یهودیت در عصر جدید

پاسخ : احکام ۶۱۳گانه تورات

[۱] برگرفته از:
A. H. R., ûCommendments, the 613‎, Encyclopaedia Judaica, v. 5, pp. 760-783.

[2]. خروج، ۲۰:۲

[۳]. تثنیه، ۶:۴

[۴]. تثنیه، ۶:۵

[۵]. تثنیه، ۶:۱۳

[۶]. خروج، ۲۳:۲۵; تثنیه، ۱۱:۱۳ (تثنیه، ۶:۱۳ و نیز ۱۳:۴]۵[)

[۷]. تثنیه، ۱۰:۲۰

[۸]. تثنیه، ۱۰:۲۰

[۹]. تثنیه، ۲۸:۹

[۱۰]. لاویان، ۲۲:۳۲

[۱۱]. تثنیه، ۶:۷

[۱۲]. تثنیه، ۶:۷

[۱۳]. تثنیه، ۶:۸

[۱۴]. تثنیه، ۶:۸

[۱۵]. اعداد، ۱۵:۳۸

[۱۶]. تثنیه، ۶:۹

[۱۷]. تثنیه، ۳۱:۱۲

[۱۸]. تثنیه، ۱۷:۱۸

[۱۹]. تثنیه، ۳۱:۱۹

[۲۰]. تثنیه، ۸:۱۰

[۲۱]. خروج، ۲۵:۸

[۲۲]. لاویان، ۱۹:۳۰

[۲۳]. اعداد، ۱۸:۴

[۲۴]. اعداد، ۱۸:۲۳

[۲۵]. خروج، ۳۰:۱۹

[۲۶]. خروج، ۲۷:۲۱

[۲۷]. اعداد، ۶:۲۳

[۲۸]. خروج، ۲۵:۳۰

[۲۹]. خروج، ۳۰:۷

[۳۰]. لاویان، ۶:۱۳ ]۶[

[۳۱]. لاویان، ۶:۱۰ ]۳[

[۳۲]. اعداد، ۵:۲

[۳۳]. لاویان، ۲۱:۸

[۳۴]. خروج، ۲۸:۲

[۳۵]. اعداد، ۷:۹

[۳۶]. خروج، ۳۰:۳۱

[۳۷]. تثنیه، ۱۸:۶ـ۸

[۳۸]. لاویان، ۲۱:۲ـ۳

[۳۹]. لاویان، ۲۱:۱۳

[۴۰]. اعداد، ۲۸:۳

[۴۱]. لاویان، ۶:۱۳ ]۲۰[

[۴۲]. اعداد، ۲۸:۹

[۴۳]. اعداد، ۲۸:۱

[۴۴]. لاویان، ۲۳:۳۶

[۴۵]. لاویان، ۲۳:۱۰

[۴۶]. اعداد، ۲۸:۲۶ـ۲۷

[۴۷]. لاویان، ۲۳:۱۷

[۴۸]. اعداد، ۲۹:۱ـ۲

[۴۹]. اعداد، ۲۹:۷ـ۸

[۵۰]. لاویان، ۱۶

[۵۱]. اعداد، ۲۹:۱۳

[۵۲]. اعداد، ۲۹:۳۶

[۵۳]. خروج، ۳۴:۲۳; تثنیه، ۱۶:۱۶

[۵۴]. خروج، ۲۳:۱۴

[۵۵]. تثنیه، ۱۶:۱۴

[۵۶]. خروج، ۱۲:۶

[۵۷]. خروج، ۱۲:۸

[۵۸]. اعداد، ۹:۱۱

[۵۹]. اعداد، ۹:۱۱

[۶۰]. اعداد، ۱۰:۱۰; اعداد، ۱۰:۹

[۶۱]. لاویان، ۲۲:۲۷

[۶۲]. لاویان، ۲۲:۲۱

[۶۳]. لاویان، ۲:۱۳

[۶۴]. لاویان، ۱:۲

[۶۵]. لاویان، ۶:۱۸ ]۲۵[

[۶۶]. لاویان، ۷:۱

[۶۷]. لاویان، ۳:۱

[۶۸]. لاویان، ۲:۱; ۶:۷ ]۱۴[

[۶۹]. لاویان، ۴:۱۳

[۷۰]. لاویان، ۴:۲۷

[۷۱]. لاویان، ۵:۱۷ـ۱۸

[۷۲]. لاویان، ۵:۱۵، ۲۱ـ۲۵ ]۶:۲ـ۶[; ۱۹:۲۰ـ۲۱

[۷۳]. لاویان، ۵:۱ـ۱۱

[۷۴]. اعداد، ۵:۶ـ۷

[۷۵]. لاویان، ۱۵:۱۳ـ۱۵

[۷۶]. لاویان، ۱۵:۲۸ـ۲۹

[۷۷]. لاویان، ۱۲:۶

[۷۸]. لاویان، ۱۴:۱۰

[۷۹]. لاویان، ۲۷:۳۲

[۸۰]. خروج، ۱۳:۲

[۸۱]. خروج، ۲۲:۲۹ ]۲۸[; اعداد، ۱۸:۱۵

[۸۲]. خروج، ۳۴:۲۰

[۸۳]. خروج، ۱۳:۱۳

[۸۴]. تثنیه، ۱۲:۵ـ۶

[۸۵]. تثنیه، ۱۲:۱۴

[۸۶]. تثنیه، ۱۲:۲۶

[۸۷]. تثنیه، ۱۲:۱۵

[۸۸]. لاویان، ۲۷:۳۳

[۸۹]. لاویان، ۶:۱۴ ]۹[

[۹۰]. خروج، ۲۹:۳۳

[۹۱]. لاویان، ۷:۱۹

[۹۲]. لاویان، ۷:۱۷

[۹۳]. اعداد، ۶:۵

[۹۴]. اعداد، ۶:۱۸

[۹۵]. تثنیه، ۲۳:۲۳ ]۲۴[

[۹۶]. اعداد، ۳۰:۲] ۳[

[۹۷]. لاویان، ۱۱:۸و۲۴

[۹۸]. لاویان، ۱۱:۲۹ـ۳۱

[۹۹]. لاویان، ۱۱:۳۴

[۱۰۰]. لاویان، ۱۵:۱۹

[۱۰۱]. لاویان، ۱۲:۲

[۱۰۲]. لاویان، ۱۳:۳

[۱۰۳]. لاویان، ۱۳:۵۱

[۱۰۴]. لاویان، ۱۴:۴۴

[۱۰۵]. لاویان، ۱۵:۲

[۱۰۶]. لاویان، ۱۵: ۱۹

[۱۰۷]. لاویان، ۱۵:۱۹

[۱۰۸]. اعداد، ۱۹: ۱۴

[۱۰۹]. اعداد، ۱۹: ۱۳، ۲۱

[۱۱۰]. لاویان، ۱۵:۱۶

[۱۱۱]. لاویان، ۱۴:۲

[۱۱۲]. لاویان، ۱۴:۹

[۱۱۳]. لاویان، ۱۳:۴۵

[۱۱۴]. اعداد، ۱۹: ۲ـ۹

[۱۱۵]. لاویان، ۲۷: ۲ـ۸

[۱۱۶]. لاویان، ۲۷: ۱۱ـ۱۲

[۱۱۷]. لاویان، ۲۷:۱۴

[۱۱۸]. لاویان، ۲۷:۱۶، ۲۲ـ۲۳

[۱۱۹]. لاویان، ۵:۱۶

[۱۲۰]. لاویان، ۱۹:۲۴

[۱۲۱]. لاویان، ۱۹:۹

[۱۲۲]. لاویان، ۱۹:۹

[۱۲۳]. تثنیه، ۲۴:۱۹

[۱۲۴]. لاویان، ۱۹:۱۰

[۱۲۵]. لاویان، ۱۹:۱۰

[۱۲۶]. خروج، ۲۳:۱۹

[۱۲۷]. تثنیه، ۱۸:۴

[۱۲۸]. لاویان، ۲۷: ۳۰; اعداد، ۱۸:۲۴

[۱۲۹]. تثنیه، ۱۴:۲۲

[۱۳۰]. اعداد، ۱۵:۲۶

[۱۳۱]. تثنیه، ۱۴:۲۸

[۱۳۲]. تثنیه، ۲۶:۱۳

[۱۳۳]. تثنیه، ۲۶:۵

[۱۳۴]. اعداد، ۱۵:۲۰

[۱۳۵]. خروج، ۲۳:۱۱

[۱۳۶]. خروج، ۳۴:۲۱

[۱۳۷]. لاویان، ۲۵:۱۰

[۱۳۸]. لاویان، ۲۵:۹

[۱۳۹]. لاویان، ۲۵:۲۴

[۱۴۰]. لاویان، ۲۵:۲۹ـ۳۰

[۱۴۱]. لاویان، ۲۵:۸

[۱۴۲]. تثنیه، ۱۵:۳

[۱۴۳]. تثنیه، ۱۵:۳

[۱۴۴]. تثنیه، ۱۸:۳

[۱۴۵]. تثنیه، ۱۸:۴

[۱۴۶]. لاویان، ۲۷:۲۱،۲۸

[۱۴۷]. تثنیه، ۱۲:۲۱

[۱۴۸]. لاویان، ۱۷:۱۳

[۱۴۹]. تثنیه، ۲۲:۷

[۱۵۰]. لاویان، ۱۱:۲

[۱۵۱]. تثنیه، ۱۴:۱۱

[۱۵۲]. لاویان، ۱۱:۲۱

