از آغاز ظهور اسلام ، یهود و نصارا هر کدام به شیوه اى با اسلام برخورد مى کردند، یهود از روى حسد ورزى و کینه و دشمنى با اسلام و پیامبر و مسلمین ، سر ناسازگارى و عناد داشتند و از هیچ زمینه اى براى ضربه به اسلام چشم پوشى نمى کردند. در مقابل نصارا روشى منطقى و معقول ، و برخوردهاى مهرآمیز و دوستانه با اسلام و مسلمین داشتند. قرآن کریم از این دو برخورد، متفاوت یاد مى کند و بارها به نشانه قدرشناسى ، از حق گرایان مسیحى تمجید مى کند و از برخوردهاى معقول و سنجیده آنان ستایش مى کند. گروهى از آنان که از زهاد و عباد و دانشمندان مسیحى بودند وقتى که با قرآن و پیام آن آشنا شدند و آن را حق یافتند، مسلمان شدند و از شادمانى گریستند و چنین گفتند: ربنا امنا فاکتبنا مع الشاهدین (۱) ؛ بارالها، ایمان آوردیم ، ما راهم در زمره گواهان (و مسلمین ) قرار ده . -------------------------------------- ۱ - مائده (۵) آیه ۸۳. ------------------------------------- منبع: کتاب دعاهاى قرآن، حسین واثقى.
