آشنائی با کشورهای آسیائی / بحرین

[h=1]بحرین Bahrain[/h]

[TABLE="align: center"]
[TR]
[TD] [TABLE="class: daneshnamehtable"]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell, colspan: 2"]

پرچم بحرین​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell, colspan: 2"]

​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell, colspan: 2"]

نقشه جغرافیایی بحرین​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell, colspan: 2"]

​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell, colspan: 2"]

نقشه سیاسی بحرین​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell, colspan: 2"]

​

[/TD]
[/TR]
[/TABLE]
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]


[h=1]مشخصات آماری بحرین[/h]
[TABLE="align: center"]
[TR]
[TD] [TABLE="class: daneshnamehtable"]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

نام رسمی ​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

دولت بحرین (دولة البحرین)​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

عضو​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

سازمان ملل متحد،جامعه کشورهای عربی،سازمان کشورهای صادر کنده نفت،شورای همکاری خلیج فارس​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

حکومت​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

شیخ نشین​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

مساحت​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

665 کیلو متر مربع​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

خط ساحلی​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

161 کیلومتر​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

مختصات جغرافیایی​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

26درجه شمالی و 50درجه و 33 دقیقه شرقی​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

جمعیت​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

677886 نفر​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

پایتخت​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

منامه​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

شهر عمده​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

محرق ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

زبان​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

عربی ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

مذهب​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

اسلام ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

امید طول عمر​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

6/70 سال​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

رشد سالانه جمعیت​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

1.56% درصد​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell"]

واحد پول​

[/TD]
[TD="class: daneshnamehcell"]

دینار بحرین ​

[/TD]
[/TR]
[TR]
[TD="class: daneshnamehcell, colspan: 2"]

سرود ملی بحرین​

[/TD]
[/TR]
[/TABLE]
[/TD]
[/TR]
[/TABLE]


[h=1]حکومت[/h]
[TABLE="align: left"]
[TR]
[TD]

مسجد جامع منامه​

[/TD]
[/TR]
[/TABLE]


حکومت بحرین در دست امیر آن است (مقامی ارثی) که نخست وزیر و کابینه وزیران را انتصاب می‌کند. قانون اساسی 2002 متضمن مجمع نمایندگان با 40 عضو انتخابی و مجلس شورا با 40 عضو انتسابی پادشاه به مدت 4 سال . مجمع نمایندگان با رأی عمومی انتخاب می‌شوند و در انتخابات پارلمانی ماه اکتبر 2002 ، 19 کرسی نصیب جریانات اسلامگرا و 21 کرسی نیز نصیب مستقل ها و عناصر غیر مذهبی شده است . (شناسنامه کشورهای جهان _ گیتاشناسی 1382 )

[h=1]آموزش[/h]
میزان باسوادی: 7/87% ( 1995) (همان کتاب بالا )
سنین تحصیل اجباری: تحصیل اجباری نیست.
تعداد دانشگاه: 2

[h=1]دفاع[/h]
خدمت سربازی : ندارد.

[h=1]جغرافی[/h]
این شیخ نشین لم یزرع در خاورمیانه و در منطقه خلیج فارس قرارگرفته است. میانگین بارش سالانه آن 75 میلیمتر و میانگین دمای هوا، 32 درجه سانتیگراد میباشد.
جزیره بحرین که میان 35 جزیره کوچک این مجمع الجزایر بزرگترین است عمدتا متشکل است از شنزارها و ماندابهای شور و به واسطه خاکریز به عربستان سعودی متصل است.
هیچ رودی در بحرین وجود ندارد.
بلندترین نقطه: جبال الدوخان با ارتفاع 134 متر.
آب و هوا: آب و هوا بسیار گرم است.
[h=1]اقتصاد[/h]
[TABLE="align: left"]
[TR]
[TD]

هتلی واقع در بحرین​

[/TD]
[/TR]
[/TABLE]


ثروت بحرین ناشی از صادرات نفت و گاز طبیعی و صنعت پالایش نفت وآلومینیوم و منسوجات و واردات آن را نفت خام، ماشین آلات ومواد شیمیایی تشکیل می دهد.
با کاهش ذخایر در دهه 1970، دولت به تشویق و ایجاد تنوع اقتصادی پرداخت، با این نتیجه که بحرین اکنون یکی از عمده‌ترین مراکز بانکی و ارتباطات خلیج فارس است.

[h=1]تاریخ معاصر[/h]
بحرین ، که از اواخر قرن نوزدهم تحت الحمایه بریتانیا بود ، اولین کشور منطقه است که صنعت نفتش را توسعه داد. از زمان استقلال در 1971 میان جوامع سنی و شیعه تنش وجود داشته است.بحرین درواکنش نسبت به خطر تفکر انقلابی شیعه در ایران، به انعقاد قراردادهای دفاعی با عربستان سعودی و دیگر کشورهای حاشیه خلیج فارس پرداخت، و پس از اشغال کویت از سوی عراق در اوت 1990 به نیروهای متحدین پیوست.