[۱۵۳]. لاویان، ۱۱:۹

[۱۵۴]. خروج، ۱۲:۲; تثنیه، ۱۶:۱

[۱۵۵]. خروج، ۲۳:۱۲

[۱۵۶]. خروج، ۲۰:۸

[۱۵۷]. خروج، ۱۲:۱۵

[۱۵۸]. خروج، ۱۳:۸

[۱۵۹]. خروج، ۱۲:۱۸

[۱۶۰]. خروج، ۱۲:۱۶

[۱۶۱]. خروج، ۱۲:۱۶

[۱۶۲]. لاویان، ۲۳:۳۵

[۱۶۳]. لاویان، ۲۳

[۱۶۴]. لاویان، ۲۳:۲۴

[۱۶۵]. لاویان، ۱۶:۲۹

[۱۶۶]. لاویان، ۱۶:۲۹،۳۱

[۱۶۷]. لاویان، ۲۳:۳۵

[۱۶۸]. لاویان، ۲۳:۳۶

[۱۶۹]. لاویان، ۲۳:۴۲

[۱۷۰]. لاویان، ۲۳:۴۰

[۱۷۱]. اعداد، ۲۹:۱

[۱۷۲]. خروج، ۳۰: ۱۲ـ۱۳

[۱۷۳]. تثنیه، ۱۸:۱۵

[۱۷۴]. تثنیه، ۱۷:۱۵

[۱۷۵]. تثنیه، ۱۷:۱۱

[۱۷۶]. خروج، ۲۳:۲

[۱۷۷]. تثنیه، ۱۶:۱۸

[۱۷۸]. لاویان، ۱۹:۱۵

[۱۷۹]. لاویان، ۵:۱

[۱۸۰]. تثنیه، ۱۳:۱۴ ]۱۵[

[۱۸۱]. تثنیه، ۱۹:۱۹

[۱۸۲]. تثنیه، ۲۱:۴

[۱۸۳]. تثنیه، ۱۹:۳

[۱۸۴]. اعداد، ۳۵:۲

[۱۸۵]. تثنیه، ۲۲:۸

[۱۸۶]. تثنیه، ۱۲:۲; ۷:۵

[۱۸۷]. تثنیه، ۱۳:۱۶ ]۱۷[

[۱۸۸]. تثنیه، ۲۰:۱۷

[۱۸۹]. تثنیه، ۲۵:۱۹

[۱۹۰]. تثنیه، ۲۵:۱۷

[۱۹۱]. تثنیه، ۲۰:۱۱ـ۱۲

[۱۹۲]. تثنیه، ۲۰:۲

[۱۹۳]. تثنیه، ۲۳:۱۳ـ۱۴ ]۱۴ـ۱۵[

[۱۹۴]. تثنیه، ۲۳:۱۳ ]۱۴[

[۱۹۵]. لاویان، ۶:۴ ]۵:۲۳[

[۱۹۶]. تثنیه، ۱۵:۸; لاویان، ۲۵:۳۵ـ۳۶

[۱۹۷]. تثنیه، ۱۵:۱۴

[۱۹۸]. خروج، ۲۲: ۲۵ ]۲۴[

[۱۹۹]. تثنیه، ۲۳:۲۰ ]۲۱[

[۲۰۰]. تثنیه، ۲۴:۱۳; خروج،۲۳:۲۵

[۲۰۱]. تثنیه، ۲۴:۱۵

[۲۰۲]. تثنیه، ۲۳:۲۴ـ۲۵ ]۲۵ـ۲۶[

[۲۰۳]. خروج، ۲۳:۵

[۲۰۴]. تثنیه، ۲۲:۴

[۲۰۵]. تثنیه، ۲۲:۱; خروج، ۲۳:۴

[۲۰۶]. لاویان، ۱۹:۱۷

[۲۰۷]. لاویان، ۱۹:۱۸

[۲۰۸]. تثنیه، ۱۰:۱۹

[۲۰۹]. لاویان، ۱۹:۳۶

[۲۱۰]. لاویان، ۱۹:۲۲

[۲۱۱]. خروج، ۲۰:۱۲

[۲۱۲]. لاویان، ۱۹:۳

[۲۱۳]. پیدایش، ۱:۲۸

[۲۱۴]. تثنیه، ۲۴:۱

[۲۱۵]. تثنیه، ۲۴:۵

[۲۱۶]. پیدایش ۱۷:۱۰; لاویان، ۱۲:۳

[۲۱۷]. تثنیه، ۲۵:۵

[۲۱۸]. تثنیه، ۲۵:۹

[۲۱۹]. تثنیه، ۲۲:۲۹

[۲۲۰]. تثنیه، ۲۲:۱۸ـ۱۹

[۲۲۱]. خروج، ۲۲:۱۶ـ۲۴ ]۱۵ـ۲۳[

[۲۲۲]. تثنیه، ۲۱:۱۱

[۲۲۳]. تثنیه، ۲۴:۱

[۲۲۴]. اعداد، ۵:۱۵ـ۲۷

[۲۲۵]. تثنیه، ۲۵:۲

[۲۲۶]. اعداد، ۳۵:۲۵

[۲۲۷]. خروج، ۲۱:۲۰

[۲۲۸]. خروج، ۲۱:۱۶

[۲۲۹]. لاویان، ۲۰:۱۴

[۲۳۰]. تثنیه، ۲۲:۲۴

[۲۳۱]. تثنیه، ۲۱:۲۲

[۲۳۲]. تثنیه، ۲۱:۲۳

[۲۳۳]. خروج، ۲۱:۲

[۲۳۴]. خروج، ۲۱:۸

[۲۳۵]. خروج، ۲۱:۸

[۲۳۶]. لاویان، ۲۵:۴۶

[۲۳۷]. خروج، ۲۱:۱۸

[۲۳۸]. خروج، ۱۱:۲۸

[۲۳۹]. خروج، ۲۱:۳۲ـ۳۴

[۲۴۰]. خروج، ۲۲:۱ـ۴ ]۲۱:۳۷ـ۲۲:۳[

[۲۴۱]. خروج، ۲۲: ۵ ]۴[

[۲۴۲]. خروج، ۲۲:۶ ]۵[

[۲۴۳]. خروج، ۲۲: ۷ـ۹ ]۶ـ۸[

[۲۴۴]. خروج، ۲۲:۱۰ـ۱۳ ]۹ـ۱۲[

[۲۴۵]. خروج، ۲۲:۱۴ ]۱۳[

[۲۴۶]. لاویان، ۲۵:۱۴

[۲۴۷]. اعداد ۲۷:۸

[۲۴۸]. خروج، ۲۲: ۹] ۸[

[۲۴۹]. تثنیه، ۲۵:۱۲

[۲۵۰]. خروج، ۲۰:۳

[۲۵۱]. خروج، ۲۰:۴

[۲۵۲]. لاویان، ۱۹:۴

[۲۵۳]. خروج، ۲۰:۲۳ ]۲۰[

[۲۵۴]. خروج، ۲۰:۵

[۲۵۵]. خروج، ۲۰:۵

[۲۵۶]. لاویان، ۱۸:۲۱

[۲۵۷]. لاویان، ۱۹:۳۱

[۲۵۸]. لاویان، ۱۹:۳۱

[۲۵۹]. لاویان، ۱۹:۴

[۲۶۰]. تثنیه، ۱۶:۲۲

[۲۶۱]. لاویان، ۲۰:۹

[۲۶۲]. تثنیه، ۱۶:۲۱

[۲۶۳]. خروج، ۲۳:۱۳

[۲۶۴]. خروج، ۲۳:۱۳

[۲۶۵]. تثنیه، ۱۳:۱۱ ]۱۲[

[۲۶۶]. تثنیه، ۱۳:۸ ]۹[

[۲۶۷]. تثنیه، ۱۳:۸] ۹[

[۲۶۸]. تثنیه، ۱۳:۸ ]۹[

[۲۶۹]. تثنیه، ۱۳:۸ ]۹[

[۲۷۰]. تثنیه، ۱۳:۸ ]۹[

[۲۷۱]. تثنیه، ۷:۲۵

[۲۷۲]. تثنیه، ۱۳:۱۶ ]۱۷[

[۲۷۳]. تثنیه، ۱۳:۱۷ ]۱۸[

[۲۷۴]. تثنیه، ۷:۲۶

[۲۷۵]. تثنیه، ۱۸:۲۰

[۲۷۶]. تثنیه، ۱۸:۲۰

[۲۷۷]. تثنیه، ۱۲:۳،۳ ]۳،۴[

[۲۷۸]. تثنیه، ۱۸:۲۲

[۲۷۹]. لاویان، ۲۰:۲۳

[۲۸۰]. لاویان، ۱۹:۲۶; تثنیه، ۱۸:۱۰

[۲۸۱]. تثنیه، ۱۸:۱۰

[۲۸۲]. تثنیه، ۱۸:۱۰ـ۲۶

[۲۸۳]. تثنیه، ۱۸:۱۰ـ۱۱

[۲۸۴]. تثنیه، ۱۸:۱۰ـ۱۱

[۲۸۵]. تثنیه، ۱۸:۱۰ـ۱۱

[۲۸۶]. تثنیه، ۱۸:۱۰ـ۱۱

[۲۸۷]. تثنیه، ۱۸:۱۰ـ۱۱

[۲۸۸]. تثنیه، ۲۲:۵

[۲۸۹]. تثنیه، ۲۲:۵

[۲۹۰]. لاویان، ۱۹:۲۸

[۲۹۱]. تثنیه، ۲۲:۱۱

[۲۹۲]. لاویان، ۱۹:۲۷

[۲۹۳]. لاویان، ۱۹:۲۷

[۲۹۴]. تثنیه، ۱۶:۱; ۱۴:۱ و لاویان ۱۹:۲۸

[۲۹۵]. تثنیه، ۱۷:۱۶

[۲۹۶]. اعداد، ۱۵:۳۵

[۲۹۷]. خروج، ۲۳:۳۲; تثنیه، ۷:۲

[۲۹۸]. تثنیه، ۲۰:۱۶

[۲۹۹]. تثنیه، ۷:۲

[۳۰۰]. خروج، ۲۳:۳۳

[۳۰۱]. تثنیه، ۷:۳

