ماه کبود

سلام
به انجمن تاپ فروم خوش اومدید


​

ماه

زلال چشم نقره فام خویش را

چه ارزان به ابرهای ماتم زده فروخت

کدر شد

تمام خاطرات من در آینه ی آب

بذار این روزا بگن این ادما

که عشق من و تو تموم شده

اما من میکم که این روزا

عشق و احساس چقدر گرون شده

وفا و راستی اما چه بی دووم شده

اگه از غربت چشمای دلم برات بگم

حرفی نیست

به جز این شکسته ساز

واسم اهنگی نیست

«ماه کبود»

برای من

یک فنجان چای بیاور

و اوراق مندرس شده ی ممتدی

که از تلخی های خویش تا بی انتها بنگارم…
«ماه کبود»