دیوانه

[h=2]دیوانه[/h]

دیوانه​

یکی دیوانه ای آتش بر افروخت​

در آن هنگامه جان خویش را سوخت​

همه خاکسترش را باد می برد​

وجودش را جهان از یاد می برد​

تو همچون آتشی ای عشق جان سوز​

من آن دیوانه مرد آتش افروز​

من آن دیوانه آتش پرستم​

در این اتش خوشم تا زنده هستم​

بزن آتش به عود استخوانم​

که بوی عشق برخیزد ز جانم​

خوشم با این چنین دیوانگی ها​

که میخندم به آن فرزانگی ها​

به غیر از مردن و از یاد رفتن​

غباری گشتن و بر باد رفتن​

در این عالم سرانجامی نداریم​

چه فرجامی؟که فرجامی نداریم​

لهیبی همچو آه تیره روزان​

بساز ای عشق و جانم را بسوزان​

بیا آتش بزن خاکسترم کن​

منم در بوته ی هستی زرم کن​