[۳۰۲]. تثنیه، ۲۳:۳ ]۴[

[۳۰۳]. تثنیه، ۲۳:۷ ]۸[

[۳۰۴]. تثنیه، ۲۳:۷ ]۸[

[۳۰۵]. تثنیه، ۲۳:۶ ]۷[

[۳۰۶]. تثنیه، ۲۰:۱۹

[۳۰۷]. تثنیه، ۷:۲۱

[۳۰۸]. تثنیه، ۲۵:۱۹

[۳۰۹]. لاویان، ۲۴:۱۶

[۳۱۰]. لاویان، ۱۹:۱۲

[۳۱۱]. خروج، ۲۰:۷

[۳۱۲]. لاویان، ۲۲:۳۲

[۳۱۳]. تثنیه، ۶:۱۶

[۳۱۴]. تثنیه، ۱۲:۴

[۳۱۵]. تثنیه، ۲۱:۲۳

[۳۱۶]. اعداد، ۱۸:۵

[۳۱۷]. لاویان، ۱۶:۲

[۳۱۸]. لاویان، ۲۱:۲۳

[۳۱۹]. لاویان، ۲۱:۱۷

[۳۲۰]. لاویان، ۲۱:۱۸

[۳۲۱]. اعداد، ۱۸:۳

[۳۲۲]. لاویان، ۱۰:۹ـ۱۱

[۳۲۳]. اعداد، ۱۸:۴

[۳۲۴]. لاویان، ۲۲:۲

[۳۲۵]. لاویان، ۲۱:۶

[۳۲۶]. اعداد، ۵:۳

[۳۲۷]. تثنیه، ۲۳:۱۰ ]۱۱[

[۳۲۸]. خروج، ۲۰:۲۵ ]۲۲[

[۳۲۹]. خروج، ۲۰:۲۶ ]۲۳[

[۳۳۰]. لاویان، ۶:۱۳ ]۶[

[۳۳۱]. خروج، ۳۰:۹

[۳۳۲]. خروج، ۳۰:۳۲

[۳۳۳]. خروج، ۳۰:۳۲

[۳۳۴]. خروج، ۳۰:۳۷

[۳۳۵]. خروج، ۲۵:۱۵

[۳۳۶]. خروج، ۲۸:۲۸

[۳۳۷]. خروج، ۲۸:۳۲

[۳۳۸]. تثنیه، ۱۲:۱۳

[۳۳۹]. لاویان، ۱۷:۳ـ۴

[۳۴۰]. لاویان، ۲۲:۲۰

[۳۴۱]. لاویان، ۲۲:۲۲

[۳۴۲]. لاویان، ۲۲:۲۴

[۳۴۳]. لاویان، ۲۲:۲۲

[۳۴۴]. تثنیه، ۱۷:۱

[۳۴۵]. لاویان، ۲۲:۲۵

[۳۴۶]. لاویان، ۲۲:۲۱

[۳۴۷]. لاویان، ۲:۱۱

[۳۴۸]. لاویان، ۲:۱۳

[۳۴۹]. تثنیه، ۲۳:۱۸] ۱۹[

[۳۵۰]. لاویان، ۲۲:۲۸

[۳۵۱]. لاویان، ۵:۱۱

[۳۵۲]. لاویان، ۵:۱۱

[۳۵۳]. اعداد، ۵:۱۵

[۳۵۴]. اعداد، ۵:۱۵

[۳۵۵]. لاویان، ۲۷:۱۰

[۳۵۶]. لاویان، ۲۷:۲۶

[۳۵۷]. اعداد، ۱۸:۱۷

[۳۵۸]. لاویان، ۲۷:۳۳

[۳۵۹]. لاویان، ۲۷:۲۸

[۳۶۰]. لاویان، ۲۷:۲۸

[۳۶۱]. لاویان، ۵:۸

[۳۶۲]. تثنیه، ۱۵:۱۹

[۳۶۳]. تثنیه، ۱۵:۱۹

[۳۶۴]. خروج، ۳۴:۲۵

[۳۶۵]. خروج، ۲۳:۱۰

[۳۶۶]. خروج، ۱۲:۱۰

[۳۶۷]. تثنیه، ۱۶:۴

[۳۶۸]. اعداد، ۹:۱۳

[۳۶۹]. لاویان، ۲۲:۳۰

[۳۷۰]. خروج، ۱۲:۴۶

[۳۷۱]. اعداد، ۹:۱۲

[۳۷۲]. خروج، ۱۲:۴۶

[۳۷۳]. لاویان، ۶:۱۷ ]۱۰[

[۳۷۴]. خروج، ۱۲:۹

[۳۷۵]. خروج، ۱۲:۴۵

[۳۷۶]. خروج، ۱۲:۴۸

[۳۷۷]. خروج، ۱۲:۴۳

[۳۷۸]. لاویان، ۴:۱۲

[۳۷۹]. لاویان، ۷:۱۹

[۳۸۰]. لاویان، ۱۹:۶ـ۸

[۳۸۱]. لاویان، ۷:۱۸

[۳۸۲]. لاویان، ۲۲:۱۰

[۳۸۳]. لاویان، ۲۲:۱۰

[۳۸۴]. لاویان، ۲۲:۱۰

[۳۸۵]. لاویان، ۲۲:۴

[۳۸۶]. لاویان، ۲۲:۱۲

[۳۸۷]. لاویان، ۶:۲۳ ]۱۶[

[۳۸۸]. لاویان، ۶:۳۰ ]۲۳[

[۳۸۹]. تثنیه، ۱۴:۳

[۳۹۰]. تثنیه، ۱۲:۱۷

[۳۹۱]. تثنیه، ۱۲:۱۷

[۳۹۲]. تثنیه، ۱۲:۱۷

[۳۹۳]. تثنیه، ۱۲:۱۷

[۳۹۴]. تثنیه، ۱۲:۱۷

[۳۹۵]. تثنیه، ۱۲:۱۷

[۳۹۶]. تثنیه، ۱۲:۱۷

[۳۹۷]. تثنیه، ۱۲:۱۷

[۳۹۸]. خروج، ۲۹:۳۳

[۳۹۹]. تثنیه، ۲۶:۱۴

[۴۰۰]. تثنیه، ۲۶:۱۴

[۴۰۱]. تثنیه، ۲۶:۱۴

[۴۰۲]. لاویان، ۲۲:۱۵

[۴۰۳]. خروج، ۲۲:۲۹ ]۲۸[

[۴۰۴]. تثنیه، ۲۳:۲۱ ]۲۲[

[۴۰۵]. خروج، ۲۳:۱۵

[۴۰۶]. اعداد، ۳۰:۲ ]۳[

[۴۰۷]. لاویان، ۲۱:۷

[۴۰۸]. لاویان، ۲۱:۷

[۴۰۹]. لاویان، ۲۱:۷

[۴۱۰]. لاویان، ۲۱:۱۴

[۴۱۱]. لاویان، ۲۱:۱۵

[۴۱۲]. لاویان، ۱۰:۶

[۴۱۳]. لاویان، ۱۰:۶

[۴۱۴]. لاویان، ۱۰:۷

[۴۱۵]. لاویان، ۲۱:۱

[۴۱۶]. لاویان، ۲۱:۱۱

[۴۱۷]. لاویان، ۲۱:۱۱

[۴۱۸]. تثنیه، ۱۸:۱

[۴۱۹]. تثنیه، ۱۸:۱

[۴۲۰]. تثنیه، ۱۴:۱

[۴۲۱]. تثنیه، ۱۴:۷

[۴۲۲]. لاویان، ۱۱:۱۱

[۴۲۳]. لاویان، ۱۱:۱۳

[۴۲۴]. تثنیه، ۱۴:۱۹

[۴۲۵]. لاویان، ۱۱:۴۱

[۴۲۶]. لاویان، ۱۱:۴۴

[۴۲۷]. لاویان، ۱۱:۴۲

[۴۲۸]. لاویان، ۱۱:۴۳

[۴۲۹]. تثنیه، ۱۴:۲۱

[۴۳۰]. خروج، ۲۲:۳۱] ۳۰[

[۴۳۱]. تثنیه، ۱۲:۲۳

[۴۳۲]. پیدایش، ۳۲:۳۲ ]۳۳[

[۴۳۳]. لاویان، ۷:۲۶

[۴۳۴]. لاویان، ۷:۲۳

[۴۳۵]. خروج، ۲۳:۱۹

[۴۳۶]. خروج، ۳۴:۲۶

[۴۳۷]. خروج، ۲۱:۲۸

[۴۳۸]. لاویان، ۲۳:۱۴

[۴۳۹]. لاویان، ۲۳:۱۴

[۴۴۰]. لاویان، ۲۳:۱۴

[۴۴۱]. لاویان، ۱۹:۲۳

[۴۴۲]. تثنیه، ۲۲:۹

[۴۴۳]. تثنیه، ۳۲:۳۸

[۴۴۴]. لاویان، ۱۹:۲۶; تثنیه، ۲۱:۲۰

[۴۴۵]. لاویان، ۲۳:۲۹

[۴۴۶]. خروج، ۱۳:۳

[۴۴۷]. خروج، ۱۳:۲۰

[۴۴۸]. تثنیه، ۱۶:۳

[۴۴۹]. خروج، ۱۳:۷

[۴۵۰]. خروج، ۱۲:۱۹

[۴۵۱]. اعداد، ۶:۳

[۴۵۲]. اعداد، ۶:۳

[۴۵۳]. اعداد، ۶:۳

[۴۵۴]. اعداد، ۶:۴

[۴۵۵]. اعداد، ۶:۴

[۴۵۶]. اعداد، ۶:۷

[۴۵۷]. لاویان، ۲۱:۱۱

[۴۵۸]. اعداد، ۶:۵

[۴۵۹]. لاویان، ۲۳:۲۲

