من از ديار عشقم، يه بي قرار عشقم دلم پر از نويد چون در حصار عشقم من ازديار عشقم، پيک بهار عشقم يه بلبل غزل خون تو گل ازاره عشقم کي شدغم و دردا تاکه دل به تو بستم شادم در اين دنيا که به عشق تو مستم تو اي اميد دل من يگانه ي من به زنده موندن بهانه ي من اين همه از عشق سخن گفته ام با سخن عشق بر آشفته ام در حرم مکتب استاد عشق رمز حقيقت رو به من گفته اند تو اي اميد دل من يگانه ي من به زنده موندن بهانه ي من من از ديار عشقم، يه بي قرار عشقم دلم پر از نويد چون در حصار عشقم من ازديار عشقم، پيک بهار عشقم يه بلبل غزل خون تو گل ازاره عشقم کي شدغم و دردا تاکه دل به تو بستم شادم در اين دنيا که به عشق تو مستم تو اي اميد دل من يگانه ي من به زنده موندن بهانه ي من تو اي اميد دل من يگانه ي من به زنده موندن بهانه ي من
