[h=2]دروغ هاي جداگانه[/h] دروغ هاي جداگانه Separate lies کارگردان: جولين فلوز. فيلمنامه: جولين فلوز بر اساس کتاب راهي از ميان درختان نوشته نايجل بالچين. موسيقي: استانيسلاس سايرويچ. مدير فيلمبرداري: توني پيرس رابرتز. تدوين: الکس مکي. طراح صحنه: آليسون ريوا. بازيگران: تام ويلکينسون[جيمز منينگ]، اميلي واتسون[آن منينگ]، روپرت اورت[ويليام بيول]، هرمايون نوريس[پريسيلا]، جان وارنباي[سايمون]. ٨٥ دقيقه. محصول ٢٠٠٥ انگلستان. برنده جايزه بهترين کارگرداني از انجمن ملي منتقدان آمريکا. نام ديگر: A Way Through the Woods جيمز منينگ و همسرش آن زندگي آرام و بي دغدغه اي را مي گذرانند تا اين که شوهر خدمتکارشان در تصادف اتومبيل کشته مي شود. راننده اتومبيل بعد از سانحه آنجا را ترک کرده، اما خدمتکار از پنجره خانه نوع اتومبيل را تشخيص داده است. جيمز و آن در يک ميهماني با ويليام بيول جوان که به تازگي از آمريکا بازگشته، آشنا شده اند. منينگ از ديدن خراشي روي اتومبيل بيول به وي شک مي کند و پس از گفت و گو با وي اعتراف او مبني بر مقصر بودنش را مي شنود. بيول مي پذيرد که خود را به پليس معرفي کند، اما آن به جيمز مي گويد که در روز حادثه او پشت فرمان اتومبيل بوده و با ويليام رابطه دارد. آن از جيمز جدا شده و نزد ويليام مي رود. آنها توافق مي کنند که از اين ماجرا حرفي به پليس نزنند. البته پليس نيز به حرف هاي خدمتکاري که قبلاً در خانه بيول ها کار مي کرده و به خاطر دزدي مدتي نيز زنداني بوده وقعي نمي نهد. اما يک کارآگاه سمج تحقيق را رها نمي کند. آن سرانجام به نزد خدمتکار رفته و اعتراف مي کند. خدمتکار نيز که زندگي مجدد خود بعد از ماجراي دزدي را مديون آن است، با رد مشاهدات خود نزد کارآگاه وي را تبرئه مي کند. به نظر مي رسد همه نجات پيدا کرده اند، اما چند ماه بعد... چرا بايد ديد؟ جولين فلوز متولد ١٩٤٩ از بازيگران تحسين شده تلويزيون و سينماي انگلستان است، اما عمده شهرت خود را مديون نگارش فيلمنامه گاسفورد پارک و اسکاري است که براي آن دريافت کرده. دروغ هاي جداگانه اولين فيلم اوست و سه بازيگر قدرتمند سينماي بريتانيا را به خدمت گرفته تا روايتي از قصه عاشقانه و راز آميز خود را روايت کند. دروغ هاي جداگانه در نگاه اول به نظر مي رسد قصه اي متعارف درباره جنايت و اين که چه کسي آن را مرتکب شده باشد. اما تم اصلي آن ارتکاب اشتباه توسط انسان هاست و اين که چگونه مي توان مرتکبين آنها را بخشيد. کاري که منينگ کمال گرا در پايان فيلم مي کند، اما در درون خود مي داند که خودش نيز خطاکار است. فلوز براي نقب زدن به ظواهر يک زندگي زناشويي ظاهراً موفق روش هايي ساده، اما تکان دهنده انتخاب مي کند. او براي شخصيت ها و بينده ها معمايي اخلاقي را مطرح مي کند: آيا هنگام بروز اشتباهي مرگبار بايد سکوت کرد و به زندگي ادامه داد؟ يا بايستي اعتراف کرده تا بخشيده شد[شايد هم مجازات]؟ و از همه مهم تر يک شوهر و همسر خوب چه مشخصاتي مي تواند داشته باشد؟ و بهاي دادن خوشبختي به طرف مقابل چقدر است؟ اين دو راهي هاي اخلاقي در تناسبي چشمگير با رفتار خونسردانه انگليسي ها فيلمي فاخر را پديد مي آورد که دست کمي از گاسفورد پارک ندارد[بين خودمان باشد، گوش آلتمن و شيطان کر: از آن هم سرگرم کننده تر است]. بنابر اين فرصت را براي ديدن يک درام عاشقانه و بالغ از سينماي انگلستان از دست ندهيد.