[۴۶۰]. لاویان، ۱۹:۹

[۴۶۱]. لاویان، ۱۹:۱۰

[۴۶۲]. لاویان، ۱۹:۱۰

[۴۶۳]. تثنیه، ۲۴:۱۹

[۴۶۴]. لاویان، ۱۹:۱۹

[۴۶۵]. تثنیه، ۲۲:۹

[۴۶۶]. لاویان، ۱۹:۹

[۴۶۷]. تثنیه، ۲۲:۱۰

[۴۶۸]. تثنیه، ۲۵:۴

[۴۶۹]. لاویان، ۲۵:۴

[۴۷۰]. لاویان، ۲۵:۴

[۴۷۱]. لاویان، ۲۵:۵

[۴۷۲]. لاویان، ۲۵:۵

[۴۷۳]. لاویان، ۲۵:۱۱

[۴۷۴]. لاویان، ۲۵:۱۱

[۴۷۵]. لاویان، ۲۵:۱۱

[۴۷۶]. لاویان، ۲۵:۲۳

[۴۷۷]. لاویان، ۲۵:۲۳

[۴۷۸]. تثنیه، ۱۲:۱۹

[۴۷۹]. تثنیه، ۱۵:۲

[۴۸۰]. تثنیه، ۱۵:۹

[۴۸۱]. تثنیه، ۱۵:۷

[۴۸۲]. تثنیه، ۱۵:۱۳

[۴۸۳]. خروج، ۲۲:۲۵ ]۲۴[

[۴۸۴]. لاویان، ۲۵:۳۷

[۴۸۵]. تثنیه، ۲۳:۱۹ ]۲۰[

[۴۸۶]. خروج، ۲۲:۲۵ ]۲۴[

[۴۸۷]. لاویان، ۱۹:۱۳

[۴۸۸]. تثنیه، ۲۴:۱۰

[۴۸۹]. تثنیه، ۲۴:۱۲

[۴۹۰]. تثنیه، ۲۴:۱۷

[۴۹۱]. تثنیه، ۲۴:۶

[۴۹۲]. خروج، ۲۰:۱۴ ]۱۳[

[۴۹۳]. لاویان، ۱۹:۱۱

[۴۹۴]. لاویان، ۱۹:۱۳

[۴۹۵]. تثنیه، ۱۹:۱۴

[۴۹۶]. لاویان، ۱۹:۱۳

[۴۹۷]. لاویان، ۱۹:۱۱

[۴۹۸]. لاویان، ۱۹:۱۱

[۴۹۹]. لاویان، ۲۵:۱۴

[۵۰۰]. لاویان، ۲۵:۱۷

[۵۰۱]. خروج، ۲۲:۲۱ ]۲۰[

[۵۰۲]. خروج، ۲۲:۲۱ ]۲۰[

[۵۰۳]. تثنیه، ۲۳:۱۵ ]۱۶[

[۵۰۴]. تثنیه، ۲۳:۱۶ ]۱۷[

[۵۰۵]. خروج، ۲۲:۲۲ ]۲۱[

[۵۰۶]. لاویان، ۲۵:۳۹

[۵۰۷]. لاویان، ۲۵:۴۲

[۵۰۸]. لاویان، ۲۵:۴۳

[۵۰۹]. لاویان، ۲۵:۵۳

[۵۱۰]. خروج، ۲۱:۸

[۵۱۱]. خروج، ۲۱:۱۰

[۵۱۲]. تثنیه، ۲۱:۱۴

[۵۱۳]. تثنیه، ۲۱:۱۴

[۵۱۴]. خروج، ۲۰:۲۰ ]۱۷[

[۵۱۵]. تثنیه، ۵:۲۱ ]۱۸[

[۵۱۶]. تثنیه، ۲۳:۲۵ ]۲۶[

[۵۱۷]. تثنیه، ۲۳:۲۴ ]۲۵[

[۵۱۸]. تثنیه، ۲۲:۳

[۵۱۹]. خروج، ۲۳:۵

[۵۲۰]. لاویان، ۱۹:۳۵

[۵۲۱]. تثنیه، ۲۵:۱۳

[۵۲۲]. لاویان، ۱۹:۱۵

[۵۲۳]. خروج، ۲۳:۸

[۵۲۴]. لاویان، ۱۹:۱۵

[۵۲۵]. تثنیه، ۱:۱۷

[۵۲۶]. لاویان، ۱۹:۱۵; خروج، ۲۳:۳

[۵۲۷]. خروج، ۲۳:۶

[۵۲۸]. تثنیه، ۱۹:۱۳

[۵۲۹]. تثنیه، ۲۴:۱۷

[۵۳۰]. خروج، ۲۳:۱

[۵۳۱]. خروج، ۲۳:۲

[۵۳۲]. خروج، ۲۳:۲

[۵۳۳]. تثنیه، ۱:۱۷

[۵۳۴]. خروج، ۲۰:۱۶ ]۱۳[

[۵۳۵]. خروج، ۲۳:۱

[۵۳۶]. تثنیه، ۲۴:۱۶

[۵۳۷]. تثنیه، ۱۹:۱۵

[۵۳۸]. خروج، ۲۰:۱۳

[۵۳۹]. خروج، ۲۳:۷

[۵۴۰]. اعداد، ۳۵:۳۰

[۵۴۱]. اعداد، ۳۵:۱۲

[۵۴۲]. تثنیه، ۲۵:۱۲

[۵۴۳]. تثنیه، ۲۲:۲۶

[۵۴۴]. اعداد، ۳۵:۳۱

[۵۴۵]. اعداد، ۳۵:۳۲

[۵۴۶]. لاویان، ۱۹:۱۶

[۵۴۷]. تثنیه، ۲۲:۸

[۵۴۸]. لاویان، ۱۹:۱۴

[۵۴۹]. تثنیه، ۲۵:۲ـ۳

[۵۵۰]. لاویان، ۱۹:۱۶

[۵۵۱]. لاویان، ۱۹:۱۷

[۵۵۲]. لاویان، ۱۹:۱۷

[۵۵۳]. لاویان، ۱۹:۱۸

[۵۵۴]. لاویان، ۱۹:۱۸

[۵۵۵]. تثنیه، ۲۲:۶

[۵۵۶]. لاویان، ۱۳:۳۳

[۵۵۷]. تثنیه، ۲۴:۸

[۵۵۸]. تثنیه، ۲۱:۴

[۵۵۹]. خروج، ۲۲:۱۸ ]۱۷[

[۵۶۰]. تثنیه، ۲۴:۵

[۵۶۱]. تثنیه، ۱۷:۱۱

[۵۶۲]. تثنیه، ۱۲:۳۲ ]۱۳:۱[

[۵۶۳]. تثنیه، ۱۲:۳۲ ]۱۳:۱[

[۵۶۴]. خروج، ۲۲:۲۸ ]۲۷[

[۵۶۵]. خروج، ۲۲:۲۸ ]۲۷[

[۵۶۶]. لاویان، ۱۹:۱۴

[۵۶۷]. خروج، ۲۱:۱۷

[۵۶۸]. خروج، ۲۱:۱۵

[۵۶۹]. خروج، ۲۰:۱۰

[۵۷۰]. خروج، ۱۶:۲۹

[۵۷۱]. خروج، ۳۵:۳

[۵۷۲]. خروج، ۱۲:۱۶

[۵۷۳]. خروج، ۱۲:۱۶

[۵۷۴]. لاویان، ۲۳:۲۱

[۵۷۵]. لاویان، ۲۳:۲۵

[۵۷۶]. لاویان، ۲۳:۳۵

[۵۷۷]. لاویان، ۲۳:۳۶

[۵۷۸]. لاویان، ۲۳:۲۸

[۵۷۹]. لاویان، ۱۸:۷

[۵۸۰]. لاویان، ۱۸:۸

[۵۸۱]. لاویان، ۱۸:۹

[۵۸۲]. لاویان، ۱۸:۱۱

[۵۸۳]. لاویان، ۱۸:۱۰

[۵۸۴]. لاویان، ۱۸:۱۰

[۵۸۵]. لاویان، ۱۸:۱۰

[۵۸۶]. لاویان، ۱۸:۱۷

[۵۸۷]. لاویان، ۱۸:۱۷

[۵۸۸]. لاویان، ۱۸:۱۷

[۵۸۹]. لاویان، ۱۸:۱۲

[۵۹۰]. لاویان، ۱۸:۱۳

[۵۹۱]. لاویان، ۱۸:۱۴

[۵۹۲]. لاویان، ۱۸:۱۵

[۵۹۳]. لاویان، ۱۸:۱۶

[۵۹۴]. لاویان، ۱۸:۱۸

[۵۹۵]. لاویان، ۱۸:۱۹

[۵۹۶]. لاویان، ۱۸:۲۰

[۵۹۷]. لاویان، ۱۸:۲۳

[۵۹۸]. لاویان، ۱۸:۲۳

[۵۹۹]. لاویان، ۱۸:۲۲

[۶۰۰]. لاویان، ۱۸:۷

[۶۰۱]. لاویان، ۱۸:۱۴

[۶۰۲]. لاویان، ۱۸:۶

[۶۰۳]. تثنیه، ۲۳:۲ ]۳[

[۶۰۴]. تثنیه، ۲۳:۱۷ ]۱۸[

[۶۰۵]. تثنیه، ۲۴:۴

[۶۰۶]. تثنیه، ۲۵:۵

[۶۰۷]. تثنیه، ۲۲:۲۹

[۶۰۸]. تثنیه، ۲۲:۱۹

[۶۰۹]. تثنیه، ۲۳:۱ ]۲[

[۶۱۰]. لاویان، ۲۲:۲۴

[۶۱۱]. تثنیه، ۱۷:۱۵

[۶۱۲]. تثنیه، ۱۷:۱۶

[۶۱۳]. تثنیه، ۱۷:۱۷

[۶۱۴]. تثنیه، ۱۷:۱۷

 

