همه چیز درمورد نجوم همه چیز در مورد نجوم برخورد نزدیک از نوع مرگ*آوردانشمندان فضایی ادعا می*كنند یك سنگ سیصد متری به زمین نزدیك می*شود.دانشمندان فضایی ادعا می*كنند یك سنگ سیصد متری به زمین نزدیك می*شود. آپپ - مظهر شیطان و آشفتگی - دیوی است که مصریان باستان او را دشمن روشنی و نظم می*دانستند. این دیو در هیات ماری بزرگ، هر روز پس از غروب آفتاب به خورشید حمله می*کرد و زمین را در تاریکی فرو می*برد. آپپ گاهی در روز و به خورشید حمله می*کرد و برای لحظاتی کسوف را پدید می*آورد و آسمان و زمین را از تماشای آفتاب محروم می*کرد اما این خورشید بود که از هر مبارزه، سرافراز خارج می*شد. یونانیان بعدها آپپ را آپوفیس خواندند و پیروزی خورشید را بر او گرامی داشتند. این داستان باستانی امروز شکل دیگری به*خود گرفته است. آپوفیس امروز، تکه سنگی ۳۰۰متری است از همسایگان مداری زمین که این سیاره زیبا را نشانه رفته و ممکن است ۳۰سال دیگر در برخوردی مهیب، آن را با فاجعه*ای هولناک روبه*رو کند. آیا زمین می*تواند از این خطر بزرگ جان سالم به در برد؟ ● ۲۵سال تا آخرالزمان آخرین روزهای خرداد۱۳۸۳، اخترشناسان توانستند سیارک بسیار کوچنیققا در مداری نزدیک به زمین، *شناسایی کنند. این تکه*سنگ به گروه آتن تعلق داشت که داخل مدار زمین قرار دارد. ایـن سیـارک کـه ۴ه۲۰۰۴MN نامیده شد، هر ۳۲۳روز به دور خورشید می*گشت، اما هر ۷*سال یک بار می*شد آن* را در فاصله مناسبی از خورشید و به*خوبی در آسمان رصد کرد. در آذرماه همان*سال، این سیارک دوباره پیدا شد و رصدهای جدید توانست مدار دقیق*تری برای این تکه*سنگ مشخص کند. اطلاعات مداری جدید نشان داد این سیارک نزدیک به ۴۰۰متر پهنا دارد و به احتمال ۷/۲درصد در ۴ فروردین ۱۴۰۸ (۱۳آوریل ۲۰۲۹) به زمین برخورد می*کند. این بیشترین احتمال برخورد برای یک جرم آسمانی در تاریخ معاصر است. چنین موضوعی می*بایست همچون توفانی خبری در سراسر جهان منتشر می*شد اما آخرین روزهای سال میلادی بود و روزنامه*نگاران در مرخصی بودند. از سوی دیگر فاجعه سونامی در اقیانوس هند، جهان را بهت*زده کرده بود و نگاه*ها به سواحل اندونزی دوخته شده بود. تقارن این ۲ رویداد موجب شد کارشناسان سیاره*ای از این سکوت خبری استفاده کنند و رصدهای خود را دقیق*تر انجام دهند. با یک هفته رصد بیشتر، خطای اندازه*گیری*ها به*شدت کاهش یافت و مشخص*شد این سیارک از فاصله حدود ۶۰هزار کیلومتری سطح زمین عبور می*کند. خطر برطرف شده بود. اوایل بهمن*ماه همان سال، رادار تلسکوپ رادیویی آریسبو - که بزرگ*ترین بشقاب رادیویی زمین به*قطر ۳۶۰متر را در اختیار دارد - این سیارک را با دقتی زیاد بررسی کرد و مدار حرکت آن را بدست آورد. این مدار نشان می*داد ملاقات فروردین ۱۴۰۸، در فاصله ۳۰*هزار کیلومتری سطح زمین انجام می*شود؛ یعنی این تکه سنگ از مدار ماهواره*های مخابراتی هم به زمین نزدیک*تر می*شود. این فاصله، اختلاف زیادی با تخمین قبلی داشت و همین، نگرانی*ها را درمورد کارآمدی روش*های رایج تعیین مدار سیارات افزایش داد. ● لغزش روی لبه تیغ مدار جدید، هرچند خطر برخورد در سال۱۴۰۸ را کاهش داد اما بررسی ملاقات*های بعدی