1 [TABLE="width: 100%"] [TR] [TD="align: right"][/TD] [/TR] [TR] [TD="align: right"] درس نهم اماله : در لغت به معنای میل دادن، متمایل کردن و منحرف نمودن و در اصطلاح قرائت عبارت است از: میل دادن فتحه به سوی کسره و الف مدّی به سوی یاء مدّی . فقط در یک کلمه از قرآن باید انجام شود و آن الف پس از «رِ» در کلمه ﴿ مَجْریها ﴾ در آی ه 41 سور ۀ هود است . تعریف ادغام ادغام در لغت به معنای داخل نمودن و در هم آمیختن و در اصطلاح تجوید عبارت است از: حذف حرف ساکن و مشدّد نمودن حرف بعد. حرف ساکنِ حذف‌شده را «مُدغَم» و حرف بعدی را، که مشدّد می‌شود, «مُدغَمٌ فیه» گویند. به روایت حفص از عاصم, ادغام سه نوع است: 1ـ متماثِلَین 2ـ متجانسَین 3ـ متقاربَین حرف نونِ ساکنه یا تنوین با توجه به حرفی که پس از آن قرار می‌گیرد, چهار حکم متفاوت پیدا می‌کند: الف) اظهار ب) ادغام ج) اقلاب د) اخفاء الف) اظهار اظهار در لغت به معنای ظاهر نمودن و در تجوید عبارت است از: اداء حرف از مخرجش بدون هیچ‌گونه دخل و تصرف. هرگاه نون ساکنه به شش حرف حلقی برسد, اظهار می‌شود. حروف حلقی عبارت‌اند از: «ء ـ ه ـ ع ـ ح ـ غ ـ خ». ب) ادغام نون ساکنه در شش حرفِ یَرمَلون ادغام می‌شود (نونْ حذف و حرف یرملون مشدّد می‌گردد). حروف یرملون عبارت‌اند از: ی ـ ر ـ م ـ ل ـ و ـ ن که در مجموع این کلمه را تشکیل داده‌اند. باید توجه کرد که ادغام نون در چهار حرف یمون همراه با غُنّه (مع الغنّه) و در دو حرف «ل ـ ر» بدون غنه است (بلا غنّه). غنّه غنّه صوتی را گویند که از فضای بینی (خیشوم) خارج شود. اصولاً دو حرف نون و میم دارای صفت ذاتی غنه هستند که در برخی موارد این صفت را در احکام متعددِ خود، به صورت ویژه بروز می‌دهند. ج) اقلاب اقلاب به معنای دگرگون کردن و تبدیل نمودن و در اصطلاح تجوید، تبدیل نون به میم را گویند. این حکم وقتی نون به ب برسد، صورت می‌گیرد؛ مثل: مِنْ بَعد ِ ß مِمْ بَعدِ. د) اخفاء این کلمه در لغت به معنای پنهان کردن و در تجوید عبارت است از: اداء حرف در حالتی بین اظهار و ادغام. اخفاء نون نزد هر حرف باید هم‌شأن آن حرف باشد؛ بدین معنا که اگر حرف مابقی از حروف استعلاء باشد, اخفاء نیز مانند آن حرف, تفخیم می‌گردد و در غیر این صورت ترقیق می‌شود. ادامه دارد.... [/TD] [/TR] [/TABLE]