یهودیان


پیدایی پادشاه بزرگی در سرزمین بابل یعنی نبوکد نصر یکم(۱۱۴۶-۱۱۲۳ ق م)با کناره گیری عیلام در زمان هوته لودش اینشوشیناک (۱۱۴۰-۱۱۵۰ ق م ) از شرکت فعال در فعالیت های بین المللی به مدت ۳۰۰ سال همراه بود.این حقیقت که بابل از ایام فرمانروایی نبوکد نصر یکم به داشتن برج و بارو شهرت داشت به روشنی به اوضاع سیاسی و احتیاط بابل از همسایگان غربیش اشاره می کند.کتیبه ای که از آشوب در این ایام نام می برد به مرنپتح ۱۲۱۴-۱۲۲۴ق م ،فرعون مصر تعلق دارد.او در پنجمین سال سلطنتش به سرزمین کنعان تاخت و در کتیبه خود چنین نوشت: شاهان مغلوب شدند و گفتند سلام…/نحنو ویران شد/سرزمین هتی ها آرام گرفت/کنعان به یغما رفت و شر بر سر آن فروریخت/اسراییل غمگین شد…/فلسطین بیوه زنی برای مصر شد/همه سرزمین ها متحد شدند و آرامش بر همه حکمفرما شد/هر که آشوبگر بود در بند مرنپتح شاه در آمد. کنعان(درزبان فینیقی به معنای تجار پشم قرمز)، سرزمینی است بسیار کهن که پیشینه فرهنگ در آن به دوازده هزار سال پیش از میلاد می‌رسد. کهن‌ترین بقایای زندگی روستایی به دست آمده در آن به پنج هزار سال پیش از میلاد تعلق دارد. سرزمین کنعان در سال ۱۴۶۹ پیش از میلاد، در زمان فرعون توتمسیس سوم (۱۴۹۰-۱۴۳۶)، بنیانگذار امپراتوری مصر، به تصرف این دولت درآمد.از سده پانزدهم پیش از میلاد در کتیبه‌های مصری نام “کنعان” به ثبت رسیده است

.​

نمونه الفبای فینیقی که زبانشناسان خط عبری را برگرفته از آن می دانند. در سال ۱۱۵۰ پیش از میلاد سلطه مصر بر سرزمین کنعان پایان یافت و در حوالی سال ۱۰۲۹ ساختار سیاسی طوایف عبرانی به دست شائول (طالوت)، از طایفه بنیامین، به صورت دولت درآمد. و ۲۴ سال (تا سال ۱۰۰۴) سلطنت کرد. سپس، داوود، از قبیله یهودا و کوچکترین پسر یسه،به سلطنت رسید. تنها منبع شناخت تاریخنگاری جدید از داوود روایات عهد عتیق است. طبق این روایات، دوران داوود معاصر است با اقتدار بیست و یکمین سلسله فراعنه مصر (۱۰۷۵-۶۶۴ پیش از میلاد) به ‏ویژه پسوسنس اول (۱۰۴۴-۹۹۴). در اواخر هزاره دوم پیش از میلاد، مهاجرینی جدید به سرزمین کنعان پای نهادند که در اسناد رامسس سوم، فرعون مصر (۱۱۹۸-۱۱۶۶)، «مردم دریاها» نامیده می‌شوند. آنان سکنه دریانورد جزایر دریای اژه، میان ترکیه و یونان، بودند. این قوم، پس از جنگ‏های سخت با کنعانی‏ها و عبرانی‏ها سرانجام سلطه خود را بر بخشی از سواحل سرزمین کنعان مستقر ساخت. داستان سامسون و دلیله و نیز جنگ‏های داوود و جالوت، سردار فلسطینی، به این دوران تعلق دارد. داوود سرانجام توانست سرزمین بنی‌اسرائیل را از سلطه مهاجرین اژه‌ای برهاند. از این زمان مهاجرین اژه‌ای تنها در حاشیه دریا سرزمینی کوچک در اختیار داشتند. بندر غزه کانون اصلی فلسطینی‌ها بود. طبق اسطوره‌های یهودی، پس از داوود، پسرش سلیمان به سلطنت رسید. و طبق همین اسطوره‌‌ها در زمان سلیمان (۹۶۵-۹۲۸) بنی‌اسرائیل به اوج شکوه و شوکت خود رسید. “برای او هرچه می خواست از نمازخانه ها و تندیسها و جام هایی مانند آبگیر و دیگ های چسبیده به زمین می ساختند…سوره سبا ،آیه ۱۳ در دوران سلطنت سلیمان، قبایل کنعانی ساکن سرزمین‏های بنی‌اسرائیل بتدریج با قبایل فلسطینی وعبرانی }عبری کلمه ای است عربی به معنی گذری)عبر=گذر(و به آن قومی اطلاق می شود که از رود نیل گذر کرد.(برداشت از کامنت حق و صبر-نویسنده :بی نام –پنج شنبه ۲۸/۹/۱۳۸۷-ساعت ۲۰:۱۲)} آمیخته شدند. پس از مرگ سلیمان ،افراییم از خاندان یوسف بر اشرافیت یهود شورش کردند و دو دولت افراییم و یهود پا به عرصه وجود گذاشت.دولت یهود به همراه فلسطینی ها در سرزمین جنوب و افراییم+آرامی های سوریه +کنعانی های صور و صیدا در سرزمین های شمالی مستقر شدند(۹۰۷-۹۲۸ ق م). دولت افراییم به دست آشور سقوط کرد و سامریه پایتخت آن به اشغال آشوری ها درآمد(۷۲۰-۹۲۸ ق م) تاریخ علمی اسراییل از حکومت بیت عمری سومین سلسله افراییم شروع می شود(۸۸۲-۸۴۲ ق م) در سال های ۷۹۸-۹۸۴ ق م ایزابل ملکه یهودی اسراییل به رواج گوساله پرستی (بعل پرستی) مبادرت ورزید.الیاس از طایفه شعیب اهل قین منطقه دروزی نشین شمال سوریه که از یکتا پرستان بودند قیام کرد .(صافات ۱۲۳-۱۳۲)در کتیبه سلمانصر سوم ۸۲۵-۸۶۰ ق م در موزه بریتانیا «ییهو از خاندان عمری» را نشان می‌دهد.(کشف سر اوستن هنری لایارد در نیمرود (شمال عراق)، ۱۸۴۶ در لوح استوانه‌ای ادد‌نیرری سوم،پادشاه آشور (۸۱۰-۷۸۳)، از شاه افرائیم با عنوان «شاه سامریه» یاد شده است. از سال ۷۳۴ در لوح استوانه‌ای امپراتور آشور برای نخستین بار نام دولت یهود پدیدار می‌شود و تیگلت‌پیلسر از آنان به عنوان خراج گزار خود نام می‌برد. در سال ۷۳۲ ق م با خیانت یهود دولت آرامی دمشق سقوط کرد.در سال ۷۲۰ ق م دولت افراییم توسط سارگن دوم آشوری۷۲۱-۷۰۵ ق م سقوط کر
د .اسباط ۱۲ گانه به آشور،مصر،فتروس،حبش،عیلام،شنعار،حمات و جزیره های دریا کوچیدند.در۵۹۸-۵۳۹ ق م گروهی از بزرگان عبرانی به بابل تبعید شدند و به یهودی شهرت یافتند.
.یک روایت یونانی می گوید هنگامی که نبوکدنصردوم(۵۶۲-۶۰۴ ق م)سفری را آغاز کرد که طی آن یوهاکین پادشاه اورشلیم را در ۵۹۷ ق م به اسارت در آورد از آستیبارس (هوخشتره)پادشاه ماد یاری خواست .
منابع: -«آغاز و پایان بنی‌اسرائیل: سیری در تاریخ و اندیشه سیاسی یهود»-عبدالله شهبازی-۱۳۷۷ -ایران در سپیده دم تاریخ ،نوشته جورج کامرون،ترجمه حسن انوشه-۱۳۷۴

 

آيا دين يهود و يهوديان، ظهور منجى آخرالزمان را قبول دارند؟

درباره دین یهود

در كتاب تورات و ملحقات آن، بشارات زيادى درباره آمدن موعود و ظهور مصلحى جهانى در آخرالزمان آمده است كه به قسمتى از آن اشاره مىشود:

الف: بشارت ظهور در زبور داوود
در بيش از 35 بخش از مزامير صد و پنجاه گانه، نويد ظهور آن موعود امم و منجى عالم موجود است:
زيرا كه شريران منقطع مىشوند؛ امّا متوكلان به خداوند، وارث زمين خواهند بود، چون كه بازوهاى شريران شكسته مىشود و خداوند، صديقان را تكيه گاه است. خداوند، روزهاى صالحان را مي‌داند و ميراث ايشان ابدى خواهد بود. صديقان، وارث زمين شده، ابداً در آن ساكن خواهند شد، امّا عاصيان، عاقبت، مستأصل و عاقبت، شريران، منقطع خواهند شد.()
از دريا تا دريا و از نهر تا به اقصا زمين، سلطنت خواهد كر
تمامى ملوك، با او كرنش خواهند كرد و تمامى امم او را بندگى خواهند كرد، زيرا، فقير را وقتى كه فرياد مىكند و مسكين كه نصرت كننده ندارد، خلاصى خواهد داد. و به ذليل و محتاج، ترحم خواهد فرمود و جانهاى مسكينان را نجات خواهد داد.
قومها را به انصاف داورى خواهد كرد. آسمان شادى كند و زمين مسرور گردد.

