زندگی نامه صهبای قمی

[h=2][/h]

آقا محمد تقی فرزند ملا ید الله از شاعران خوش سلیقه دوره زندیه است اجدادش اهل دماوند بودند ولی صهبا در شهر قم دیده به جهان گشود . پس از پایان دوره تحصیل در قم به اصفهان رفت و فنون شعر را مانند اکثر شعرای آن دیار از میر سید علی مشتاق فرا گرفت و تخلصش نیز از آن استاد بوده است

صهبا با آذر ، هاتف معاصر و مباشر بوده و از شعرای دوره بازگشت ادبی شمرده میشد . طبعی لطیف و ذوقی سلیم داشت و بیشتر به سرودن غزل و رباعی میپرداخت
دیوان اشعارش مشتمل بر سه هزار بیت است
وفات صهبا رابه سال 1156 - 1191 هجری - در شیراز ذکر کرده اند که آرامگاه وی نیز در همان شهر است

شمع بزم اهل فکر آذر که هست محفل افروز سخن چون انوری
آنکه باشد نو عروس طبع او غیرت افزای بتان آذری
از نکو سنجیدن در های نظم هست بازار سخن را جوهری
آمدش در بر ز دور اختران دختری چون زهره در نیک اختری
کلک صهبا بهر تاریخش نوشت زهره آمد در کنار مشتری
شادم به اسیری که به کنج قفس نیست جائی که توان بردی سری پر آنجا
منشین به خلوتی که خوردی باده با رقیب چون از خودی تو بی خبر و از خدا رقیب​