شهرها در شعر شاعران پارسی گو

[h=2][/h]

شاعران در هر دوره متاثر از محیط اطراف خود هستند، آنان به یار و دیار و شهر و کاشانه خود عشق و الفت خاصی دارند؛ برخی از شاعران تا پایان عمر حیات خویش در زادگاه خود ساکن بودند و برخی همانند سعدی شیرازی و ناصر خسروقبادیانی سالها در بلاد مختلف زندگی کردند. بسیاری از شاعران در اشعارشان نام زادگاه و شهر خود را به نیکی یاد نمودند، و برخی نیز از شهری که عبور نمودند به پاس بزرگداشت شهر و یا خاطره ی شاعر که از آنجا داشته ذکری و یادی نموده؛ نگاه شاعران با سایر مردم متفاوت است، آنان چشمانی بسیار ژرف نگر وحافظه بسیار قوی واز قدرت تخیل بالا و با فصاحت و بلاغت و شیوایی شعر بر سمند سخن می تازند.
ایران و شهر های آن


[TABLE="class: cms_table, align: center"]
[TR]
[TD="align: right"] این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] آن کشور نو آن وطــــن دانش و صنعت[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] هرگز به دل انگیــــــــــزی ایران کهن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] لطفی است که در کلگری و نیس و پکن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] در دامن بحر خزر و ساحل گیلان[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] موجی است که در ساحل دریای عدن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] در پیکر گلهای دلاویز شمیران[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] عطری است که در نافه ی آهوی ختن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] آواره ام و خسته و سرگشته و حیران[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] هرجا که روم هیچ کجا خانه من نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] آوارگی وخانه به دوشی چه بلاییست[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] دردی است که همتاش در این دیر کهن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] هرکس که زند طعنه به ایرانی و ایران[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] بی شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] هر چند که سرسبز بود دامنه آلپ[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] چون دامن البرز پر از چین وشکن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] این کوه بلند است ولی نیست دماوند[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"] این شهرعظیم است ولی شهرغریب است[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"] این خانه قشنگ است ولی خانه من نیست[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

شعر از : مرحوم دکتر فرشید ورد استاد دانشگاه​

 

پاسخ : شهرها در شعر شاعران پارسی گو

شیراز در شعر شاعران






چشم بگشا و فرق کن آخر / عنبر از خاک و شکر از شیراز
سنایی غزنوی
خوشا سپیده‌دمی باشد آنکه بینم باز / رسیده بر سر الله اکبر شیراز
به حق کعبه و آن کس که کرد کعبه بنا / که دار مردم شیراز در تجمل و ناز
سعدی شیرازی
چون می‌گذری به خاک شیراز / گو من به فلان زمین اسیرم
ای باد چو می‌روی به شیراز / گو من به فلان زمین اسیرم
سعدی شیرازی
خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش / خداوندا نگه‌دار از زوالش
به شیراز آی و فیض روح قدسی / بجوی از مردم صاحب کمالش
حافظ شیرازی
سلام ای شهر شیخ و خواجه شیراز / سلام ای مهد عشق و مدفن راز
سلام ای قبله تقدیس و تقوا / سلام ای قلعهء سیمرغ و عنقا
سلام ای شهر عشق و آشنایی / سلام ای آشیان روشنایی
استاد شهریار
آن بهشت جاودان شیراز می‌باشد که باد / مشک تر می‌آورد با خود ز هرسو بار بار
هرکه بیند همچو من شیراز را فصل بهار / می‌زند بی‌شک از این‌جا پشت پا بر هر دیار
فریدون مشیری
ای شهر شاعر پَروَرو، شیراز از گل بهترو / کو شاعرو، کو دلبرو، کو ساقیو، کو ساغرو
کو پَرگلو، کو بلبلو، گو دشتِ یاسم و سمبلو / کو نهرِ آبو، کو پُلو، کو زمزمه شاخه تَرو
بیژن سمندر
بود آیا که دگر بار به شیراز رسم / بار دیگر بمراد دل خود باز رسم
هست راز ازلی در دل شیراز نهان / خرم آنروز که کس بر سر آن راز رسم
استادمحمد تقی بهار
​

[TABLE="class: cms_table, align: center"]
[TR]
[TD]هر باغبان که گل به سوی برزن آورد[/TD]
[TD]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]
[/TD]
[TD]شیراز را دوباره به یاد من آورد[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]آن‌جا که گر به شاخ گلی آرزوت هست[/TD]
[TD]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]
[/TD]
[TD]گل‌چین به پیشگاه تو یک خرمن آورد[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]نازم هوای فارس که از اعتدال آن[/TD]
[TD]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]
[/TD]
[TD]بادام‌بن شکوفه مه بهمن آورد[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]نوروز‌ماه، فاخته و عندلیب را[/TD]
[TD]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]
[/TD]
[TD]در بوستان، نواگر و بربط‌زن آورد[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]ابر هزارپاره بگیرد ستیغ کوه[/TD]
[TD]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]
[/TD]
[TD]چون لشکری که رو به سوی دشمن آورد[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]من در کنار باغ کنم ساعتی درنگ[/TD]
[TD]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]
[/TD]
[TD]تا دل‌نواز من خبر از گلشن آورد[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]آید دوان دوان و نهد برکنار من[/TD]
[TD]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD]
[/TD]
[TD]آن نرگس و بنفشه که در دامن آورد[/TD]
[/TR]
[/TABLE]



دکتر صورتگر

 

پاسخ : شهرها در شعر شاعران پارسی گو

اصفهان در شعر شاعران

​

[TABLE="class: cms_table, align: center"]
[TR]
[TD="align: right"]اصفهان سرچشمــــه علم هنر
[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]شهر زیبا مردمـــانت بختـــور[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]شهـره در عالم بـــه تاریخ بشـر[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]مردمـانت اهـل دانش باهنـــر[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]صد نشانت یادگار انــــدر جهان[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]باغ و بستـــانی یقین عین جنان[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]كاخ عـالی چلستــــونت با صفا[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]مسجـــد شیخت پـر از عطرخدا[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]هر پلی بر زنـــده رود ت استوار[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]نام نیكـــویش بـودصد افتخار[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]نام خواجو برلبــــــان گل آورد[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]سی وسه,پل از دلـت غم می برد[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]مارنان وجـــی صفا بر زنده رود[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]زندرودت خوش بودباعطر وعود[/TD]
[/TR]
[/TABLE]

منصور مقدم​

گر چه صد رود است از چشم روان / زنده رود و باغ کاران یاد باد
راز حافظ بعد از این ناگفته ماند / اى دریغ از روزگاران یاد باد
حافظ
از آن پس ز کشور مهان جهان / برفتند یکسو سوی اصفهان
استاد فردوسی
گرچه زنده‌رود آب حیات است / ولی شیراز ما از اصفهان به
جناب حافظ
اصفهان نیمی از جهان گفتند/ نیمی از وصف اصفهان گفتند
استاد محمد تقی بهار
حسن‌انداز بیان از من مجو/خوانسار و اصفهان از من مجو
گرچه هندی در عذوبت شکر است/ طرز گفتار دری شیرین‌تر است
اقبال لاهوری
نیل کم از زنده‌رود و مصر کم از جی/ قاهره مقهور پادشای صفاهان
خاقانی شروانی
کنون سر همه التفات‌ها آنست/ که یک دوسال دهی رخصت صفاهانم
صائب تبریزی

 

پاسخ : شهرها در شعر شاعران پارسی گو

مشهد در شعر شاعران

​

این دست ما نشانی ز خواسته است/ دست گل محبت از این بیت عطا کنند

در دل ما محبت مشهد نوشته است/ گویی روی پشت سرت را مکن نگاه
منتظر فرج

تبریز در شعر شاعران

​

این همان تبریز كز جانبازی و مردانگی / در ره عشق وطن صدره فزون دادامتحان
استاد شهریار
بریز مرا مونس جان خواهد بود / پیوسته مرا ورد زبان خواهد بود
کمال خجندی
باخطی برجسته درتاریخ ایران نقش بست / همّت والای سردار مهین ستارخان
استاد شهریار

[TABLE="class: cms_table, align: center"]
[TR]
[TD="align: right"]شهر تبریز است مشکین مرز و بوم[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]کوی شمس و کعبه ملای روم[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]شهر تبریز است و مهد انقلاب[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]آشیان شیر و شاهین و عقاب[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]شهر تبریزاست وجان قربان جانان می کند[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]سرمه چشم از غبار کفش مهمان می کند[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]شهر تبریز است و پیر روزگار[/TD]
[TD="align: right"]
[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="align: right"]
[/TD]
[TD="align: right"]سر گذشت او بهین آمورگار[/TD]
[/TR]
[/TABLE]


​