ب: بشارت ظهور در كتاب اشعياى نبى
در بخشى از كتاب، خداوند، قريب الوقوع بودن تحقّق عدالت خويش را وعده مي‌دهد و مؤمنان را به اجراى عدالت فرا مىخواند و مىگويد: انصاف را نگاه بداريد، عدالت را جارى كنيد، زيرا كه آمدن نجات من و منكشف شدن عدالت من، نزديك است.
آن گاه، انصاف، در بيابان، ساكن خواهد شد و عدالت، در بوستان مقيم خواهد گرديد و عمل عدالت سلامتى و نتيجه عدالت، آرامى و اطمينان خاطر خواهد بود تا ابدالآباد. و قوم من، در مسكن، سلامتى و در مساكن مطمئن و در
منزلهاى آرامى، ساكن خواهند شد.

ج: بشارت ظهور در كتاب زكرياى نبى
در آن روز، يهوه(خدا) بر تمامى زمين پادشاه خواهد بود و در آن روز، يهوه واحد خواهد بود و اسم او واحد.

د: بشارت ظهور در كتاب دانيال نبى
امير عظيمى كه براى پسران قوم تو ايستاده، خواهد برخاست و چنان زمان تنگى خواهد شد كه از حينى كه امتى به وجود آمده است تا امروز، نبوده و در آن زمان، هر يك از قوم تو كه در دفتر مكتوب ياد شود، رستگار خواهد شد و بسيارى از آنانى كه در خاك زمين خوابيده‌اند، بيدار خواهند شد، امّا اينان به جهت حيات جاودانى و آنان به جهت خجالت و حقارت جاودانى. و حكيمان، مثل روشنايى افلاك خواهند درخشيد و آنانى كه بسيارى را به راه عدالت رهبرى مىكنند، مانند ستارگان خواهند بود تا ابد الآباد. امّا تو اى دانيال! كلام را مخفى دار و كتاب را تا زمان آخر، مهر كن. بسيارى به سرعت تردد خواهند كرد و علم افزوده خواهد گرديد خوشا به حال آن كه انتظار كشد!()

ه: بشارت ظهور در كتاب حبقوق نبى
اگر چه تأخير نمايد، برايش منتظر باش، زيرا كه البته خواهد آمد و درنگ نخواهد كرد، بلكه جميع امتها را نزد خود جمع مىكند.​

 

یهودی واقعی کیست

چه كسي يهودي است؟ هنوز براي اين سوال جواب مشخصي پيدا نشده است.


داشتن خون يهودي، نژاد، گرويدن به دين يهود و انجام مناسك مذهبي، همه پاسخ هايي هستند كه تا كنون مطرح شده اند؛ اما پس از گذشت نسل ها، هنوز تعريف واضحي از اينكه چه كسي يهودي است وجود ندارد.

در اسرائيل، اين بلا تكليفي موجب شده حدود ۲۵۰ هزار نفر كه خود را يهودي مي دانند، نتوانند از حقوق كامل بهره مند شوند.

اين گروه، يهوديان شوروي سابق هستند كه قرن گذشته، در گروههاي بزرگ، به اسرائيل مهاجرت كردند.

آنها كه خود را يهودي مي پنداشتند به اسرائيل مهاجرت كردند، اما هنگامي كه مي خواستند ازدواج كنند يا قرار بود در موقوفات يهوديان دفن شوند، خاخام هاي ارشد، اعلام كردند كه آن ها را يهودي نمي دانند.

دلهره

ريوكا، هنگامي كه دختر كوچكي بود به همراه خانواده اش از شوروي سابق به اسرائيل مهاجرت كرد. او اكنون عاشق يهودي جواني شده و خيال دارند با هم ازدواج كنند.

هنگامي كه براي مراسم عروسي به كنيسه رفتند، ريوكا دلهره داشت كه خاخام او را به عنوان يك يهودي قبول نكند و مي ترسيد كه از انجام عروسيش جلوگيري شود.

ريوكا مي گويد:"مادرم يهودي است. مادر بزرگم و مادرش هم يهودي بوده اند. به چه حقي در مورد يهودي بودن مردم نظر مي دهند؟ آيا اسرائيل وطن همه يهوديان جهان نيست؟"

اسرائيل با قاطعيت خود را به عنوان وطن يهوديان جهان معرفي مي كند. اما آنها كه به موطن خود مي روند درمي يابند كه نسبت به يهودي بودنشان با ترديد نگاه مي شود.

به ريوكا گفته اند كه يا بايد مدارك كامل دال بر يهودي بودنش، شامل عكسي از جده اش، ارائه كند يا اينكه مراسم گرويدن به دين يهود را به جا آورد.

قول براي حل مشكل


براي گرويدن به دين يهود، بايد ۱۸ ماه مثل يك يهودي ارتودوكس زندگي كرد



او بايد در اين مدت غذاي حلال يهودي(كوشر) بخورد، نجيبانه لباس بپوشد و مراسم سبت (شبات) را كاملا به جا آورد. (يعني از غروب جمعه تا غروب شنبه كار نكند، مسافرت نرود، به قلم و مداد دست نزند و حتي از برق هم استفاده نكند.)

حزب "اسرائيل، خانه ما"، كه در بين مهاجران شوروي سابق از حمايت زيادي برخوردار است، در انتخابات سال گذشته اسرائيل به راي دهندگان قول داد كه اين مشكل را حل كند.

ديويد روتم، نماينده اين حزب در پارلمان، به دنبال تصويب طرحي است كه به خاخام هاي پايين رتبه هم اختيار انجام مراسم گرويدن به دين يهود را مي دهد.

او اميدوار است كه با تصويب اين طرح، گرويدن به دين يهود آسان تر شود.

ديود روتم مي گويد: "حدود ۴۰۰ هزار نفر با اين مشكل مواجهند. آن ها خود را يهودي مي دانند و به اين عنوان به اسرائيل آمده اند، ولي طبق قوانين يهوديت، يهودي به حساب نمي آيند."

و ادامه مي دهد:" اين گروه، شهروند اسرائيل هستند، به ارتش مي پيوندند و به اقتصاد كشور كمك مي كنند. سعي من اين است كه يهودي شدن را برايشان آسان كنم."

خوشحالي خاخام هاي ارتودوكس

حزب اسرائيل، خانه ما ، عضو دولت ائتلافي اسرائيل است و براي تصويب اين طرح، به حمايت احزاب تندروي بنياد گرا در دولت چشم دوخته است.

شرط احزاب بنيادگراي تندرو براي راي مثبت به اين طرح، واگذاري اختيار تصميم گيري در مورد گرويدن افراد به دين يهود به بالاترين مرجع مذهبي يهوديان ارتودوكس است.

در صورت تصويب اين طرح، براي اولين بار حق تصميم گيري در مورد يهودي بودن يا نبودن افراد، به طور قانوني به خاخام هاي ارشد واگذار مي شود.

اين مساله موجب ايجاد هراس براي جامعه بزرگ يهوديان خارج از اسرائيل، خصوصا يهوديان صاحب نفوذ ساكن آمريكا كه نيمي از جمعيت يهودي جهان را تشكيل مي دهند، شده است. از نظر آنان، موارد شمول اين قانون نا محدود است و تصميم گيري در مورد تولد، ازدواج و مرگ يهوديان و اعلام يهودي بودن افراد به گروه كوچكي از خاخام هاي بنيادگراي تندرو در اسرائيل سپرده خواهد شد.

در صورت تصويب اين قانون و فقط با يك امضا، خاخام هاي جوامع يهودي خارج از اسرائيل، تمام اختيارات مذهبي شان را از دست خواهند داد.

عبور از خطوط ممنوعه

جري سيلورمن، رئيس اتحاديه يهوديان، كه نمايندگي يهوديان آمريكا را بر عهده دارد مي گويد: "اين قانون بسيار تفرقه اندازانه و عبور از خطوط ممنوعه است. ما در برابر وقوع اين اتفاق و تصويب اين قانون ساكت نخواهيم نشست."


بنيامين نتانياهو، نخست وزير اسرائيل، اعلام كرده كه با چنين طرحي مخالف است

او و ساير يهوديان بيرون از اسرائيل، شديدا سرگرم مذاكره با دولت اسرائيل و اعلام خطر در مورد عواقب اجرايي شدن اين قانون هستند.

بنيامين نتانياهو، نخست وزير اسرائيل، اعلام كرده كه با اين قانون مخالف است و سعي خواهد كرد جلوي آن را بگيرد؛ اما مساله اينجاست كه خود او در دولت ائتلافي به حمايت حزب اسرائيل، خانه ما نيازمند است.

نكته اي كه جري سيلورمن و ديگران به آن اشاره مي كنند اين است كه وقتي يهوديان مورد ظلم بودند، همه يهوديان جهان، بنيادگرا و غير بنيادگرا، براي حمايت و كمك بسيج شده بودند.

در هنگام نياز به حمايت، بد ترين كار براي اسرائيل، از خود راندن و بيگانه خواندن دوستان است.

آقاي سيلورمن مي گويد: " الان، خصوصا در آمريكا، نبايد پراكنده شويم. ما مي خواهيم با تمام توان از دولت اسرائيل حمايت كنيم، اما تصويب اين طرح، تفرقه هاي اساسي ايجاد خواهد كرد."

**( طرح ذكر شده در اين مطلب به دليل مخالفت شديد يهوديان مقيم خارج از آمريكا براي شش ماه مسكوت مانده تا در باره آن مذاكرات بيشتري انجام شود.) ​

 

قبر حضرت یوسف(ع) در نزدیکی شهر نابلس فلسطین

حضرت يوسف ـ عليه السلام ـ به قدري محبوبيت اجتماعي پيدا کرده و عزّت فوق العاده‎اي نزد مردم مصر داشت که پس از فوتش بر سر محل به خاک سپاريش نزاع شد. هر طايفه‎اي مي‎خواست جنازه يوسف در محل آنها دفن شود، تا قبر او مايه برکت در زندگي‎شان باشد. بالاخره رأي بر اين شد که جنازه يوسف را در رود نيل دفن کنند، زيرا آب رود که از روي قبر رد مي‎شد مورد استفاده همه قرار مي‎گرفت و با اين ترتيب همه مردم به فيض و برکت وجود پاک حضرت يوسف ـ عليه السلام ـ مي‎رسيدند.