نشان داد ماجرای این تکه سنگ به*پایان نرسیده است. ملاقات بسیار نزدیک در فاصله ۳۰*هزار کیلومتری از سطح زمین، مدار سیارک را منحرف می*کرد و موجب می*شد این سیاره در ملاقات*های آینده خود در ۲۳فروردین۱۴۱۵ یا ۲۴فروردین ۱۴۱۶، به زمین برخورد کند. گویی سرنوشت طوری رقم خورده بود که این سیارک حتما با زمین برخورد کند. شبیه*سازی*ها و محاسبات دقیق نشان داد در مسیر ملاقات آپوفیس با زمین، چند ناحیه بسیار کوچک به پهنای ۵۴۰متر وجود دارد که اگر سیارک از آنها عبور کند، مسیرش به شکلی تغییر می*یابد که در ملاقات بعدی با زمین برخورد می*کند. بررسی*های جدید ناسا و کارشناسان مکانیک مداری - که برپایه رصدهای جدید این سیارک انجام شده - نشان می*دهد ملاقات فروردین ۱۴۰۸ از نزدیکی هیچ*یک از این لبه*های تیغ عبور نمی*کند و بدین ترتیب، آپوفیس در ظهر ۲۳فروردین۱۴۱۵ از فاصله ۳۴۰۰کیلومتری سطح زمین عبور می*کند و احتمال برخورد آن با زمین به دوهزارم درصد رسیده است. اما کارشناسانی هستند که می*گویند به*صرف اتکا به محاسبات و پیش*بینی*ها نمی*توان از این موضوع اطمینان حاصل کرد؛ چرا که خطر احتمالی بسیار زیاد است و هر اشتباه احتمالی می*تواند به فاجعه*ای عظیم منجر شود. ● اگر آپوفیس برخورد می*کرد... سیارک آپوفیس در مقایسه با دیگر صخره*های سرگردان در منظومه شمسی قطعه سنگ کوچکی است. دقیق*ترین اندازه*گیری*ها نشان می*دهد این سنگ ۵۰ متر پهنا و ۲۰میلیارد کیلوگرم وزن دارد. آپوفیس با سرعت ۶/۱۲کیلومتر بر ثانیه به جو برخورد می*کند و در برخورد با زمین، انفجاری به قدرت ۴۰۰مگاتن ایجاد می*کند. این انفجار ۸ برابر قوی*تر از نیرومندترین آزمایش*های هسته*ای انجام شده در زمین است. برخورد آپوفیس می*تواند یک شهر را با خاک یکسان کند. زمین*لرزه*های حاصل از آن تا هزاران کیلومتر منتشر خواهد شد و موج ضربه*ای حاصل از این انفجار، می*تواند توفانی شدید ایجاد کند که در هزاران کیلومتر مربع پخش شود. توده*های خاک و گرد و غبار فراوانی در جو پخش خواهد شد و درصد کمتری از نور خورشید به زمین خواهد تابید چنین پیامدهایی در نتیجه اصابت اجرام آسمانی بزرگی است که چند کیلومتر پهنا دارند. انقراض دایناسورها و بسیاری دیگر از موجودات زنده در ۶۵میلیون سال پیش، در نتیجه اصابت سنگی آسمانی به کوهستان یوتاکان در مکزیک بود که گودالی به قطر ۲۰۰کیلومتر ایجاد کرد و چنان امواجی پدید آورد که آب خلیج مکزیک را کاملا تخلیه کرد. ● برای نجات زمین دست*به*کار شویم سالیان درازی است که فهمیده*ایم فضای اطرافمان چقدر خطرناک است. نزدیک به ۱۰۰هزار سنگ آسمانی کوچک و بزرگ وجود دارد که در گردش به*دور خورشید، مدار زمین را قطع می*کنند و احتمالا روزی به این سیاره برخورد می*کنند. این غیر از خطر دنباله*دارهایی است که از مرزهای خارجی منظومه*شمسی به*سوی خورشید پرتاب می*شوند و در مسیر حرکت خود، بارها تحت تاثیر اختلالات گرانشی تغییر مسیر می*دهند. در سال۱۹۹۹، خرده*سنگی ۱۰*متری از فاصله ۱۰۰هزار کیلومتری زمین عبور کرد؛ یعنی یک*چهارم فاصله ماه تا زمین و تازه بعد از عبورش بود که ردش در تصاویر ثبت شد و دانشمندان فهمیدند که چه خطری از بیخ گوش زمین عبور کرده است. اما آیا همیشه شانس با ما یار خواهد بود؟ خوشبختانه جو زمین این توانایی را دارد که اجرام کوچک*تر از ۱۰۰ متر را تکه*تکه کند و فاجعه بزرگ را به فاجعه*های کوچک*تری تبدیل کند. اما تخمین*ها نشان می*دهد هر ۱۵۰۰سال یک بار، سیارکی به قطر ۳۰۰ متر به زمین برخورد می*کند و هرچند ۱۰۰ هزار سال، سیارکی با قطر بیش*از یک کیلومتر و هر ۱۰۰میلیون سال، سیارکی بزرگ*تر از ۶کیلومتر به سوی زمین نشانه می*رود. در حال حاضر هیچ نهاد یا سازمان بین*المللی وجود ندارد که چنین مسئله*ای را پیگیری کند. از آن مهم*تر، طرح*های موجود برای مقابله با چنین خطری بسیار کم است. در دهه۱۹۵۰ که انسان به بمب هسته*ای دست پیدا کرد، خیلی*ها فکر می*کردند که چنین سلاحی برای مقابله با هر خطری کافی است. اما امروزه می*دانیم بسیاری از این اجرام متخلخل و کلوخ*مانند هستند و استفاده از سلاح هسته*ای تنها یک قطعه بزرگ را به تعدادی قطعه کوچک*تر تبدیل می*کند اما خطر را برطرف نمی*کند. از سوی دیگر اطلاعات ما در مورد خصوصیات این اجرام و خصوصا شرایط داخلی آنها بسیار کم است. چگونه می*توان در مقابله با دشمنی پیروز شد که اطلاعات زیادی در موردش نداریم؟ در چند سال اخیر، چند ماموریت فضایی برای بررسی سیارک*ها انجام شده است که اطلاعات مناسبی را از این اجرام و ساختار داخلی*شان به*دست داده است اما عبور آپوفیس از نزدیکی زمین، فرصت مناسبی است تا اخترشناسان اطلاعات خود را از این اجرام افزایش دهند. عبور آپوفیس، همچنین فرصتی ارزشمند برای زمینی*هاست تا مرکزی بین*المللی برای جست*وجوی این اجرام و دفاع در برابر آنها تاسیس کنند. ۶۵میلیون سال پیش، موجوداتی روی زمین می*زیستند که جز خوردن و خوابیدن نمی*دانستند اما امروز موجودی هوشمند بر این سیاره زیبا حضور دارد که افق*های دوردست دانش را به تسخیر خود درآورده و این توانایی را دارد که از خود دفاع کند. ● ۵۰*هزار دلار برای دورکردن خطر شرایط ویژه ملاقات آپوفیس با زمین سبب شده است انجمن سیاره*ای، مسابقه*ای برای طراحی یک ماموریت ملاقات با این خرده*سنگ برگزار کند. در این مسابقه بین*المللی، شرکت*کنندگان باید برنامه کاملی را طراحی کنند تا یک فضاپیما از زمین به سوی آپوفیس پرواز کند، در مدار آن قرار بگیرد و شرایطی را فراهم کند تا بتوان موقعیت این سیارک و مدار حرکت آن را با دقت مشخصی اندازه*گیری کرد. با توجه به اینكه سیارک*ها اجرام بسیار سبکی هستند (درمقایسه با دیگر اجرام منظومه شمسی)، به*سادگی تحت تاثیر اختلالات گرانشی اجرام بزرگ*تر قرار می*گیرند و مدارشان تغییر می*کند. جمع*آوری اطلاعات درمورد این اختلالات برای پیش*بینی احتمال برخورد با زمین بسیار حیاتی است. و از شرایط دقیق این مسابقه آگاه شوید. مهلت ارسال طرح*های پیشنهادی تا ۹شهریورماه امسال است و نفر اول علاوه بر دریافت جایزه نقدی ۵۰*هزار دلاری، از امکان شرکت مستقیم در سازمان*های فضایی حامی این مسابقه (ناسا، آژانس فضایی اروپا، انجمن دانشگاه*های تحقیق*کننده در نجوم) نیز بهره*مند خواهد شد. در این مسابقه یک جایزه ۵*هزار دلاری نیز ویژه برترین طرح ارسالی دانش*آموزی و دانشجویی پیش*بینی شده است.
