اقليم ها نويسنده و کارگردان: نوري بيلگه جيلان. مدير فيلمبرداري: گوکهان تيرياکي. تدوين: آيهان ارگورسل، نوري بيلگه جيلان. بازيگران: ابرو جيلان[بهار]، نوري بيلگه جيلان[عيسي]، نازان کسال[سرآپ]، عاريف آشچي[عاريف]، محمت اريلماز[محمت]، جان ئوزباتور[گوون]، اوفوک بايراکتار[راننده تاکسي]، فاطما جيلان[مادر عيسي]، محمت امين جيلان[پدر عيسي].١٠١ و ٩٧ دقيقه. محصول ٢٠٠٦ ترکيه، فرانسه. نامزد نخل طلا و برنده جايزه فيپرشي از جشنواره کن، برنده جايزه فيپرشي از جشنواره فيلم شمال-نروژ، جايزه سينماي اوسلو، برنده جايزه بهترين فيلمبرداري از جشنواره فيلم تايلند، برنده جايزه ويژه هيئت داوران از جشنواره باستيا-کورسيکا، برنده جايزه بهترين کارگرداني و برنده جايزه دن کيشوت از جشنواره شب تاريک-استوني و برنده جوايز بهترين کارگرئاني، تدوين، بازيگر نقش مکمل زن، صدابرداري و لابراتوار از جشنواره آنتاليا. انسان به دلايلي ساده تر خوشبخت و به دلايلي ساده تر بدبخت آفريده شده اند. مانند دلايل مشابه تولد و مرگ شان ... عيسي و بهار نيز دو انسان تنها هستند که در اقليم هاي متفاوت روح شان- که مرتباً تغيير مي کند- به دنبال خوشبختي هستند که به آنان تعلق ندارد. چرا بايد ديد؟ نوري بيلگه جيلان خوش شانس ترين کارگردان نسل جديد سينماي ترکيه است که هر سه فيلم بلند او در ايران[جشنواره فجر، سينما و تلويزيون] به نمايش در آمده و توانسته نظر مثبت بسياري از منتقدان طرفدار سينماي ميني ماليستي و تماشاگران فرهيخته را جلب کند. بيلگه جيلان يک مولف کامل است که مي نويسد، فيلمبرداري مي کند، کارگرداني و تدوين مي کند و حالا در برابر دوربين خود نيز ظاهر شده است. جيلان متولد ١٩٥٩ استانبول است. در دانشگاه بوغازايچي مهندسي الکترونيک خوانده و سپس در دانشگاه معمار سينان دو سال در رشته سينما و تلويزيون آموزش ديده است. جيلان در ١٩٩٥ اولين فيلم کوتاه خود به نام پيله را ساخت که در جشنواره کن به نمايش در آمد. سال بعد اولين فيلم بلندش قصبه را به شکل سياه و سفيد کارگرداني کرد که در جشنواره هاي آنتاليا و آدانا جوايز بهترين کارگرداني و جايزه ويژه يلماز گوني را به چنگ آورد. او که با اولين فيلم کوتاه خود خانواده اش را در به عنوان بازيگران ثابت فيلم هايش برگزيده بود، دومين فيلم خود را نيز با حضور پدر و مادرش در بطن زندگي روستايي به نام ابرهاي ماه مه در ١٩٩٩ کارگرداني کرد. ابرهاي ماه مه توسط انجمن منتقدان سينماي ترکيه به عنوان بهترين فيلم سال برگزيده شد و جايزه بهترين کارگرداني را نيز دريافت کرد. سپس راهي جشنواره هاي خارجي شد و جوايز ارزنده ديگري نيز به چنگ آورد. شهرت بين المللي با سومين فيلم بلند به سراغ جيلان رفت. دوردست در ٢٠٠٢ فيلمي شهري بود که باز هم هنر پيشگان آشناي وي در آن حضور داشتند و روايت گر قصه دو نفر از اعضاي خانواده اش بود [يکي از کاراکترها به نوعي بازتاب چهره خود جيلان است]. دوردست غير از جوايز معتبر محلي موفق شد تا جايزه بهترين فيلم جشنواره دهلي و جايزه ويژه داوران کن را براي جيلان و سينماي ترکيه به ارمغان بياورد. تونجا ارسلان –يکي از منتقدان به نام ترکيه- بعد از نمايش قصبه آن را بعد از فيلم اميد يلماز گوني واقع گراترين فيلم سينماي ترکيه خوانده بود. آتيلا دورساي، رئيس انجمن منتقدان سينماي ترکيه نيز بعد از نمايش دوردست جيلان را يک کارگردان بين المللي خواند. و اينک بعد از گذشت چهار سال جيلان به همراه همسرش در برابر دوربين قرار گرفته تا پاسخي در خور به کنجکاوي دوستداران خود بدهد. فيلمبرداري اقليم ها از اول اکتبر ٢٠٠٤ تا ١١ مارچ ٢٠٠٥ طول کشيده، صحنه هاي تابستان در ٣٠ روز و زمستان در ٤٠ روز در شهرهاي کاش، استانبول، کارس، آغري و دوغو بيازيت فيلمبرداري شده است و تدوين آن شش ماه در فرانسه و بلژيک به طول انجاميده است. ابرو جيلان که هنگام فيلمبرداري به تازگي پسري به دنيا آورده بود، مجبور شد تا مدتي طولاني از او دور باشد که به گفته خودش تاثير حسي خوبي روي بازي اش داشته است. تماشاي اقليم ها فرصت خوبي براي کساني است که از سينماي او خوششان مي آيد[در ترکيه و خيلي کشورهاي ديگر او را با کيارستمي مقايسه مي کند، البته من جيلان فيلمساز صادق تر و هنرمندتري مي دانم]، چون او در سه فيلم بلند و يک فيلم کوتاه بر دنياي مردها تمرکز کرده بود و براي اولين بار به سراغ زن ها رفته است. حتماً درباره اين فيلم مطلبي بلند يا گفت و گويي با عوامل سازنده آن خواهيم داشت. تا آن روز سعي کنيد فيلم را ببينيد!