فبر حضرت یوسف(ع) 1914 میلادی


جنازه حضرت يوسف ـ عليه السلام ـ را در ميان رود نيل دفن کردند تا زماني که حضرت موسي ـ عليه السلام ـ مي‎خواست با بني اسرائيل از مصر خارج شود. در اين هنگام جنازه را از قبر درآورده و به سوي فلسطين آورده و دفن کردند، تا به وصيت حضرت يوسف ـ عليه السلام ـ عمل شده باشد. خداوند به پيامبر اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ خطاب نموده و مي‎فرمايد:

«ذلِکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيبِ نُوحِيهِ إِلَيکَ وَ ما کُنْتَ لَدَيهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَ هُمْ يمْکُرُونَ؛

اينها از اخبار غيبي است که به تو وحي کرديم، تو نزد برادران يوسف نبودي در آن موقعي که مکر کردند (تا يوسف را به چاه بيفکنند).»[1]

«لَقَدْ کانَ فِي قَصَصِهِمْ عِبْرَهٌ لِأُولِي الْأَبْصار...؛

در داستان‎هاي ايشان (يوسف و يعقوب و برادران يوسف و داستان‎هاي پيامبران ديگر)، درسهاي آموزنده‎اي براي صاحبان بصيرت است.»[2]

اين داستان‎ها حاکي از واقعيتهاي حقيقي است، نه آن که آنها را ساخته باشند.[3]


جالب توجه اين که: مدتي ماه (بر اثر ابرهاي متراکم) بر بني اسرائيل طلوع نکرد (هرگاه مي‎خواستند از مصر به طرف شام بروند احتياج به نور ماه داشتند و گرنه راه را گم مي‎کردند) به حضرت موسي ـ عليه السلام ـ وحي شد که استخوانهاي يوسف را از قبر بيرون آورد (تا وصيت او انجام گيرد) در اين صورت، ماه را بر شما طالع خواهم کرد.

جنازه حضرت يوسف ـ عليه السلام ـ را در ميان رود نيل دفن کردند تا زماني که حضرت موسي ـ عليه السلام ـ مي‎خواست با بني اسرائيل از مصر خارج شود. در اين هنگام جنازه را از قبر درآورده و به سوي فلسطين آورده و دفن کردند، تا به وصيت حضرت يوسف ـ عليه السلام ـ عمل شده باشد.


قبر یوسف(ع)


موسي ـ عليه السلام ـ پرسيد که چه کسي از جايگاه قبر يوسف آگاه است؟ گفتند: پيرزني آگاهي دارد. موسي ـ عليه السلام ـ دستور داد که آن پيرزن را که از پيري، فرتوت و نابينا شده بود، نزدش آوردند. حضرت موسي ـ عليه السلام ـ به او فرمود: «آيا قبر يوسف را مي‎شناسي؟»

پيرزن عرض کرد: آري.

حضرت موسي ـ عليه السلام ـ فرمود: ما را به آن اطّلاع بده.

او گفت: اطلاع نمي‎دهم مگر آن که چهار حاجتم را بر آوري:

اول: اين که پاهايم را درست کني.

دوم: اينکه از پيري برگردم و جوان شوم.

سوم: آن که چشمم را بينا کني.

چهارم: آن که مرا با خود به بهشت ببري.

اين مطلب بر موسي ـ عليه السلام ـ بزرگ و سنگين آمد. از طرف خدا به موسي ـ عليه السلام ـ وحي شد، حوائج او را برآور. حوائج پير زن برآورده شد. آن گاه او مکان قبر يوسف ـ عليه السلام ـ را نشان داد.

موسي ـ عليه السلام ـ در ميان رود نيل جنازه يوسف ـ عليه السلام ـ را که در ميان تابوتي از مرمر بود بيرون آورد و به سوي شام برد. آن گاه ماه طلوع کرد. از اين رو، اهل کتاب، ‌مرده‎هاي خود را به شام حمل کرده و در آن جا دفن مي‎کنند.



جنازه يوسف ـ عليه السلام ـ را (بنابر مشهور) کنار قبر پدران خود دفن کردند. اينک در شش فرسخي بيت المقدس، مکاني به نام قدس خليل معروف است که قبر يوسف ـ عليه السلام ـ در آن جا است.


حُسن عمل و نيکوکاري اين نتايج را دارد که خداوند پس از حدود چهار صد سال با اين ترتيبي که خاطر نشان شد، طوري حوادث را رديف کرد، تا وصيت حضرت يوسف ـ عليه السلام ـ به دست پيامبر بزرگ و اولوا العزمي چون حضرت موسي ـ عليه السلام ـ انجام شود، و به برکت معرّفي قبر يوسف ـ عليه السلام ـ به پير زني آن قدر لطف و عنايت گردد.[5]

آري، يوسف ـ عليه السلام ـ بر اثر پرهيزکاري و خدا ترسي، آن چنان مقام ارجمندي در پيشگاه خدا پيدا کرد که در روايت آمده: هنگامي که پيامبر اسلام ـ صلّي الله عليه و آله ـ در شب معراج، به آسمان سوم رسيد، يوسف ـ عليه السلام ـ را در آن جا به گونه‎اي ديد که:

«کانَ فَضْلُ حُسْنِهِ عَلي سايرِ الْخَلْقِ کَفَضْلِ الْقَمَرِ لَيلَهِ الْبَدْرِ عَلي سايرِ النُّجُومِ؛ زيبائيش نسبت به ساير مخلوقات، همانند زيبايي ماه در شب چهارده نسبت به ستارگان بود.» ​

 

آیین بوداى چینى

آیین بوداى چینى. آیین بودا به هر کشور که پانهاده است زیر تأثیر فرهنگ و آداب و رسوم آن منطقه تغییر کرده است، و خود نیز به همان میزان درآن کشورها تغییراتى به وجود آورده است. اما چین یک کشور استثنایىاست. آیین بودا در این کشور پل میان دو تمدن بزرگ جهان باستان بود.آیین بودا نتوانست جاى فرهنگ موجود را بگیرد; ناگزیر بوداییان شیوه هاو آداب و رسوم چینى را قبول کردند. چینیان پرسش ها و مسائل جدیدى را مطرح کردند. دین و فلسفه چینى بومى بر آموزه هاى جدید تأثیر نهاد و با آنها به هم آمیخت.
تعبیر آیین بوداى چینى شده، تعبیر رایجى است، اما این را نباید از حد فراتر بُرد. آیین بودا حتى پیش از آنکه وارد چین شود یک سنّت دینى غنى و متنوع بود. این آیین تا این حد بى چیز نبود که اندیشه هاى دائویى یا دیگر اندیشه هاى چینى را کلا پذیرفته باشد، بلکه از منبعى غنى آن عناصرى را که به ذائقه چینى ها خوش مى آمد برگزید. طبعاً این به میزانى از همگرایى انجامید، یعنى بیشتر سنّت هاى بومى نیز به عناصرى روى آوردند که پیش از این به اندیشه ها یا روش هاى بودایى شباهت داشت.

 

آیین بودا در کره

آیین بودا در کره. اگرچه آیین بوداى کره مستقیماً با هند رابطه داشت، اما بیشتر از منابع چینى سرچشمه گرفته است. پیش از ورود مکتب چَن در قرن هشتم، ئوکیو تقلیل یافت و آیین بودا گهگاه دچار محدودیت هاى نسبتاً شدید مى شد ]۱۲; ۴۲: ۲۲ ـ ۳[.
آیین بودا از این مشکلات جان به در بُرد و امروزه وجودش براى کره بسیار حیاتى است. احتمالا به این آیین بیش از همه، به شکل تلفیقى از چن با مطالعات نظرى نگاه مى کنند، که به خصوص اما نه منحصراً، در پیوند با اندیشه هواین بود، اما رشته هاى مهم برگرفته از پرستش پاک بوم و آیین بوداى خاصْ فهم نیز در آن دیده مى شود. سنّت دِیرنشینىْ همان سنّت مکتب وینَیه (یوُل) است.