پاسخ : همه چیز درمورد نجوم - دستیار مكانیكی فضانوردان اروپایی در راه استیوروبوت روبات چند اتصالی و سه بازویی آخرین مراحل آزمایش هایش را در مركز فضانوردی اروپا در شهر كولوگن آلمان پشت سر گذاشت.یوروبوت روبات چند اتصالی و سه بازویی آخرین مراحل آزمایش هایش را در مركز فضانوردی اروپا در شهر كولوگن آلمان پشت سر گذاشت. به گزارش ایسنا، یوروبوت برای كمك به فضانوردان در حین پیاده روی های فضایی طراحی می شود و ممكن است ثابت شود كه استفاده از آن در طول سفرهای تحقیقاتی انسان بر روی كره ماه و مریخ حیاتی و ضروری است. این روبات مقاوم و خستگی ناپذیر كه طراحی آن از سال ۲۰۰۳ آغاز شده چشم ها و دستان بیشتری را در اختیار فضانوردان قرار خواهد داد تا هر نوع فعالیتی از بازرسی های دقیق محیط های فضایی خشن گرفته تا كارهای معمولی تر شامل ذخیره ابزار و تجهیزات را انجام دهند.به گفته متخصصان این مركز در تمام ماموریت ها همیشه كمبود خدمه وجود دارد بنابراین هر اقدامی كه موجب استفاده بهینه از زمان هر فضانورد شود بسیار ارزشمند خواهد بود.درشرایط سخت و خشن فضایی این روبات خستگی ناپذیر می تواند زمان قابل ملاحظه ای را صرفه جویی كند و در بسیاری از عملیات مختلف معمولی به فضانوردان كمك كند. هر بازو مجهز به یك دوربین و یك قطعه پایانی است كه به عنوان دست عمل می كند
پاسخ : همه چیز درمورد نجوم - زمیندانشمندان اروپا قصد دارند حیات در خارج از زمین جستجو کنند، به همین منظور ماموریت آژانس فضایی اروپا با عنوان "داروین" را برنامه ریزی می کنند.دانشمندان اروپا قصد دارند حیات در خارج از زمین جستجو کنند، به همین منظور ماموریت آژانس فضایی اروپا با عنوان "داروین" را برنامه ریزی می کنند. ماموریت "داروین" آژانس فضایی اروپا پرتاب مجموعه کامل تلسکوپ ها به فضا در سال ۲۰۱۸ است، در عرض پنج سال آنها باید ۵۰۰ ستاره را که به فاصله ۶۰ سال نوری از زمین دور هستند مورد بررسی قرار دهند. بنابراین گزارش، به گفته دانشمندان اروپایی در سال های اخیر پیشرفت های قابل ملاحظه ای در جستجوی ستارگان با سیارات مشابه زمین که در آنها ممکن است آب باشد انجام شده است اما پس از انجام ماموریت "داروین" با اطمینان می توان گفت، اگر حیات در جایی از خارج از زمین وجود دارد دقیقا کجا است. همچنین تقریبا در سال ۲۰۲۰ می توان جواب های مشخصی به آن داد.
