سپید و سیاه [HR][/HR] شنبه ی من بدِ بد روز عشق سرسری گریه ی های بیخودی خنده ی بی خبری *** روز یکشنبه میاد مثل یک قهوه ی سرد شکل بی شکل کشیش بر سر صلیب درد *** دفتر دوشنبه های بی کسی میگه تار موی یارم کم شده روی روسریش باید خط بکشم وقتی رخت خونه مون پرچم شده *** از سر سه شنبه های موج و کف هر پناهنده یه قایق می خره ساحل از شکسته های ما پُره تا بخواهی صدفای بی سره *** عصر چهارشنبه هنوز میگه یک بیرق بدوز بی شناسنامه بسوز آدم روز به روز *** روز پنج شنبه میاد جوری که نیومده سرخ و سرخ و داغ داغ مثل یک آتشکده *** جمعه از لهجه ی دریا خیس ِ خیس میگه قصه ی دو ماهی بنویس غیبت عشقه که ما را می کشه سیل بی رحمه ، بهارو می کشه
