی کلوگر یک سوراخ بیضی شکل وجود دارد که می بایست تسمه سینه را از آن عبور داده به نحوی که آنقدر کشیده باشد که وقتی کاملا به حالت ایستاده قرار داریم ، کلوگر کاملا محکم و چسبیده به سینه قرار بگیرد و تحت فشار از دو طرف صندلی و سینه واقع گردد . نکته : در تونیگ های ( سینه ) دوخته شده می بایست جهت اتصال سینه به کلوگر از یک کارابین پیچ دار استفاده کرد . 1) بعد از مقدمات یاد شده ضامن را باز کرده و طناب صعود را داخل قسمت ناودانی شکل قرار داده و سپس ضامن را کاملا بر می گردانیم به حالت اول Lock در این حالت خارهای فک متحرک کلوگر با طناب در گیر می باشد . 2) یک تسمه که متناسب با قد و اندازه هر شخص می باشد را اسلینگ نموده و به کارابین صندلی متصل می نماییم . این تسمه در حقیقت نقش خود حمایت را در صعود های مرحله ای و یا در فرود و همینطور در زمانی که خود را می خواهیم به کارگاه متصل کنیم به کار می رود . 3) ادامه همان تسمه و یا یک تسمه دیگر را متناسب با طول یومار دست آماده می نماییم و به سوراخ انتهای یومار متصل می کنیم ( جهت ایمنی بیشتر ) . 4) یومار دست را بالای کلوگر متصل می نماییم و تسمه حلقه رکاب را در پای جا می دهیم با بلند شدن برروی تسمه پا طناب از داخل فک متحرک کلوگر در جهت پایین حرکت می کند و کلوگر از نقطه قبلی بالاتر واقع می شود . با نتهای کورس پیموده شده یومار می توانیم تغییر فشار بر روی کلوگر سینه منتقل نماییم و برروی آن بنشینیم و این کار را تا پایان صعود به صورت یک در میان بین کلوگر و یومار تکرار می کنیم . نکته : 1) باید کلوگر تا جایی که ممکن است بر روی سینه و صندلی در حالت فشار بر روی سینه قرار بگیرد . 2) رکاب ها و یا حلقه پا در حالت ایستاده معمولا به طوری که در بالای کلوگر و یا همان یومار سینه قرار بگیرد . 3) به هیچ عنوان در حالت صعود به ضامن یومار یا کلوگر دست نزنید . 4) در حالتی که مجبور هستید طوری صعود نمایید که مسافتی را به شکل تراورس با کلوگر طی کنید توجه داشته باشید باید از شکست طناب داخل فک کلوگر جلوگیری به عمل آورید . برای این منظور : با قرار دادن یک پا در زیر کلوگر و روی طناب می توانیم این مشکل را حل کنیم . 5) در تمامی اتصالات از کارابین های پیچ دار استفاده گردد . 6 ) قطر طناب مجاز 8-13mm[/TD] [/TR] [/TABLE]