پاسخ : همه چیز درمورد نجوم - پرتاب فضاپیمای «سپیده دم» ناسا به تعویق افتادآژانس فضانوردی آمریكا (ناسا)، اعلام كرد كه پرتاب فضاپیمای آمریكایی DAWN (سپیده دم) برای كاوش دو سیارك عظیم تا روز دوشنبه به تعویق افتاد.آژانس فضانوردی آمریكا (ناسا)، اعلام كرد كه پرتاب فضاپیمای آمریكایی DAWN (سپیده دم) برای كاوش دو سیارك عظیم تا روز دوشنبه به تعویق افتاد. مقامات آژانس فضانوردی آمریكا (ناسا)، اعلام كردند كه این فضاپیما زودتر از دوشنبه ۱۸ تیر ماه ۹ جولای پرتاب نخواهد شد. زمان پرتاب این فضاپیما در روز دوشنبه بین ۳:۵۶ تا ۴:۲۶ عصر به وقت شرق آمریكا خواهد بود. این فضاپیما قرار است با یك راكت DELTA۲ به فضا فرستاده شود. در برنامه*ریزی اولیه قرار بود كه این فضاپیما در روزیكشنبه پرتاب شود. علت این تاخیر مشكلات موجود در هواپیمایی است كه سگینال های اطلاعاتی را از راكت در طول مدت پرتاب جمع آوری می*كند و همچنین وجود یك سفینه ردیاب است. همچنین پیش بینی شرایط آب و هوایی در پایگاه نیروی هوایی كیپ كاناورال در فلوریدا باعث افزایش نگرانی*ها از عدم تكمیل عملیات حیاتی بارگیری سوخت در روز جمعه شده است. پرتاب این فضاپیما كه قرار بود در ابتدا برای پرتاب در روز شنبه آماده شود به دلیل وقوع توفان ها و صاعقه در سكوی پرتاب كه مانع از بارگیری سوخت آن شد، به تعویق افتاد. این كاوشگر فضایی در صورتی كه صفحات خورشیدی اش جمع باشند، ۶۴/۱ متر طول و ۲۷/۱ متر عرض دارد و به یك دوربین با قدرت وضوح و شفافیت بالا و دو طیف سنج برای مطالعه و تحقیق بر روی این دو سیارك عظیم مجهز است. فضاپیمای Dawn یك تراشه سیلیكونی را با خود حمل خواهد كرد كه در آن اسامی ۳۶۰ هزار از علاقمندان فضا از سرتاسر جهان که در این ماموریت ثبت نام کرده اند حک شده است. به گزارش ایسنا، سیارك CERES در سال ۱۸۰۱ و سیارك VESTA در سال ۱۸۰۷ كشف شدند. VESTA اگر چه از CERES كوچكتر است اما در واقع سومین سیارك بزرگ در منظومه خورشیدی ما است. فضاپیمای Dawn پس از پرتاب، از موتوری یونی برای حركت خود استفاده خواهد كرد تا در سفری چهار ساله (۳ میلیارد كیلومتری) به اولین هدف خود یعنی سیارك وستا برسد. پس از چندین ماه انجام رصد های دقیق و جمع آوری اطلاعات از این سیارك، موتور های یونی دوباره شروع به كار خواهند كرد تا فضاپیما را در سال ۲۰۱۴ به ملاقات سیاركی كه به تازگی به دسته ای جدید از اجرام یعنی سیارات كوتوله پیوسته ببرند.
پاسخ : همه چیز درمورد نجوم - كشف عناصر ضروری برای حیات بر روی قمر «كیوان»فضاپیمای «كاسینی» بر روی قمر سیاره كیوان موسوم به «هیپریون» گودال هایی شبیه به دهانه*های آتشفشانی پیدا كرده كه مملو از هیدروكربن*ها هستند.فضاپیمای «كاسینی» بر روی قمر سیاره كیوان موسوم به «هیپریون» گودال هایی شبیه به دهانه*های آتشفشانی پیدا كرده كه مملو از هیدروكربن*ها هستند. اخترشناسان معتقدند كه این یافته نشان می*دهد مواد شیمیایی اساسی و ضروری برای حیات حضور گسترده*تری در منطومه شمسی ما دارند. این فضاپیما در حین نزدیك شدن به این قمر كیوان در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۵، موفق به شناسایی آب، یخ*ها دی اكسید كربن و نیز مواد تیره شده است. ابزار و تجهیزاتی كه بر روی كاسینی تعبیه شده از جمله اسپكتروگراف تصویربرداری فرابنفش و طیف سنج مرئی و مادون قرمز می*توانند از مواد و تركیبات معدنی و شیمیایی بر روی قمر هیپریون نقشه برداری كرده و این اطلاعات را به زمین مخابره كنند. گفتنی است كه این اطلاعات وجود آب های منجمد بر روی این قمر را كه در گذشته و از زمین نیز رصد شده بود، تایید می*كند. اطلاعات مزبور همچنین نشان می*دهد كه دی اكسید كربن جامد (یخ خشك) به روشهای غیر منتظره*ای با ــ یخ معمولی تركیب شده است. به علاوه این نخستین باری است كه دانشمندان توانسته*اند از مواد روی سطح قمر هیپریون نقشه برداری كنند. هیپریون كه هشتمین قمر بزرگ كیوان است چرخش های نامنظمی دارد و هر ۲۱ روز یك دور به گرد كیوان می*چرخد
