زندگي صحنه يكتاي هنرمندي ماست هركسي نغمه خود خواندو از صحنه رود صحنه پيوسته بجاست اي خوش آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد
بشکفد لاله ی رنگین ِ مراد غنچه ی سرخ فروبسته ی دل باز شود من نگویم که بهاری که گذشت، آید باز روزگاری که به سر آمده، آغاز شود روزگار دگری هست و بهاران دگر شاد بودن هنر است؛ شادکردن هنری والاتر لیک هرگز نپسندیم به خویش که چو یک شکلک بی جان، شب و روز بی خبر از همه، خندان باشیم بی غمی درد بزرگی ست؛ که دور ازما باد زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
زندگی یک آرزوی دور نیست.... زندگی یک جست و جوی کور نیست.... زیستن در پیله پروانه چیست؟ زندگی کن ؛ زندگی افسانه نیست.... گوش کن ! دریا صدایت میزند.... هرچه ناپیدا صدایت میزند.... جنگل خاموش میداند تو را.... با صدایی سبز میخواند تو را.... زیر باران آتشی در جان توست.... قمری تنها پی دستان توست پیله پروانه از دنیا جداست.... زندگی یک مقصد بی انتهاست.... هیچ جایی انتهای راه نیست.... این تمامش ماجرای زندگیست....
پاسخ : نظرت در مورد زندگی چیه؟ زندگی خورشید صبح روشن است نه خدایا زندگی خندیدن است زندگی بوییدن یك عطر خوش در تمام لحظه های بودن است زندگی گاهی تمامش حیله است در نهایت باختن با كینه است زندگی گاهی پر از خندیدن است غرق لحظه های شادی بودن است زندگی گاهی نشستن در حباب یا رسیدن به یك پرواز ناب زندگی یعنی حضور واژه ها در تن شعری پر از حرف و صدا زندگی یعنی شروع و بعد تمام گفتن شعری پس از یك گفت خام از هیچ بالا رفتن است:gol2:
