نمازي كه براي انجام آن از ابتدا، انسان خود را از هرگونه آلودگي پاك كرده و حرام و غضب را از خود دور مي سازد و با حمد، تسبيح، تكبير و سلام بر بندگان صالح خدا، خدا، مقام اولياء، درجات مردان خدا، عذاب الهي، كيفر خطاكاران، حسابهاي دقيق و بي اشتباه روز رستاخيز را به ياد مي آورد و با قيام در مقابل خدا، او را از هر چيز برتر و بالاتر مي شمرد و با ياد نعمتهايش او را سپاس مي گويد و از او صراط مستقيم را مي طلبد، بدون شك انسان را متوجه جهان معنوي كرده و در درونش جنبشي به سوي حق و پاكي پيدا مي شود و او را از خودخواهي و دنياپرستي باز مي دارد و با تواضع در مقابل ذات لايزال الهي، عشق به جاه و مقام، كنار مي رود. نمازگزار با توجه به معاني آياتي كه در نماز مي خواند، قهراً از مواعظش پند گرفته، به امر و فرمانش تن داده و خود را از گناهان باز مي دارد. مسلماً ذكري كه متضمن ياد خدا و خشوع در برابر او و تلاوت قرآن (كه بر وعده ثواب، عذاب و هدايت مشتمل است) مي باشد با گناهان سازش ندارد. البته ميزان اثر نماز به درجه خلوص نمازگزار بستگي دارد و اين كه چه مقدار موانع را از بين برده باشد.
پاسخ : نکته های ناب درباره نماز - نَّني أَنَا اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ أَنَا فَاعْبُدْني وَ أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْري (12طه) من خداى يكتايم، معبودى جز من نيست، عبادت من كن و براى ياد كردن من نماز به پا كن نماز بهترين وسيله ياد خدا- در آيات فوق به يكى از فلسفههاى مهم نماز اشاره شده است، و آن اينكه انسان در زندگى اين جهان با توجه به" عوامل غافل كننده" نياز به تذكر و يادآورى دارد، با وسيلهاى كه در فاصلههاى مختلف زمانى، خدا و رستاخيز و دعوت پيامبران و هدف آفرينش را به ياد او آورد و از غرق شدن در گرداب غفلت و بيخبرى حفظ كند، نماز اين وظيفه مهم را بر عهده دارد. انسان صبحگاهان از خواب برمىخيزد، خوابى كه او را از همه چيز اين جهان بيگانه كرده، مىخواهد برنامه زندگى را شروع كند، قبل از هر چيز به سراغ نماز مىرود، قلب و جان خود را با ياد خدا صفا مىدهد، از او نيرو و مدد مىگيرد، و آماده سعى و تلاش توأم با پاكى و صداقت مىگردد. باز هنگامى كه غرق كارهاى روزانه شد و چند ساعتى گذشت و چه بسا ميان او و ياد خدا جدايى افتاد، ناگاه ظهر مىشود و صداى مؤذن را مىشنود اللَّه اكبر! .. حى على الصلاة!:" خدا از همه چيز برتر است، برتر از آنست كه توصيف شود ... بشتاب به سوى نماز" به سراغ نماز مىرود در برابر معبود خود به راز و نياز مىايستد، و اگر گرد و غبار غفلتى بر قلب او نشسته، آن را شستشو مىدهد اينجا است كه خدا در نخستين دستورات در آغاز وحى به موسى مىگويد نماز را بر پا دار تا به ياد من باشى.
پاسخ : نکته های ناب درباره نماز - 1. همه اعمال تابع نماز است مولی علی علیه السلام می فرمایند : صَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا الْمُؤَقَّتِ لَهَا وَ لَا تُعَجِّلْ وَقْتَهَا لِفَرَاغٍ وَ لَا تُؤَخِّرْهَا عَنْ وَقْتِهَا لِاشْتِغَالٍ وَ اعْلَمْ أَنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ عَمَلِكَ تَبَعٌ لِصَلَاتِكَ نمازرا وقتی که برای آن تعیین شده به جای آر . نه به دلیل فراغت و بیکاری آن را پیش از وقتش برگزارکنی ونه به دلیل کار وگرفتاری آن را از وقت خود به تاخیر افکن و بدان که همه کارهایت تابع نماز توست نهج البلاغه