پاسخ : همه چیز درمورد نجوم - شباهت*های زمین و مشتریسیاره شناسان شباهت جالبی بین جریان های مشخص اقیانوس های زمین و کمربندهایی یافتند که مشخصه سطحی خاص سیارات گازی غول پیکر، همچون مشتری اند.سیاره شناسان شباهت جالبی بین جریان های مشخص اقیانوس های زمین و کمربندهایی یافتند که مشخصه سطحی خاص سیارات گازی غول پیکر، همچون مشتری اند. ساختار کمربندهای جو مشتری سال ها موضوع تحقیقات جالبی بوده است. کمربندهای مشتری به دلیل حرکت ابرها در امتداد مجموعه ثابتی از جریان های متناوب شکل می گیرند. این سیاره شناسان کشف کردند که اقیانوس های زمین هم نوارهایی از جریان های متناوب پایدار در خود می پرورند که به هنگام مدل سازی، کاملاً شبیه به کمربندهای مشتری اند. این شباهت ها فقط ظاهری نیست. به گفته آنها طیف انرژی جریان های اقیانوسی از یک قانون نیرو پیروی می کنند که کاملاً بر طیف جریان های منطقه ای در سیارات بیرونی منطبق اند. آیا این پدیده های مشابه در نیروهای فیزیکی مشابهی ریشه دارند؟ برای پاسخ به این پرسش باید تعیین کنیم که چه فرآیندهای فیزیکی باعث حرکات بزرگ مقیاس، در هر دو این دستگاه ها می شوند. بنابر تحقیقات سیاره شناسان میان عوامل نیروزا در سیارات خارجی و جریان های اقیانوسی شباهت هایی وجود دارد. مقایسه طیف انرژی در سیارات غول پیکر و اقیانوس های زمین، اطلاعات ارزشمندی درباره خصوصیات اقیانوس ها و به خصوص قوی ترین جریان ها در نیمه اعماق اقیانوس ها به دست می دهد. __________________
پاسخ : همه چیز درمورد نجوم - گروهی از دانشمندان آمریکایی در تحقیقات خود نشان دادند که بهترین نقطه برای ثبت تغییرات آب وهوایی زمین، ماه است. محققان دانشگاه میشیگان در بررسی هایی که در مجله "تحقیقات پیشرفته فضایی" منتشر شده است، تائید کردند که تغییرات آب و هوایی و اقلیمی به سبب برهم خوردگی تعادل میان انرژی رسیده از خورشید و انرژی دوباره ساطع شده از زمین است. اندازه گیری مقدار این انرژی از سیاره زمین و فضای اطراف آن بسیار مشکل است، این درحالی است که به کمک ابرازی که در سال ۱۹۷۱ توسط فضانوردان سفینه آپولو ۱۵ روی سطح ماه گذاشته شد، این اندازه گیری دربهترین شرایط امکان پذیر است. در این خصوص "شائوپینگ هوانگ" سرپرست این تیم تحقیقاتی توضیح داد: "یکی از اهداف ماموریت آپولو ۱۵ ایجاد دو حفره در سطح ماه و نصب کاوشگرهایی برای اندازه گیری دما بود اما این ابزارها تنها قادر بودند دمای سطح ماه را اندازه گیری کنند و توانایی اندازه گیری دمای اعماق این قمر را نداشتند." این درحالی بود که ناسا در مدت ۴۱ ماه به کمک این ابزارها نه تنها موفق به اندازه گیری دمای سطح ماه شد بلکه از این کاوشگرها علائمی از میزان انرژی گسیل شده از خورشید در طول روز و انرژی دوباره ساطع شده از زمین در طول شب را هم دریافت کرد. این کاوشگرها بین سالهای ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵گرمای ماه را اندازه گیری کردند که این دوره همزمان با کاهش دمای زمین به دلایل نامعلوم بود. به اعتقاد این دانشمندان، ماه "زیست کره" (بیوسفر) و "هواکره" (اتمسفر) چندان پیچیده ای ندارد، بنابراین با نصب مجموعه ای از ایستگاههای بررسی روی قمر زمین می توان گرم شدن جهانی را در سطح سیاره تحت کنترل داشت
پاسخ : همه چیز درمورد نجوم - روش دقیق تری برای تعیین مرکز جرم زمین ابداع شددانشمندان "سازمان فضانوردی ناسا" فناوری ابداع کرده*اند که محل مرکز جرم زمین و چگونگی حرکت آن را در فضا با دقیق بیشتری مشخص می*کنددانشمندان "سازمان فضانوردی ناسا" فناوری ابداع کرده*اند که محل مرکز جرم زمین و چگونگی حرکت آن را در فضا با دقیق بیشتری مشخص می*کند."دونالد آرگوس" از "آزمایشگاه نیرومحرکه جت ناسا" یک فناوری ابداع کرده است که با استفاده از ترکیب چهار فناوری فضایی ، حرکت مرکز جرم زمین را در محدوده یک میلیمتر در سال تخمین می*زند. دانستن محل مرکز جرم زمین، چارچوب مرجعی را فراهم می*کند که دانشمندان با کمک آن حرکات نسبی موقعیت*های روی سطح زمین، در جو آن و در فضا را تعیین می*کنند. این اطلاعات برای مطالعه تغییر سطح آب دریاها، زمین لرزه، آتشفشان*ها و واکنش زمین به عقب نشینی صفحه*های یخ حیاتی هستند. با این وجود دقت چنین محاسباتی مشخص نیست. نتایج این مطالعه بطور مشروح در شماره ژوئن "مجله بین*المللی ژئوفیزیک" منتشر شده است.
