گاهی بعضی افراد جاه طلب و پر مدّعا و ناآشنای با قرآن در برابر امامان واهل بیت پیامبر(ص) که آشناترین افراد با قرآن‌اند، قرار گرفته،زبان اعتراض گشوده‌اند؛لیکن رسوا شده‌اند.یکی از آنان با امام صادق سر سفره طعام نشسته بود.وقتی امام(ع) دست از طعام کشید،گفت:ا«لحمدلله رب العالمین…؛حمد و سپاس برای خداست، پروردگار جهانیان!خدایا! این نعمت از تو و از رسول تو است. آن مرد دعای امام(ع) را بر نتابید و گفت:یا ابا عبدالله!با خدا شریک قرار دادی! امام صادق(ع):ای بیچاره! خداوند در کتاب خود فرمود:«و ما نقموا الاّ ان اغناهم اللّه و رسوله من فضله؛انکار و ایرادی نداشتند ،مگر آن که خدا و رسول او از فضل خود آنان را دارا و بی‌نیازشان قرار داده بود.»(سوره توبه، آیه ۷۴) و باز فرمود:«و لو انّهم رضوا ما آتیهم اللّه و رسوله و قالوا حسبنا اللّه سیؤتینا اللّه من فضله و رسوله انّا الی اللّه راغبون؛و اگر آنان به آن چه خدا و رسول او به ایشان داد،راضی و خشنود می‌شدند و می‌گفتند: خدا ما را بس است،خدا از فضل خود و رسول او به ما خواهند داد و ما به سوی خدا راغب هستیم».(سوره توبه،آیه ۵۹) آن مرد که به خطای خود پی برده بود، گفت:به خدا سوگند گویا این آیه‌های قرآنی را من نخوانده و حتی تاکنون نشنیده بودم. امام صادق(ع) که آن شخص را به جاه پرستی و دنیا طلبی می‌شناخت فرمود:تو آن آیات را خوانده و شنیده‌ای؛لیکن خدا درباره تو و امثال تو چنین نازل فرموده:«افلا یتدبّرون القرآن ام علی قلوب اقفالها؛آیا اینان در قرآن دقّت نمی‌کنند و نمی‌اندیشند؟یا بر دلهایشان قفل‌های آن است».(سوره محمد، آیه ۱۴) و نیز فرمود:«کلاّ بل ران علی قلوبهم ما کانوا یکسبون؛(سوره مطففین، آیه ۱۴) نه چنین است، بلکه آنچه کسب کرده‌اند و گناهانی که انجام داده‌اند دل‌های ایشان را زنگ زده و تیره و تار ساخته است».۱ آری!از گذشته دور، برخی مدّعیان توحید مثل وهّابی‌هایی که شیعیان را به سبب زیارت اهل قبور، مشرک می‌دانند،وجود داشته‌اند؛ولی امامان اهل بیت با قرآن با آنها رو به رو شده و مشتشان را باز کرده‌اند. ________________________ ۱.کراجکی، کنزالفوائد، ص ۱۹۶.
