سیمای منافق در قرآن

سیمای منافق در قرآن

در آیات اول سوره بقره و آیاتى از سوره‏هاى منافقون، احزاب، توبه، نساء و محمّد سیماى منافق معرّفى شده است كه به بعضى از آن‏ها اشاره مى‏كنیم:


1. منافق، در باطن ایمان ندارد.

2. خود را مصلح و عاقل مى‏پندارد

3. پنهانى با همفكران خود اعلام وفادارى مى‏كند.

4. نمازش را با كسالت مى‏خواند و انفاقش را با كراهت مى‏پردازد.

5. نسبت به رهبران دینى، موذى و در مورد مؤمنان عیبجو است.

6. غافل، یاوه سرا، ریاكار، شایعه ساز و علاقمند به دوستى با كفار است.

7. ملاك دوستى و علاقه‏اش كامیابى خود و معیار غضبش، محرومیّت است.

8. نسبت به تعهّداتش بى وفا است.

9. نسبت به خیراتى كه به مؤمنین مى‏رسد نگران، ولى نسبت به مشكلاتى كه براى مسلمین پیش مى‏آید، شاد مى‏شود.

10. امر به منكر و نهى از معروف مى‏كند.

11. متحیّر، لجوج و متعصّب، كور و كر و لال است.

12. مضطرب و با دلهره و رسوا و ذلیل است.

13. متكبّر، سركش و طغیان‏گر و مغرور است.

14. مؤمنان را به استهزا مى‏گیرد و آنان را تحقیر مى‏كند.

15. بى‏صداقت و بى‏شهامت، ترسو و هراسان است.

16. نان را به نرخ روز مى‏خورد.

17. روحیه امتیازطلبى و خود برتربینى دارد.

18. نسبت به ارشاد و دعوت دیگران بى‏تفاوت است.

19. خود را اصلاح‏گر و دیگران را مفسد مى‏داند.

20. مریض است و روز به روز بر مریضى او افزوده مى‏شود.

21. اهل خدعه، حیله و نیرنگ است.(1)

با توجّه با این ویژگى‏ها خداوند به پیامبرش مى‏فرماید؛

«یا ایّها النبىّ جاهد الكفّار و المنافقین و اغلظ علیهم و مأواهم جهنّم و بئس المصیر»(2)

«اى پیامبر! با كافران و منافقان بستیز و بر آنان سخت گیر كه جایگاهشان دوزخ است و بد سرنوشتى دارند.»

پی نوشت ها:

1) تفسیر نمونه.

2) توبه، 73.

برگرفته از: راز دعوت، محسن قرائتی