 

فرقه گرایى و تلفیق


فرقه گرایى و تلفیق. در مورد ویژگى هاى دقیق مکتب هاى آیین بوداى چینى در دوره تانگ (سال هاى ۶۱۷ تا ۹۰۷ م) تردید است. مى توان گفت که گستره سَنگه (انجمن بودایى)، در کل از مجموع مکتب هاى متعدد فراتر است. اگر این مکتب ها نهاد و سازوکار مستقلى مى داشتند، هنوز هم به شکل بخش بسیار بزرگى از مجموعه اى بزرگ تر باقى مى ماندند. به همین دلیل افول تدریجى اکثر این مکتب هاى مجزا و مستقل، الزاماً به معناى محو کامل نفوذشان نبود. آموزه هاى برگرفته از مکتب هاى دیگر، حتى وقتى که اکثر معابد بزرگ به دو مکتب عملى ِ چَن و پاک بوم اختصاص پیدا کردند، همچنان رایج ماند.
دخالت دولت تا حدى سبب شد که آیین بوداى کره راه نسبتاً متفاوتى در پیش بگیرد. یک جریان اصلاح در قرن شانزدهم، شمار رهروان را تقلیل داد و مکتب ها را به دو فرقه دولتى سان و کیو تبدیل کرد. چَن بر سان، که دل بسته دیانه بود، نفوذ داشت، اما بر تیئن تایى، وینَیه و منتره یانه نیز اشراف داشت. باقى مکتب هاى نظرى در آغوش کیو قرار داشتند. این دسته بندى تا قرن بیستم استمرار یافت، تا اینکه یک نهاد جامع و واحد جایگزین آن شد. در واقع، مکتب هاى مجزا و مستقل در این پیکره استمرار یافتند; در حال حاضر حدود نوزده تاى آنها رسمى و مابقى غیررسمى اند ]۴۲[.
در ژاپن مکتب هاى باستانى بیش از پیش در فرقه هاى مستقل، که نهادو پیروان غیر رهرو خاص خود را دارند، رشد کردند. توجه به این مطلب نه براى مطالعه این تحول در ژاپن، بلکه براى نگاه دوباره، به موقعیتچین باستان مهم است. ویژگى هاى فرقه اى نهادینه شده مکتب هاى چینى باستانى، بسیار کمتر از جانشینانشان در ژاپن بود. در چین یک نهضت تلفیق پیدا شد که هدفش یکى کردن فرقه هاى بودایى بود و در مواردى به دنبال سازگار کردن آموزه هاى آیین هاى بودا با آموزه هاى آیین دائو و کنفوسیوس بود. با این کار شکلى بسیار منسجم و یکدست از آیین بودا پیدا شد. نویسندگان ژاپنى این را گام به عقب مى خوانند، اما آن را مى توان یک پیروزى موفقیت آمیز براى رسیدن به وحدت، در برابر تعصبات فرقه اى، گامى به جلو به شمار آورد ]۱۰۶: ۳۹۵ ـ ۴۰۷

 

جشن هاى بودایى

جشن هاى بودایى. دِیرهاى بودایى بى آنکه مراسم خاصى برگزار کنند، بین سى و پنج تا چهل رخداد را جشن مى گیرند، اما بیشتر این جشن ها اهمیتى ناچیز دارند. به استثناى جشن هاى مشترک میان همه چینى ها، خصوصاً جشن سال نو، پنج جشن براى بوداییان بسیار اهمیت دارد.
در آیین بوداى شرقى روزهاى سنّتى روشن شدگى و مرگ بودا به ترتیب عبارت اند از: هشتم ماه دوازدهم و پانزدهم ماه دوم، اما این روزها را همه جا جشن نمى گیرند. باید توجه داشت که در تقویم هاى قمرى سنّتى، روز پانزدهم، همان روز بَدر است، اما گاهى این نسبت را به دلیل پذیرش رسمى نوعى تقویم خورشیدى مسیحى نادیده مى گیرند. زاویه گیرى فصل باران، از پانزدهم ماه چهارم تا پانزدهم ماه هفتم است، اما این عمل امروزه در آیین بوداى چینى از اهمیت کمترى برخوردار است. در هر حال، با این جشن، زاویه گیرى فصل باران که به ویژه مهم ترین جشن بودایى است، به پایان مى رسد. این جشن گسترده ترین جشن در جهان بودایى است، اگرچه اختلاف تقویمى آن را نادیده مى گیرند. ]۱۰۶: ۱۰۸ ـ ۱۰[.

 

ویژگى آیین بوداى شمالى


ساختار آموزه ها. تبّتى ها گاهى مدعى اند که آموزه هایشان شامل هرسه چرخ، مهایانه، هینه یانه و وجره یانه است. این ادعا تا حدى درست است، اگرچه گاهى هم یک ادعاى جدلى به شمار مى آید که تلویحاً شکل هاى دیگر آیین بودا را زائد مى داند. روش وینَیه و عمل خویشتن دارى اخلاقىْ نشان دهنده کهن ترین شکل آیین بودا است. گاهى مطالعه مفصّل ابى درمه، بخشى از برنامه آموزشى دِیرنشینى تبّتى قرار مى گرفت، و به هرحال شامل بسیارى از عناصرى است که از یک دوره کهن باقى مانده است. اما روشن است که اکثر آموزه هاى بودایى شمالى در پیوند با دومین و سومین چرخ است. آیین بوداى تبّتى انبوهى از عناصر را، هم از مهایانه و هم از منتره یانه، در خود گرد آورده است. این اولى (یعنى دومین چرخ) اغلب در نگاه اینان اشاره است به «چرخ کمالات»، که تبّتى ها آن را راه بوداسَف مى خوانند، آنکه کمالات را در طول زندگانى هاى متعدد در خود شکوفا مى کند، چنان که در سوره هاى مهایانه و نظام هاى بزرگ شاستره چون شونْیَتاواده و یوگاچاره نشان داده اند. این دو نظام شاستره شهرت زیادى پیدا کردند و موضوع بحث مکاتب تبّتى قرار گرفتند ]۳۰; ۸۴[.
چرخ منتره را راه مستقیم مى دانند، راهى که در آن اَعمال خاصى را چون دستاویزى خوب به کار مى برند تا بوداگى را در همین زندگى تجربه کنند. این را در یک سطح، خاص رهروى مى دانند که به مرحله نسبتاً بالاترى رسیده باشد. اما در سطح دیگر، همه دین تبّتى را فرامى گیرد. هنر و پرستش تبّتى پُر است از تصاویر خدایان، بوداسَفان و بوداهایى که خاستگاه شان به تنتره ها بازمى گردد و یا با نمایى تنترى نشان داده مى شوند] ۸۷[.
احتمالا چشمگیرترین سیماى آیین بوداى تبّتى، از نگاه ناظران، نقش آیینى و تشریفاتى آن است، به خصوص دِهِش عمومى انواع نعمت هاى گوناگون و مراسم تشرّف به آیین. این جنبه از آیین بوداى شمالى در واقع حتى تا حدى در آن سوى مرزهاى طبیعى این دین، بسیار موفق و مردمى است. اخیراً این گونه مراسم ها را در اروپا و آمریکاى شمالى با تأثیر و کارایى آشکار، به شکلى کاملا گسترده، برگزار کرده اند. اما شکل و ترتیب این مراسم ها را بر نوعى نظریه منتره یانه کاملا مفصّل و پیچیده قرارمى دهند ]۶۱[.

نقش لاما. آیین بوداى منتره یانه مانند هر سنّت دینى که آموزه هاى خاصْ فهم در آن محتمل است، و بر شاگردپرورى تأکید مى کند، بر نقش استاد(سن: گورو;) تأکید مى کند، تا آنجا که اغلب معمولا در آیین بوداى شرقى یا جنوبى لاما را به عنوان چهارمین پناه به سه پناه مى افزایند. نام لاما را براى همه رهروان بودایى شمالى به کار نمى برند، گرچه گاهى به کار مى برند. در واقع، تبّتى ها همان طور که انتظار مى رود، با به کار بردن نام «لامائیسم» براى دینشان مخالف اند، چون تلویحاً اشاره به آن است که این آیین، آیین بوداى ناب نیست.
یک نوآورى مهم که مطمئناً در خود تبت شکل گرفته، تأسیس انجمن تولکو، ۱۱۱۰ ـ ۹۳) با پیش گویى تولد آنیش پس از مرگ، نظر جدیدى آورد. سرانجام رسم یافتن کودک جانشین استاد مرده رایج شد. گاهى این «سلسله ها»ى جانشینى را وسیله اى براى تجسّم نیروى یک بوداسف یا بودا به شمار مى آورند. مشهورترین نمونه، راه دالاى لاما است، که آن را کانون اَوَلوکیتشوره، بوداسَف غم خوارگى مى دانند ]۹۹: ۱۳۴ ـ ۵[.

روش هاى دیانه. تمرین دیانه نیز تلفیقى از همین مهایانه و منتره یانه است. براى دیانه آرامش و بینش یک آموزش پایه هست، که از تعلیمات مکتب یوگاچاره گرفته اند. این آموزش پایه را با جدیّت تمرین مى کنند اما اغلب آن را صرفاً گام نخست مى دانند. مورد دیگر، نوعى آیین دیانه اى است. این آیین اساساً ترکیبى است از یک منتره و تمرینى که به تمرین تجسّم شبیه است. بنابراین، مثلا، شخص در حالى که بودا را در یک فضاى مناسب (با ملازمان خود، یعنى بودایان، بوداسفان و باشندگان ]آسمانى [که بر گرد او حلقه زده اند) در مقابل خود تصوّر مى کند، خود را به شکل او تجسّم مى کند. این تمرین را معمولا زیر نظر استاد مربوط به آن روش خاص انجام مى دهند. رهرو پس از تکرار مجموعه اى از ذکرها و تجسّم ها باید نیاز بَرَد، منتره مربوط را چند بار بخواند، مودراى مناسب را با فاصله انجام دهد و اعمالى مانند اینها را به جا آورد. سرانجام، این تجسّم باید به صورت شاد و زنده اى در بیاید، فقط به این دلیل که دوباره در تهیّت محو شود. این روش ها را در بسیارى از آن اَشکال گوناگونى که فنون مختلف را به کار مى گیرند مى توان یافت. اینان معتقدند انجام موفقیت آمیز مناسک مربوط به یک خداى خاص علاوه بر اینکه پاداشى معنوى و مادى به همراه دارد، شخص را در مسیر رهایى قرار مى دهد. این نوع دیانه را به سختى مى توان از پرستش و آیین عامیانه اى که کلى تر است جدا کرد، چون هریک راه به دیگرى مى بَرَد. در حقیقت، آیین هایى که رهروان تبّتى برپا مى کنند بر الگوها و ساختار نظرى دیانه تنترى مبتنى است و در عین حال، این ها علاوه بر آماده ساختن شرکت کنندگان دیانه گر خاص، آنان را به نتایج بىواسطه تر مى رساند ]۹۹:۴۷ ـ ۱۰۹;۷۴: ۱۴۸ ـ ۵۸;۸;۵: ۲۵ به بعد[.