استعاذه یعنى پناه بردن به خداوند متعال از فتنه انگیزان و شر آنها. در قرآن کریم بارها خداوند بزرگ حضرت محمد صلى الله علیه و آله را تعلیم مى دهد که از وسوسه هاى شیاطین و پلیدان به خداوند پناه برد. در دو سوره فصلت (۱) ، و اعراف (۲) خداوند به پیامبرش مى فرماید:اگر شیطان تو را وسوسه کرد به خدا پناه بر، همانا او شنوا و داناست. در سوره مؤ منون به حضرت محمد صلى الله علیه و آله این گونه تعلیم مى دهد که دعا کن و بگو: رب اعوذبک من همزات الشیاطین # و اعوذ بک رب ان یحضرون (۳) ؛ پروردگارم ، از وسوسه هاى شیطان ها به تو پناه مى برم و پناه مى برم به تو پروردگارم ، از این که آنان نزد من حاضر شوند. دو سوره آخر قرآن کریم معوذتین نام گرفته است که در آن ها خداوند به پیامبر گرامى ما دستور مى دهد که بگوید: بسم الله الرحمن الرحیم قل اعوذ برب الفلق # من شر ما خلق # ومن شر غاسق اذا وقب # و من شر النفاثات فى العقد # و من شر حاسد اذا حسد؛ بگو پناه مى برم به پروردگار سپیده صبح ، از شر مخلوقات و از شر شب تار هنگامى که در آید، و از شر جادوگرانى که در گره ها دمند. و از شر حسود آن که حسد ورزد. بسم الله الرحمن الرحیم قل اعوذ برب الناس # ملک الناس # اله الناس # من شر الوسواس الخناس # الذى یوسوس فى صدور الناس # من الجنه و الناس بگو پناه مى جویم ، به پروردگار آدمیان ، پادشاه آدمیان ، معبود آدمیان ، از بدى وسوسه کننده خناس ؛ آن که در دل مردمان وسوسه کند که از جن و انسان است . -------------------------------------- ۱ - فصلت (۴۱) آیه ۳۶ ۲ - اعراف (۷) آیه ۲۰۰. ۳ - مؤ منون (۲۳) آیات ۹۷ و ۹۸ ------------------------------------- منبع: کتاب دعاهاى قرآن، حسین واثقى.
