سرخه آسمون همرنگ گونه هات غروب از راه اومد باز دوباره نشستي کنارم روي شنهاي ساحل دلم از عشق گرم و بيقراره از نگاه ما پنهون ميشه خورشيد ميره آروم تو آغوش دريا شب انگار تو راهه ولي خبر نداره تو خورشيدي حتي توي شبها برق هر نگات شعله چشات نور شبهاي من اي تو همدم شادي و غم قلب تنهاي من اي تو آخر عشقو باور دنياي من تويي تو همراز من اوج شعر و آواز من) 2 ) سرخه آسمون همرنگ گونه هات تو ساحل عطر سپيده پيچيد من و تو چشامون هنوز غرق نگاهن شديم خيره به طلوع خورشيد روي موج آب با آواز دريا ميرقصن باز قايقهاي چوبي ولي من طلوع رو هميشه با تو دارم تو اون خورشيدي که بي غروبي برق هر نگات شعله چشات نور شبهاي من اي تو همدم شادي و غم قلب تنهاي من اي تو آخر عشقو باور دنياي من n (تويي تو همراز من اوج شعر و آواز من )
