پاریس در شب سه کبریت یکی پس از دیگری در شب روشن شده اند اولی برای دیدن چهره ی کامل تو دومی برای دیدن چشمهایت اخری برای دیدن دهانت و تاریکی محض برای دیدن دهانت و فشردنت در میان بازوانم paris at night trois allumettes une a une allumees dans la nuit la premiere pour voir ton visage tout entier la seconde pour voir tes yeux la derniere pour voir ta bouche et l'obscurite tout entiere pour me rappeler tout cela en te serrant dans mes bras
پاسخ : پاریس در شب (مجموعه اشعار)| ژاک پرور باغ هزاران هزار سال کافی نیست برای بیان آن لحظه ی کوچک ابدیت که در آغوشم کشیدی که در آغوشت کشیدم صبحگاهی در روشنای زمستون در پارک مون سوری در پاریس در پاریس روی زمین زمینی که ستاره ای است le jardin des milliers et des millier d'annees ne sauraient suffire pour dire la petite seconde d'eternite ou tu ma embrasse ou je t'ai embrassee un matin dans la lumiere de l'hiver au parc montsouris a paris sur la terre la terre qui est un astre
پاسخ : پاریس در شب (مجموعه اشعار)| ژاک پرور جریان زندگی در دوازده قصر تصخیر شده برای دوازده لقمه نان دوازده مرد از نفرت میگریند در دوازده حمام آنها خبر بدی دریافت کردند خبر بد از کشوری بد یک فرد بومی در شالیزار خود ایستاده و مشتی برنج را با حرکتی تمسخر آمیز به سوی آسمان پرتاب کرد la cours de la vie dans douze chateaux acquis pour douc bouchees de pain douze hommes sanglotent de haine dans douze salles de bains ils ont recu le mauvais cable la mauvais nouvelle du mauvais pays la-bas un indigene debout dans sa riziere a jete vers le ciel d'un geste derisoire une poingnee de riz
پاسخ : پاریس در شب (مجموعه اشعار)| ژاک پرور چرخ دستی یا ابداع های بزرگ ! طاووس چرخ می سازد و تقدیر بقیه ان را خداند بر آن جلوس می کند و انسان آن را هول می دهد la broutte ou les grandes inventions la paon fait la roue le hasard fait le reste dieu s'assoit dedans et l'hommele pousse
پاسخ : پاریس در شب (مجموعه اشعار)| ژاک پرور ترانه زندانبان به کجا می روی زندانبان زیبا با این کلیده آلوده به خون برای آزادی زنی که دوستش دارم اگر هنوز وقتی مانده باشد برای آزادی آن که زندانی اش کرده ام با محبت و با قصاوت در رازآمیزترین اشتیاقم در عمیق ترین عذابم در دروغ های آینده در سوگند های احمقانه می خواهم آزادش کنم می خواهم آزاد باشد حتی فراموشم کند حتی برود حتی بازگردد و باز دوستم بدارد یا کس دیگری را دوست بدارد اگر از کسی خوشش بیاید و اگر تنها بمانم و او برود تنها چیزی که من حفظ خواهم کرد و همیشه حفظ خواهم کرد در گودی دستهایم تا پایان عمر طراوت سینه های برجسته از عشق اوست chanson du geolier Où vas-tu beau geôlier Avec cette clé tachée de sang Je vais délivrer celle que j'aime S'il en est encore temps Et que j'ai enfermée Tendrement cruellement Au plus secret de mon désir Au plus profond de mon tourment Dans les mensonges de l'avenir Dans les bêtises des serments Je veux la délivrer Je veux qu'elle soit libre Et même de m'oublier Et même de s'en aller Et même de revenir Et encore de m'aimer Ou d'en aimer un autre Si un autre lui plaît Et si je reste seul Et elle en allée Je garderai seulement Je garderai toujours Dans mes deux mains en creux Jusqu'à la fin des jours La douceur de ses seins modelés par l'amour.
