رنج من تحمل افراد بی درک و فهم هست که تمام تلاششون میکنن تفکرات خودشون رو تحمیل کنن گاهی فکر میکنی درست میشن ولی به مرور اونها بیمارت میکنن باید دوری کرد تا به آرامش رسید سالها دوستی داشتم خواهرم چون روانشناس هستند و مراجعان زیادی داشتن و قطعا تجربه ای خیلی بیشتر از من دارن از اول توصیه میکردن این شخص برای دوستی مناسب نیست ولی من چون اشتراکات زیادی داشتیم تحمل میکردم خیلی روحیاتش رو بعد از ۱۱ سال رفت و آمد و رفاقت و قطع و وصلی ارتباط ، تازه فهمیدم باید بُرید و رفت آدمی که از موفقیتت چنان ناراحت میشه که میزنه زیر گریه و در حضور خودت اعتراض میکنه به خدا که چرا من اینطور و بیتا اون طور .. واقعا چه ارزش دوستی داره چقدر تنهایی لذت بخش میشه وقتی احساس میکنه به هیچ کس جز خدا احتیاج نداری و فقط باید به او تکیه کرد از درون هم خیلی خوشحال نیستم که دوست خویی نداشتم تاکنون البته دوستان زیادی دارم ولی معمولی و در حد یک دورهمی عادی و خوش گذرانی گذرا، ولی خب دوست نزدیک چیز دیگه ایه.. اما خوشحالم برای شناخت و معرفت بیشتری که کسب کردم
ادمهای زیادی هستن که هر روز یواشکی دلشون میگیره برای کسی که هیچ وقت قرار نیست بهم برسن بد تر از اون اینه که نمیتونن دلتنگیشون رو فریاد بزنن این بدترین حال یه حال خرابه
زن با کوله‌باری از بغض‌های سخنگو خاموش ماند تا مرد حرف‌هایش تمام شود و حرف‌هایش تمام شود و حرف‌هایش تمام شود.. سپس نفت ریخت رویِ تمامشان و رابطه را آتش زد و علاقه را آتش زد زنانگی را آتش زد..
به وعده‌های تو آن‌کس که اعتماد کند عجیب نیست اگر تکیه هم به باد کند به ابروان هلالت مجال جلوه بده که کار و کاسبی ماه را کساد کند... رقیب گفت که دور تو ماهرو کم نیست به طعنه گفتمش آری، خدا زیاد کند ! بخند بیشتر و بیشتر که خنده‌ی تو دل مرا که اسیر غم است، شاد کند چقدر برگ گل آویختم به خود که بهار از این درخت که خشکیده‌است یاد کند
من تنها ترین مرد را میشناسم همین همسایه یه رو به رویی... سال هاست که درِ خانه اش را با کلید باز میکند ....
و کبوتران سپید آن سوتر از کرج بر مزار شاملو پرواز می کنند پس تو در حیرت کدام ترانه ی مبهم مانده ای شاعر خسته ی بی قرار ] و من کلماتی را به یاد میآورم که از تکرار گریه... ترانه میشود. ترانه زندگی ... مهرداد اکبری
تا ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﻣﻦ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﺑﻮﺩ … ﻭ ﺗﻈﺎﻫﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺘﯽ ... ﻣﻦ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﺑﻪ ﮐﺠﺎﯼ قلبت ﺷﻠﻴﮏ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ... ﺗﻮ ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺏ ﻧﺨﻮﺍﻫﯽ شد! افشین یداللهی