پاسخ : همه چیز درمورد نجوم - کاوشگر کاسینی در روزهای گذشته تصاویر جدیدی از نیمکره شمالی تیتان بزرگترین قمر سیاره زحل را به زمین ارسال کرده است. تیتان با قطر ۵ هزارو ۱۵۰ کیلومتر بزرگتر از سیاره عطارد است. در تصاویر جدیدی که کاوشگر کاسینی از نیمکره شمالی این قمر زحل ارسال کرده است، زمین های کوچک ریگ های روان، صخره های یخی، دره های تنگ و باریک، جزایر، خطوط ساحلی خلیج ها و مناطق تاریک مشاهده می شود که به نظر می رسد مناطق تاریک، دریاهایی از جنس متان و اتان مایع باشند. کاوشگر کاسینی با هدف بررسی سیاره زحل و قمرهایش از طرف ناسا، آژانش فضایی اروپا و آژانس فضایی ایتالیا به این سیاره اعزام شده است. ابزارهای کاوشگر کاسینی موفق شده اند این تصاویر را با اشعه فراسرخ با طول موج ۹۳۸ نانومتر تهیه کنند. کاسینی از فاصله بین ۱۰۶ هزار تا ۱۸۰هزار کیلومتری تیتان این تصاویر را گرفته است. این فاصله در حدود نیمی از فاصله بین زمین تا ماه است. وضوح تصویر دوربین های این کاوشگر به حدی است که می تواند تمام جزئیات را از فاصله ۵/۱ کیلومتری تصویر نشان دهد. بنا برگزارش آژانس فضایی اروپا، تحقیقات گذشته این کاوشگر نشان می دهد که ۹۵ درصد از اتمسفر تیتان ، نیتروژن و ۵ درصد بقیه هیدرات کربن است.
پاسخ : همه چیز درمورد نجوم - تصاویری که کاوشگر "فرصت" از مریخ ارسال کرده است، نشان می دهد که در این سیاره صخره هایی دیده می شود که از جنس سنگهای دولومیت زمینی هستند. بررسی های ژنولوژیکی که ناسا درخصوص این صخره های مریخی و مقایسه آنها با صخره های زمین انجام داده است، حاکی از آن است که این صخره ها از نوع سنگ های رسوبی است که در زمین در اثر رسوب شن، ماسه، پوسته های گچی و جانوران بی مهره دریایی تشکیل شده اند. این صخره های رسوبی در زمین در مدت شکل گیری اغلب در زیر دریا بوده اند که پس از خشک شدن دریا به صورت کوههای رسوبی نمایان شده اند. براساس گزارش پایگاه خبری ناسا، از جمله کوههایی که در زمین به این شکل تشکیل شده اند، کوههای از جنس سنگ های دولومیت است که نمونه های آن در تصاویر رسیده از مریخ نیز مشاهده شده است. به اعتقاد دانشمندان ناسا، این کشف شگفت انگیزی در قیاسهای ژئولوژیکی زمین و مریخ است. این شباهت نشان می دهد که بی شک در گذشته های دور دریاهایی شبیه به دریاهای زمین در مریخ وجود داشته است.
